[Ιστορίες] Καντίντ ή η υποκρισία

To 2010, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ εγκαινίασε χάριν των εργαζομένων της μία συμβουλευτική στήλη ονόματι: «Ρωτήστε τη Ζέλντα!». Το γνωρίζουμε χάρη στον Εντουαρντ Σνόουντεν και τα έγγραφα που υπέκλεψε. Η Ζέλντα ήταν διαθέσιμη στο εσωτερικό δίκτυο της NSA και προσβάσιμη σε όσους είχαν την κατάλληλη διαβάθμιση ασφαλείας. Οι τελευταίοι βάλθηκαν να ζητούν, καλυμμένοι πίσω από ψευδώνυμα, τη συμβουλή της για διάφορα καθημερινά ζητήματα, από εκείνο τον προϊστάμενο που δεν απαντά στα μέιλ μέχρι τον συνάδελφο που ξεχνά για μήνες βρώσιμα στο κοινό ψυγείο. Η Ζέλντα έκανε προσπάθεια να απαντά επί της ουσίας αλλά με χιούμορ, όπως κάθε στήλη συμβουλών με αυτοσεβασμό. Κάποια στιγμή ένας εργαζόμενος στη Διεύθυνση Ανάλυσης Πληροφοριών, στην καρδιά των κατασκοπευτικών επιχειρήσεων της NSA, της έστειλε ένα μέιλ με το οποίο παραπονούνταν ότι ο προϊστάμενός του κατασκόπευε τους εργαζομένους, υποχρεώνοντας κάποιους να ενδυθούν ρόλο «ρουφιάνου» και προκαλώντας έτσι εντάσεις, μόνιμη καχυποψία και επιπλέον στρες. «Wow», απάντησε σοκαρισμένη η Ζέλντα, «αυτό πάει τη “συλλογή πληροφοριών” σε μία νέα, και ανάρμοστη, κατεύθυνση». Η συμβουλή της προς τον παραπονούμενο και τους συναδέλφους του ήταν να εκφράσουν ανοιχτά τη δυσφορία τους προς τον προϊστάμενο. «Αλλά και όταν σταματήσει αυτή η θλιβερή πρακτική», παρατήρησε, «η χαμένη εμπιστοσύνη δύσκολα ανοικοδομείται»…

Η CIA κατηγορείται τώρα ότι κατασκόπευε το Κογκρέσο. Φέρεται να παρακολουθούσε τους υπολογιστές των ερευνητών στους οποίους είχε αναθέσει η Επιτροπή Πληροφοριών της Γερουσίας τη συγκέντρωση στοιχείων σχετικά με τις «προηγμένες τεχνικές ανάκρισης» (εικονικούς πνιγμούς κ.λπ.) που χρησιμοποιούσε η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ επί Μπους. Κατηγορείται μάλιστα ότι διέγραψε από τους υπολογιστές κρίσιμα έγγραφα. Η επικεφαλής της Επιτροπής, η Δημοκρατική γερουσιαστής Νταϊάν Φάινσταϊν εμφανίστηκε προχθές λάβρα, κατηγορώντας τη CIA ότι παραβίασε το Σύνταγμα και τους νόμους. «Αν είναι αλήθεια πρέπει να πέσουν κεφάλια» προσυπέγραψε η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής Λίντσι Γκράχαμ. «Αυτά τα πράγματα θυμίζουν Ρίτσαρντ Νίξον. Είναι επικίνδυνα για τη Δημοκρατία»…

Η διαπίστωση ξεπερνάει τα όρια της CIA, της NSA και των παρακολουθήσεων. Αν διεκδικούσαμε και για τους άλλους τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες κόκκινες γραμμές που διεκδικούμε για τον εαυτό μας, όλα πράγματι θα έβαιναν προς το καλύτερο στον καλύτερο δυνατό κόσμο.