[Ιστορίες] Δεν νιώθουν καθόλου μελαγχολικοί

Ιστορία πρώτη: Στις 12 Ιουνίου του 2012, ένας κινέζος συνδικαλιστής ονόματι Λι Ουανγκιάνγκ βρέθηκε κρεμασμένος, στο νοσοκομείο της επαρχίας Χιουνάν όπου κρατούνταν, από τα κάγκελα ενός παραθύρου. Οι Αρχές αποφάνθηκαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Αλλά μια φωτογραφία που τράβηξαν επιτόπου συγγενείς του έδειχνε τα πόδια του κρεμασμένου να ακουμπούν στο έδαφος. Στο Χονγκ Κονγκ, τη μοναδική περιοχή της Κίνας όπου επιτρέπονται οι διαδηλώσεις, χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους αξιώνοντας τη διενέργεια έρευνας. Οι Αρχές υποχώρησαν. Η έρευνα επιβεβαίωσε πως ο Λι αυτοκτόνησε.

Ιστορία δεύτερη: Τέλη Ιανουαρίου, η πολιτική αστυνομία της πόλης Κούφου, στην Ανατολική Κίνα, συνέλαβε τους γονείς του Σούε Μινγκάι, ενός νεαρού διαφωνούντος που ματαίως αναζητούσε. Τους έκλεισε σε μία από τις μυστικές φυλακές της πόλης, έναν πανεπιστημιακό «ξενώνα», και προσπάθησε να τους πείσει με ξύλο να τηλεφωνήσουν στον γιο τους ώστε να παραδοθεί. Εκμεταλλευόμενοι μια απροσεξία των φρουρών, οι γονείς του Σούε δραπέτευσαν. Κατέφυγαν στο δημοτικό δικαστήριο, ελπίζοντας στην προστασία των δικαστικών Αρχών. Σύντομα ξαναβρέθηκαν στα χέρια της πολιτικής αστυνομίας. Αυτή τη φορά τούς χώρισαν. Το ίδιο κιόλας βράδυ πληροφόρησαν τη μητέρα του Σούε πως ο σύζυγός της είχε «αυτοκτονήσει πέφτοντας στο κενό» από ένα παράθυρο του δικαστηρίου.   

Ιστορία τρίτη: Πριν από μερικές εβδομάδες, συνελήφθη στο Πεκίνο με την κατηγορία της «προτροπής σε αποσχιστικές ενέργειες» ένας 45χρονος ουιγούρος καθηγητής πανεπιστημίου, ο Ιλάμ Τόχτι. Ο συλληφθείς μεταφέρθηκε σε ένα ανακριτικό κέντρο στο Ουρούμτσι, 3.000 χιλιόμετρα μακριά. Εκτοτε, σιωπή. Μόλις πρόσφατα, όμως, κυκλοφόρησε μια επιστολή που είχε παραδώσει ο Τόχτι σε έναν φίλο του το καλοκαίρι, παρακαλώντας τον να την ανεβάσει στο Ιντερνετ σε περίπτωση που τον συνελάμβαναν: «Αν πεθάνω στο εγγύς μέλλον, να ξέρετε πως ο λόγος δεν θα είναι κάποια εκ γενετής ασθένεια και ακόμα λιγότερο μια ξαφνική παρόρμηση να αυτοκτονήσω. Εχω γυναίκα και παιδιά, η αυτοκτονία θα παραμείνει πάντα για μένα αδιανόητη πράξη».