Αλυσίδα επεμβάσεων

^«Ο υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι παρατήρησε ότι η Ρωσία ποτέ δεν εισέβαλε στην Πολωνία – αντίθετα “πάντα ερχόταν να βοηθήσει” εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες», γράφει ο διάσημος πολωνός δημοσιογράφος Ανταμ Μίχνικ, διευθυντής της εφημερίδας «Γκαζέτα Βιμπόρζα». Και συνεχίζει: «Ο Βλαντίμιρ Πούτιν αναβίωσε το δόγμα του Μπρέζνιεφ περί “περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας”. Το έχει εφαρμόσει ήδη στη Γεωργία και το χρησιμοποιεί στη Μολδαβία. Αναρωτιέται κανείς πού θα σπεύσει μετά με “αδελφική αγάπη”; Στις Βαλτικές; Στο Καζακστάν ίσως; Ο Λένιν συνήθιζε να λέει ότι η εξωτερική πολιτική είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής πολιτικής. Με άλλα λόγια: ο Πούτιν επιλύει τα προβλήματα της Ρωσίας δημιουργώντας εξωτερικές εντάσεις. Αυτό έκανε όταν πρωτοανέβηκε στην εξουσία με τον πόλεμο στην Τσετσενία, αυτό έκανε με τον πόλεμο στη Γεωργία, αυτό κάνει και τώρα. Φυσικά υπάρχουν και εχέφρονες άνθρωποι στη Ρωσία – και κοντά στο Κρεμλίνο – που επαναλαμβάνουν: όποιος δεν στηρίζει την Κριμαία δεν έχει καρδιά, όμως όποιος θέλει να αποσχισθεί η Κριμαία από την Ουκρανία δεν έχει μυαλό. Δυστυχώς, η σοβινιστική ρωσική ξενοφοβία έχει το πάνω χέρι. Ας θυμόμαστε όμως: η αλαζονεία της ρωσικής υπερδύναμης του Μπρέζνιεφ οδήγησε στην εισβολή στο Αφγανιστάν, αλλά εκεί σε αυτό τον πόλεμο η σοβιετική αυτοκρατορία ηττήθηκε. Η Ουκρανία ίσως αποδειχθεί η αρχή του τέλους για τον Πούτιν».