[Στίγμα] Το σατανικό «σχέδιο μουντζούρης»

Εχω λάβει τις αποφάσεις μου. Οπως δειλά, είναι η αλήθεια, ανακοίνωσα χθες προχωρώ άμεσα στη συγκρότηση ΜΚΟ για την παλινόρθωση του καραμανλισμού. Υπό την έννοια αυτή, από σήμερα κιόλας πιέζω προς πάσα κατεύθυνση για τη χρησιμοποίηση σε κυβερνητική θέση όχι μόνο του Αλογοσκούφη αλλά και του στενού συνεργάτη του στη Στατιστική Υπηρεσία, εκείνου του απίθανου Κοντοπυράκη που τον κάλυπτε με στοιχεία καλά μαγειρεμένα. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναδούμε στα πράγματα ανθρώπους που αγαπήσαμε και που τους χρωστάμε τόοοοσα! Μη σου πω και άλλα τόοοοοσα – δεν ξέρω κατά πού να τα στείλω μόνο…

Και επειδή δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα να αναγνωρίζω τα λάθη μου, παίρνω πίσω όσα ανέφερα χθες για τον διορισμό, με τη συναίνεση και τη συγκατάνευση του ΠαΣοΚ, του Γιάννη Παπαθανασίου (μεγάλη φωτογραφία). Δεν κατάλαβα ο άνθρωπος το σατανικό «σχέδιο μουντζούρης» που κρύβεται πίσω από αυτή την επιχείρηση παλινόρθωσης των πυρήνων του καραμανλισμού. Προσέξτε με, παρακαλώ, τι ανακάλυψα από χθεσινό ρεπορτάζ κατά τη διάρκεια του οποίου ήπια στις καφετέριες της Πλατείας τη μισή Βραζιλία σε καφέδες: το σκερτσόζο, και τόσο ταλαντούχο, ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας προσφέρει μοναδικές στιγμές χαράς, ενώ παράλληλα ασκεί με τρομερή επιτυχία τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπιστώνοντας ότι το πράγμα δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στα βράχια, τι σκέφθηκε να κάνει; Να επαναφέρει τους καραμανλικούς που ξέρουν καλά τη δουλειά (του πώς δηλαδή οδηγείς μια χώρα καταπάνω στα βράχια), έτσι ώστε όταν προκληθεί το ναυάγιο να πουν και οι δυο με ένα στόμα, και πιθανόν πλαισιώνοντας την ατάκα με μία ακόμη θεαματική χορευτική φιγούρα, ότι «δεν φταίμε εμείς, αυτοί φταίνε»!

Το ΠαΣοΚ, πάλι, που ζει με τους δικούς του ρυθμούς (του αραμπά), αφού ξεσάλωσε στα καρναβάλια του τριημέρου, θυμήθηκε χθες ότι έχει και ένα «θεματάκι» – αυτό με τον Παπαθανασίου. Παραμύθια δηλαδή, διότι ο διορισμός του Γιάννη «γεννήθηκα για την καταστροφή» Παπαθανασίου δεν τελούσε απλώς εν γνώσει τού «υπό τετραπλήν πλέον ιδιότητα» (βαριέμαι να καταγράψω τις ιδιότητες, κάθε φορά κάνω την ίδια δουλειά) προέδρου Βαγγέλη, αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι έδωσε και το οκέι στον Σαμαρά για τον διορισμό. Προειδοποιώ δε ότι διαψεύσεις δεν θα δεχθώ…

Δεδομένης αυτής της πραγματικότητας, αγγίζει (θεωρώ) τα όρια της γελοιότητας η χθεσινή συνεδρίαση του συντονιστικού οργάνου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, υπό την προεδρία του βουλευτή Παναγιώτη, χαϊδευτικά Τάκη, Ρήγα κατά τη διάρκεια της οποίας Σαχινίδης, Πρωτόπαπας, Μωραΐτης, Κωνσταντινόπουλος, Ντόλιος και άλλοι συγγενείς και φίλοι διαμαρτυρήθηκαν εντόνως για τον διορισμό του Παπαθανασίου. Αποκορύφωμα του γελοίου της διαδικασίας αποτέλεσε η δήλωση του εν λόγω Ρήγα, ο οποίος περίφροντις και έμπλεος οργής κατακεραύνωσε τον διορισμό ως «πρόκληση» διότι «ο κ. Παπαθανασίου ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή φέρει τεράστιες ευθύνες για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας και την ένταξή της στο Μνημόνιο και την επιτήρηση».

Ετοιμος ήμουν να διερωτηθώ γιατί όλα αυτά δεν τα είπαν απευθείας στον πρόεδρο Βαγγέλη ο οποίος γνωρίζει το θέμα από ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ, αλλά χρειάστηκε, μεγάλοι άνθρωποι, και ειδικά ο περί ου ο λόγος Ρήγας, να παίξουν αυτό το θέατρο. Αλλά με πρόλαβαν οι εξελίξεις: στις 9 το βράδυ ο πρόεδρος συγκάλεσε σύσκεψη στενών συνεργατών στη Χαριλάου Τρικούπη, προκειμένου να συζητηθεί το θέμα Παπαθανασίου!! Πάντα έλεγα ότι ο πρόεδρος έχει, αν μη τι άλλο, χιούμορ!

