[Εμπιστευτικά] Δήμαρχος Ναπολιτάνο

2 λεπτά
O Τζόρτζιο Ναπολιτάνο είναι πρόεδρος της Ιταλίας και δεν είναι 35 ετών – για την ακρίβεια ήταν 35 ετών πριν από 54 χρόνια…
Η ηλικία του όμως δεν τον εμπόδισε να πάρει τον λόγο στο Ευρωκοινοβούλιο και να υποστηρίξει ότι η Ευρώπη έχει δύο μεγάλους εχθρούς: τη λιτότητα και τον λαϊκισμό.
Να σημειώσω ότι αυτά δεν τα λέει κάποιος καθηγητής της πρωτοβουλίας των 58, ούτε κανένας «καθεστωτικός παπαγάλος», αλλά ένας παλαίμαχος κομμουνιστής.
Ενας αγωνιστής όλων των αγώνων του περασμένου αιώνα.
Ο οποίος, παρ’ όλο που δεν είναι πια «νέος κι άφθαρτος», διατηρεί την οξυδέρκεια και τη νηφαλιότητα να αντιλαμβάνεται ότι η Ευρώπη οφείλει να μάχεται ανυποχώρητα και ταυτοχρόνως στα μέτωπα και της λιτότητας και του λαϊκισμού – τα οποία άλλωστε είναι αλληλένδετα.
Οτι οφείλει να απορρίπτει τους «εθνικούς εγωισμούς» ή τον «επιθετικό εθνικισμό» για να προκρίνει (προσέξτε το, παρακαλώ…) μια ανάπτυξη «που θα έλθει μέσα από τη γνώση και την έρευνα».
Ούτε από δανεικά ούτε από παραμύθια.
Ο δρόμος που προκρίνει ο ιταλός πρόεδρος δεν είναι βεβαίως απλός. Δεν περιλαμβάνει τις εύκολες λύσεις που θα τον έκαναν αρεστό στο ένα ή το άλλο ακροατήριο. Αλλωστε η αντίθεσή του με τη λιτότητα και τον λαϊκισμό αυτό ακριβώς υπονοεί: την απόρριψη των εύκολων λύσεων.
Ειλικρινά δεν ξέρω ποιοι αναγνώρισαν τον εαυτό τους στους εχθρούς που κατονόμασε. Ούτε αν οι υπόλοιποι πιάσαμε το υπονοούμενο.
Για να είμαι ειλικρινής, όμως, δεν έχω ακούσει πολλούς σύγχρονους 35άρηδες να μιλούν όπως ο Ναπολιτάνο. Ισως επειδή η ρητορική της ευκολίας θέλγει ενώ η δυσκολία της προσπάθειας απωθεί.
Μόνο που η γενιά του Ναπολιτάνο δεν επέλεξε συχνά τον εύκολο δρόμο. Εχει συνηθίσει να αναμετριέται με τα δύσκολα χωρίς να κρυφοκοιτάζει τις δημοσκοπήσεις.
Προφανώς η Ευρώπη που παραδίδουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους απέχει πολύ από την Ευρώπη που και οι ίδιοι ήθελαν ή είχαν ονειρευτεί.
Ακόμη κι έτσι όμως είναι αναμφισβήτητα πολύ καλύτερη από την κατεστραμμένη ήπειρο που παρέλαβαν μετά τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο.
Καλύτερη από την Ευρώπη του φασισμού, του Ψυχρού Πολέμου και του Τείχους.
Κι αν απειλείται τώρα από τους εχθρούς που κατονόμασε ο Ναπολιτάνο, είναι επειδή αμφισβητείται το κοινωνικό και δημοκρατικό συμβόλαιο που η γενιά του Ναπολιτάνο διαμόρφωσε.
Ασφαλώς ο άνθρωπος δεν είναι πια 35 χρονών.
Αλλά θέλετε να εξομολογηθώ κάτι; Αν έβαζε υποψηφιότητα, θα τον προτιμούσα από όλους τους 35άρηδες που κυκλοφορούν γύρω μας.
Και θα τον ψήφιζα με τα δυο χέρια – ακόμη και για δήμαρχο Αθήνας…













