[Αγιογραφίες] Ρίσκα

Περισσότερο ΚΚΕ σε λίγο. Ο Περισσός ανοίγει κι αυτός τα χαρτιά του εν όψει ευρω-αυτοδιοικητικών εκλογών, ενώ δεν έχει κοπάσει ακόμη η βαβούρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Στο κόκκινο στρατόπεδο βασιλεύει η πειθαρχία και στους υπόλοιπους επικρατεί μια απορία: γιατί δεν αποφάσισαν να κατεβάσουν τη Λιάνα Κανέλλη στην Αθήνα; Η εκτίμηση της πλειονότητας των αναλυτών είναι ότι θα κέρδιζε και ότι θα μαύριζε το μάτι και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο η πολιτική – όπως και το Ποινικό Δίκαιο ή η Ιστορία – δεν επιδέχεται υποθετικά ερωτήματα. Ή – και αυτή είναι η άλλη εκδοχή – μπορεί το ΚΚΕ να μην ήθελε να κερδίσει τη μάχη της Αθήνας. Η αλήθεια είναι ότι η διαχείριση εξουσίας σε ένα περιβάλλον όπου, ελέω της συγκατοίκησης με την εκάστοτε κυβέρνηση, ισχύουν τα εντελώς ανάποδα από την ορθόδοξη μαρξιστική άποψη δεν θα έκανε καλό στον Περισσό. Είτε θα τον απομυθοποιούσε γιατί θα αναγκαζόταν να συμβιβαστεί. Είτε θα τον υποχρέωνε να εγκαθιδρύσει κάτι σε δικτατορία του προλεταριάτου – καλό! – στο κέντρο της Αθήνας.

Τούτων δοθέντων, προτιμήθηκε η ασφαλής οδός της υποψηφιότητας του Νίκου Σοφιανού. Είχε κατέβει και το 2010. Αρα υπάρχει η αίσθηση της συνέχειας. Υπάρχει όμως και η μετρησιμότητα. Παρότι το πολιτικό τοπίο έχει θρυμματισθεί και τα κόμματα είναι περισσότερα, υπάρχει η δυνατότητα να συγκριθεί το σκορ του 2014 με το σκορ του 2010. Αν ο Σοφιανός πάει καλύτερα – ε, τότε, μπράβο και ζήτω. Αν πάει χειρότερα υπάρχει – το είπαμε – το άλλοθι της πολυδιάσπασης του πολιτικού σκηνικού. Αρα, μονά-ζυγά, δεν έχουν κάτι να χάσουν. Ούτε μπαίνουν στο ρίσκο – και στη βάσανο – των πειραματισμών.

Η αλήθεια είναι, αν το δει κανείς συντηρητικά, ότι το ΚΚΕ παίζει εκ του ασφαλούς. Δεν έχουν λόγο να ματώσουν στον πρώτο γύρο αν, έτσι όπως είναι τα πράγματα, έχουν τη δυνατότητα να ρίξουν τακτική ψήφο στον δεύτερο. Δηλαδή να πάνε ή να μην πάνε να ψηφίσουν, αλλοιώνοντας το αποτέλεσμα. Θα είναι η ρεβάνς για το 2012; Τότε το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς πήρε φαλάγγι τη στατική τακτική του Περισσού. Τώρα το ΚΚΕ μπορεί να φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ σε δύσκολη θέση, αφού από μόνος του ο Σακελλαρίδης τύχη δεν έχει αν περάσει στον δεύτερο γύρο.  

ΤΟ ενδιαφέρον – και το πρόβλημα για το ΚΚΕ – είναι ότι εκεί που ο αριστερός χώρος πήγαινε για συρρίκνωση τώρα έχει βρεθεί με τρία ή τέσσερα ή πέντε κόμματα, αναλόγως του αν συνυπολογίζει κανείς τη ΔΗΜΑΡ και τη δραχμική Αριστερά που έχει πάει στο άλλο άκρο. Ο Περισσός επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί και να επαναπατρίσει ψηφοφόρους. Μένει να φανεί αν μπορεί να το επιτύχει, υιοθετώντας μια κλασικιστική προσέγγιση χωρίς τόλμη και χωρίς φαντασία. Από την άλλη, ίσως η εποχή να μην προσφέρεται για ακροβασίες. Και το στοίχημα για τα κόμματα, ιδίως τα παραδοσιακά, να είναι η επαναβεβαίωση της σχέσης με τη βάση τους. Η υποψηφιότητα Σοφιανού θα το δείξει. Οπως και η υποψηφιότητα Παφίλη στην Περιφέρεια Αττικής.