Ραντεβού με τις αναμνήσεις

2 λεπτά
Ακόμη τον θυμόμαστε τον Ντουντού, όχι του σήμερα αλλά του 2008. Τότε, στα 25 χρόνια του και με λίγο μακρύτερο μαλλί, ήρθε «από τη Ρωσία με αγάπη» για τον Ολυμπιακό. Στα κρύα του Βορρά δεν άντεχε, οπότε κατηφόρισε στα πιο θερμά μέρη.
Τι έκανε ο Ντουντού; Ακριβώς ό,τι κάνει σε κάθε νέα αρχή της καριέρας του, θέλοντας προφανώς να υπογράψει το βιβλίο με τα σχόλια για τη σημαντική πρώτη εντύπωση. Με κόστος μεταγραφής κοντά στα 6 εκατ. ευρώ και ετήσιες αποδοχές που αγγίζουν το 1,5 εκατ. ευρώ, ο Ντουντού έδειξε ένας ολοκληρωμένος χαφ, λίγο αμυντικός, περισσότερο επιθετικός και ασφαλώς με πόδι-δυναμίτη. Σαν κι αυτό που παρουσιάζει και τώρα στον ΟΦΗ, όταν με κανονιές βάζει τρία γκολ συνεχόμενα και απολαμβάνει το χειροκρότημα του κοινού. Αλλά επειδή ο Ντουντού μάλλον βαριέται σύντομα, ήρθε η πτώση απόδοσης στο Λιμάνι, μαζί με κάποιες υποβόσκουσες φήμες για όχι 100% επαγγελματική ζωή. Παρά ταύτα, ξεχώρισε στον Ολυμπιακό και πάντα ήταν ανάμεσα στους καλύτερους – μιλάμε άλλωστε για σπουδαία κλάση ποδοσφαιριστή. Τελικά οι τραυματισμοί και η ασταθής απόδοση τον οδήγησαν στην έξοδο από τον Ολυμπιακό το 2011. Αλλιώς ήταν το «καλημέρα», εντελώς διαφορετικό το «αντίο».
Στον ΟΦΗ ο Ντουντού ισοδυναμεί με μια συναρπαστική πολυτέλεια. Ούτε τα 31 του χρόνια δεν έχει συμπληρώσει ο καλός ποδοσφαιστής και αν πάρει ρυθμό σίγουρα μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ηδη παίζει όλο και περισσότερο, έχει καταθέσεις στην τράπεζα, άρα μπορεί να ειπωθεί πως ήρθε για τη χαρά του παιχνιδιού. Δεν είναι δα και το πλέον δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου η εγχώρια Λίγκα… Ενα μόνο πρέπει να βελτιώσει: τη συμπεριφορά του. Οχι ως στυλ παίκτη. Αλλά δεν επιτρέπεται για τις εμπειρίες και την ηλικία του να αντιδρά λες και τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα μετά το χτύπημα του Ρομάνο και να κάνει αρκετές στροφές στο χορτάρι. Ψυχραιμία…
Κατά τα λοιπά, ο Ντουντού, ένας ακόμη πρώην «κόκκινος», ετοιμάζεται για το ραντεβού με τις αναμνήσεις. Τέτοιο θα είναι το σαββατιάτικο απέναντι στον Ολυμπιακό και το παιχνίδι στην Κρήτη θα έχει μπόλικο ενδιαφέρον.