Να σκεφθεί κανείς ότι λίγο πριν φτάσει στη Χαριλάου Τρικούπη, μεγαλοστέλεχος που έπλεε σε πελάγη ευτυχίας εξαιτίας της συντριπτικής νίκης του Βασίλη Αλεξανδρή στον ΔΣΑ, με ρώτησε «μα δεν αποσύρθηκε ο διορισμός Παπαθανασίου; Ετσι μου είπαν το μεσημέρι». Ο πρόεδρος έχει χιούμορ (δις)…

Η χαρά της ατάκας

Ο πρόεδρος Βαγγέλης έχει χιούμορ (τρις)! Και το ξέρει. Προχθές στις Βρυξέλλες σε χαλαρή συζήτηση με τους δημοσιογράφους, μετά το τέλος της έκτακτης Συνόδου για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, ρωτήθηκε και για Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη.

– Εύχομαι, είπε σε φίλο μου που τον ρώτησε, κάθε εκπομπή να αποκτήσει το δικό της κόμμα!

Γέλασαν διάφοροι, γέλασε και ο δικός μου, ο πρόεδρος βρήκε έξυπνη την ατάκα και χθες στη συνέντευξη που έδωσε στην Αθήνα την επανέλαβε.

Αν υποψιαστώ ότι το κάνει σαν τον φίλο μου τον Γιώργο Καρατζαφέρη που ξυπνούσε το πρωί και έλεγε «τι έχει η επικαιρότητα, α μάλιστα. Θα πω αυτή την ατάκα», θα πεθάνω…

Πετριά στο κεφάλι

Εως τότε, που εύχομαι και ελπίζω να είναι μακρύς ο δρόμος, διότι στην πορεία – πού ξέρεις; – μπορεί και εγώ να κληθώ να σώσω τον τόπο, θα ασχοληθώ με τις… πετριές άλλων. Οπως του αριστερού αγοριού Αλέξη Τσίπρα (μικρή φωτογραφία), που όπως αποδεικνύεται την έχει φάει κατακέφαλα: δέχθηκε να γυριστεί ολόκληρο ντοκιμαντέρ για εκείνον και για την πορεία του προς την εξουσία! Το ντοκιμαντέρ που φέρει τον τίτλο «Στο νήμα» και θα προβληθεί την άλλη εβδομάδα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, θεωρώ ότι είναι κορυφαία απόδειξη ενός υπερφίαλου χαρακτήρα και επιστέγασμα μιας αλαζονικής συμπεριφοράς που μόνο άσχημα προοιωνίζεται για το μέλλον. Ρε φίλε, άσε να σου κάνουν ντοκιμαντέρ αφού γίνεις κάτι και αφού κάνεις κάτι και γι’ αυτόν τον έρμο τον τόπο. Από πριν όμως; Για ποιον λόγο;

Ασε δε που τον έπιασα να λέει στο ντοκιμαντέρ και ένα (τουλάχιστον) χοντρό ψέμα: δηλώνει κάποια στιγμή ότι δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές του Ιουνίου είχε πιστέψει ότι θα γινόταν πρωθυπουργός και για τον λόγο αυτόν το βράδυ των εκλογών στενοχωρήθηκε πολύ που έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ. Λοιπόν, όχι μόνο δεν στενοχωρήθηκε, αλλά σχεδόν… πανηγύριζε! Γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι στο διάστημα του δεκαημέρου έτρεμε μην κερδίσει τις εκλογές και ότι δυο – τρεις ημέρες μετά το βράδυ των εκλογών εξομολογήθηκε κατά τη διάρκεια μιας φιλικής συνάντησης: «Ευτυχώς που δεν κερδίσαμε»!

Βλέπουν πέρα από τη μύτη τους;

Αναφορικά με τις εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και τη νίκη του Βασίλη Αλεξανδρή, ένα έχω να συνεισφέρω: ο άνθρωπος επιχείρησε να έχει και τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη μάχη που έδινε με τον δεξιό υποψήφιο Αδαμόπουλο. Εγιναν οι απαραίτητες επικοινωνίες, αλλά φευ δεν είχαν το παραμικρό αποτέλεσμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε να εκδώσει έστω και ανακοίνωση στήριξης – προφανώς γιατί ο Αλεξανδρής προέρχεται από τον χώρο του ΠαΣοΚ. Υπενθυμίζω ότι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στον ΔΣΑ πήρε μόνο 13%. Ελπίζω αυτό κάτι να λέει σε όσους έχουν μάτια και βλέπουν – και πέρα από τη μύτη τους…