[Ενστάσεις] Αέρας

^«Ψηφοδέλτια φρέσκου αέρα στη βαριά ομίχλη της πολιτικής μας ζωής» χαρακτήρισε ο Αλέξης Τσίπρας τις επιλογές της Πολιτικής Γραμματείας (που τελικά υιοθέτησε η Κεντρική Επιτροπή) του ΣΥΡΙΖΑ για την Αυτοδιοίκηση. Ο (ακόμα νέος στην ηλικία) πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε έναν ακόμα λόγο, κράμα ηθικολογίας και επιθετικότητας, επιχείρησε να τονίσει ότι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, η Ρένα Δούρου και αρκετά ακόμα από τα πρόσωπα που προτάθηκαν και επελέγησαν είναι «νέα και άφθαρτα».

Εραστής της κοινοτοπίας και λάτρης των κλισέ, ο πρόεδρος Τσίπρας στην πραγματικότητα εννοεί ότι τα πρόσωπα τα οποία προτείνει είναι άφθαρτα επειδή είναι νέα. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, καταφεύγει σε ένα λογικό σχήμα που ενδεχομένως να ηχεί εντυπωσιοθηρικά στο πλαίσιο μιας ρητορικής του πυροτεχνήματος, αλλά δεν είναι και λογικά ορθό. Σύμφωνοι, είναι νέα και ωραία πρόσωπα, αλλά δεν έχει ενδιαφέρον να ξέρουμε και τι λένε;

Η αλήθεια είναι ότι, όντως, η ηλικία φθείρει. Το γήρας είναι κακό. Αλλά δεν είναι το γήρας εκείνο που κάνει τους ανθρώπους απεχθείς, απωθητικούς. Ο Μπουτάρης, ας πούμε, δεν είναι στην πρώτη νεότητά του, αλλά η δημοτικότητά του ενισχύθηκε μετά την πρώτη θητεία του στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Ο Καμίνης, όταν διεκδίκησε την πρωτεύουσα, δεν ήταν φωτογενής νεανίας, αλλά ο πολιτικός λόγος του αποδείχθηκε στιβαρός και, εκ του αποτελέσματος, έπεισε την κοινωνία των πολιτών.

Αναζητώντας πληροφορίες για τον υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων, έπεσα στο πανομοιότυπο βιογραφικό του, που δημοσιεύθηκε παντού. Εκεί καταγράφονται περάσματα. Μόλις αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή πέρασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, που το τελείωσε. Μετά έκανε μεταπτυχιακά στη Νέα Υόρκη, ήρθε στην Ελλάδα και κάνει διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Και εις ανώτερα! Αλλά το ενδιαφέρον στα βιογραφικά δεν είναι τα χαρτιά, είναι η εξειδίκευση. Κι αυτή, αν υπάρχει, δεν ανιχνεύεται. Δεν ανιχνεύεται, επίσης, στις διάφορες τηλεοπτικές εμφανίσεις, όσες τουλάχιστον μπορεί να εντοπίσει κανείς ψάχνοντας στη μεγάλη αποθήκη του Ιντερνετ, στο ΥouΤube. Ο κ. Σακελλαρίδης, συνήθως, απλώς χειρίζεται την κομματική ιδιόλεκτο. Αλλά για τον μέσο θεατή που ζητεί πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του γίνονται, η κομματική ιδιόλεκτος είναι απλώς θόρυβος.

Μπορεί, φυσικά, να κάνω λάθος, και να αποδειχθεί ότι εκτός από νιάτα και ομορφιά οι υποψήφιοι έχουν και πολιτικό λόγο και προτάσεις για καλύτερες πόλεις… Μένει να το δούμε.

Εκείνο για το οποίο είμαι σίγουρος, πάντως, είναι ότι τα νιάτα δεν φτάνουν για την πολιτική. Κι ότι έχει σημασία ο φρέσκος αέρας να μην είναι και κοπανιστός.