[Εμπιστευτικά] Τα ρέστα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν έχω πρόβλημα με όσους πασχίζουν να επιβιώσουν στην πολιτική – στο κάτω κάτω, δικαίωμά τους!..
Εχω πρόβλημα με όσους κοροϊδεύουν την κοινωνία.
Με εκείνους που υποδύονται σήμερα ό,τι δεν υπήρξαν χθες ή, ακόμη χειρότερα, που καταγγέλλουν σήμερα ό,τι υπήρξαν χθες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα διάφοροι πρώην χειροκροτητές του Γιώργου ή πρωτοπαλίκαρα του Ακη που κυκλοφορούν μεταμφιεσμένοι σε θαυμαστές του Τσίπρα.
Προφανώς κάποιοι είδαν «το φως το αληθινό» στον δρόμο για τη Δαμασκό.
Από την Κατσέλη έως την Τζάκρη, από τον Κοτσακά έως τον Μπόλαρη, από τον Μιχελογιαννάκη (μετά τη ΔΗΜΑΡ) έως τον Μητρόπουλο (πριν από το ΣΔΟΕ), από τον Τσουκαλά (μετά το εκατομμύριο) και διάφορους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές (πριν από τον ανακριτή). Εσχάτως και ο Οδυσσέας Βουδούρης – αυτός τουλάχιστον στον δρόμο για την Τρίπολη…
Ολοι προσφέρονται στο όνομα του επόμενου εαυτού τους να μας γλιτώσουν από τον προηγούμενο!
Οι περιπτώσεις φυσικά δεν είναι όλες ίδιες. Αλλοι έστριψαν νωρίτερα και άλλοι αργότερα. Αλλοι έπαιζαν πρώτους ρόλους και άλλοι ήταν κομπάρσοι.
Ασε που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη να αλλάζει και άποψη και κόμμα και αρχηγό.
Αλλά το κοινό ερώτημα παραμένει: πότε ακριβώς είδαν την αλήθεια που τους διέψευδε;
Πώς την συνειδητοποίησαν και με ποια αυτοκριτική την συνόδευσαν; Τι συνέπειες είχε το αρχικό τους παραστράτημα;
Να θυμίσω, ας πούμε, ότι η Κατσέλη, η Τζάκρη και ο Μπόλαρης πρώτα διαφήμιζαν ως ΠαΣοΚ ότι «λεφτά υπάρχουν» και μετά μετέχοντας στην κυβέρνηση Παπανδρέου μάς έβαλαν στο Μνημόνιο για να βρουν λεφτά.
Δεν γίνεται σήμερα να το παίζουν «αθώοι του αίματος»!
Τουλάχιστον ο Βουδούρης (που ήταν ΠαΣοΚ του Γιώργου, μετά μετακόμισε στη ΔΗΜΑΡ, ψήφισε την κυβέρνηση Σαμαρά, έφυγε από τον Κουβέλη και τώρα βάζει υποψηφιότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ για την Πελοπόννησο) διαβεβαιώνει ότι δεν μετανιώνει για το Μνημόνιο!
Είναι περίπου το δόγμα Τζάκρη. «Και τότε είχαμε δίκιο με τον Γιώργο και τώρα έχουμε δίκιο με τον Τσίπρα!».
Η άποψη αυτή θα ήταν απλώς σχιζοφρενική, αν δεν ήταν επιεικώς ανόητη.
Διότι το κομβικό σημείο της τετραετίας δεν είναι ο φόρος ακινήτων, ούτε τα ειδικά μισθολόγια ούτε η ΕΡΤ.
Είναι το πρώτο Μνημόνιο – όποια γνώμη και αν έχει κανείς γι’ αυτό…
Τα υπόλοιπα απλώς ακολούθησαν τον μονόδρομο που συμφώνησε η κυβέρνηση Παπανδρέου και μάλιστα μέσα από διαδικασίες που είχαν εκ προοιμίου ναρκοθετήσει κάθε προσπάθεια διόρθωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης.
Ως εκ τούτου, και για να το πω διαφορετικά, είναι σαν το πλήρωμα του «Τιτανικού» να ζητάει τα ρέστα από τους ναυαγοσώστες.
Ακόμη χειρότερα: σαν να τα ζητάει και από τους ναυαγούς!
Google news
