Δημιούργησαν «νανο-σιδηρόδρομο» που οδηγεί τον καρκίνο στην καταστροφή

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ δημιούργησαν έναν νανο-σιδηρόδρομο που οδηγεί τους καρκινικούς όγκους σε τοξικούς «λάκκους» ή σε τμήματα του σώματος από τα οποία εύκολα μπορούν να αφαιρεθούν με εγχείρηση.

Ο «σιδηρόδρομος» αποτελείται από νανοϊνες πιο λεπτές από μία ανθρώπινη τρίχα και πειράματα στο εργαστήριο έδειξαν πως είναι ιδιαίτερα ελκυστικός στα καρκινικά κύτταρα, τα οποία τον «επιλέγουν» για να εξαπλωθούν από το σημείο όπου έχουν εμφανιστεί.

Με αυτό τον τρόπο οι επιστήμονες κατάφεραν να συρρικνώσουν σε πειραματόζωα όγκους του εγκεφάλου.

Το όλο εγχείρημα των επιστημόνων από το Ίδρυμα Τεχνολογίας της Τζώρτζια (Georgia Tech – GT) περιγράφεται στην επιθεώρηση «Nature Materials».

Οι ερευνητές του GT πραγματοποίησαν την έρευνά τους σε γλοιοβλαστώματα, ένα είδος καρκίνου του εγκεφάλου που δύσκολα αντιμετωπίζεται, καθώς έχει την τάση να εξαπλώνεται μέσα στον εγκέφαλο.

Τα γλοιοβλαστώματα εξαπλώνονται «ταξιδεύοντας» μέσα στα νεύρα και στα αιμοφόρα αγγεία.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον δρα Ραβί Μπελαμκόντα, καθηγητή και επικεφαλής του Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής του GT, δημιούργησαν τις νανοϊνες με τρόπο ώστε να μιμούνται τους διαύλους που χρησιμοποιούν τα καρκινικά κύτταρα για να μετακινηθούν.

«Τα καρκινικά κύτταρα των γλοιοβλαστωμάτων φυσιολογικά προσκολλώνται σε φυσικές δομές και τις χρησιμοποιούν σαν οχήματα μεταφοράς για να εξαπλωθούν σε άλλα τμήματα του εγκεφάλου», εξήγησε ο δρ Μπελαμκόντα.

«Καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα ελκυστικό, εναλλακτικό “όχημα”, το οποίο κατορθώνει να κατευθύνει αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα στα σημεία που εμείς θέλουμε».

Ένα τέτοιο σημείο βρισκόταν έξω από τον εγκέφαλο, σε ένα εμφυτευμένο τοξικό τζελ.

Όπως έδειξαν πειράματα σε ζώα, με την βοήθεια του νανο-σιδηροδρόμου συρρικνώθηκαν κατά 93% τα γλοιοβλαστώματα αρουραίων.

«Ουσιαστικά, βρήκαμε έναν τρόπο να οδηγούμε τον καρκίνο στο φάρμακο και όχι το φάρμακο στον καρκίνο», πρόσθεσε ο δρ Μπελαμκόντα.

Και εκτίμησε ότι με τη μέθοδο αυτή θα είναι εφικτό στο μέλλον να βρίσκεται υπό έλεγχο η ανάπτυξη ενός καρκίνου και έτσι ο ασθενής να ζει μαζί του, όπως συμβαίνει με πολλά άλλα χρόνια νοσήματα.

Ωστόσο, η όλη έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εμβρυϊκό στάδιο και θα χρειασθούν χρόνια έως ότου τεκμηριωθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητά της στους ανθρώπους.

Υπολογίζεται ότι το 90% των πασχόντων από καρκίνο που πεθαίνουν εξαιτίας του, χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας των μεταστάσεων και όχι εξαιτίας του πρώτου (πρωτοπαθούς) όγκου που αναπτύσσουν.