Πάνω από τα πρόσωπα

Στην εκδήλωση των 58 στο Ακροπόλ προσπάθησα να τονίσω  ότι «η φορά των πραγμάτων δεν είναι με το μέρος μας, μας απειλεί». Ηταν μια αποστροφή ενός συναισθηματικού ρεαλισμού σε μια στιγμή ενθουσιασμού. Σκεφτόμουν ότι υπάρχει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που διψά για ενότητα, ανανέωση, νέες ιδέες. Αυτός ο κόσμος χρειάζεται έμπνευση, καινοτόμο λόγο, μια «κοινωνική μηχανική» ανασυγκρότησης. Από το Ακροπόλ του Δεκεμβρίου μέχρι το ΣΕΦ του Μαρτίου το αίτημα για την ανασυγκρότηση της παράταξης έγινε το κύριο ζήτημα στον δημόσιο διάλογο. Ωστόσο η μηχανική της ανασυγκρότησης που ακολουθήθηκε δεν εξέφρασε τις μεγάλες προσδοκίες. Δέσποσαν οι φιλοδοξίες, οι διαδικασίες, το «ποιοι» για το ψηφοδέλτιο και όχι το «με ποιους» για την ανασυγκρότηση. Ωστόσο η μάχη για μια δυνατή Κεντροαριστερά μόλις τώρα άρχισε. Το αίτημα είναι ιστορικό. Υπερβαίνει τα πρόσωπα και τη συγκυρία. Οι εκλογές που έρχονται μπορούν να γίνουν σημείο αναφοράς για μια νέα αρχή που θα κρατήσει ζωντανό το αίτημα της ανασυγκρότησης.