[Αγιογραφίες] Πλοκή

Η επιστροφή του ασώτου; Πάντως, το ότι θα βρισκόταν ο αστεροειδής Λοβέρδος σε τροχιά γύρω από τον ημιέρημο πλανήτη ΠαΣοΚ ήταν κάτι που οι αστρονόμοι της ελληνικής πολιτικής το είχαν προβλέψει από καιρό. Αλλωστε, στο τσακ ήταν να είχε μπει ο Ανδρέας στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου πέρυσι τον Ιούνιο. Γλώσσες που ξέρουν μιλάνε για το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ το ήθελε αλλά διάφοροι στη Χαριλάου Τρικούπη το θεώρησαν πρόωρο και τον συγκράτησαν.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα, η ροπή επανασύνδεσης Ανδρέα – ΠαΣοΚ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε σχέση με το τι λέει για τη ΔΗΜΑΡ – ιδίως δε για τον τρόπο που έχει χειριστεί την κατάσταση ο Φώτης Κουβέλης. Η Αγίου Κωνσταντίνου φάνηκε να προτιμά την προσέγγιση με τον Λοβέρδο από τον αρραβώνα – άλλο κουφό αυτό! – με τον Χάρη Καστανίδη. Οταν όμως τα ζιγκ-ζαγκ του Κουβέλη άρχισαν να εκδηλώνονται επήλθε μπέρδεμα. Ηταν προφανές ότι την κίνηση των 58 δεν θα την έβλεπε με καλό μάτι ο Λοβέρδος, αφού θεωρούσε εαυτόν ως γέφυρα μεταξύ ΠαΣοΚ και ΔΗΜΑΡ. Η στροφή όμως του Φώτη προς τα αριστερά – αν περί αυτού πρόκειται – άφησε τη γέφυρα στον αέρα. Οσοι από τη ΔΗΜΑΡ δεν συμφωνούσαν – Παπαδόπουλοι, Ψαριανοί και Σία – αποφάσισαν να πατήσουν το πόδι τους στους 58 και βλέπουμε. Ο Λοβέρδος όμως έμεινε χωρίς ρόλο. Είναι εξίσου προφανές ότι σε μια – σουρεαλιστική για όσους έζησαν την έξοδο των Ανανεωτών τον Ιούνιο του 2010 – επαναπροσέγγιση ΔΗΜΑΡ – ΣΥΡΙΖΑ ο Ανδρέας δεν είχε ρόλο. Αν μη τι άλλο γιατί είχε κάνει υπουργός Εργασίας και Υγείας στην πρώτη φάση του Μνημονίου. Η αναθέρμανση των σχέσεων με το ΠαΣοΚ ήταν, λοιπόν, αναπόφευκτη.

ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ από την από εδώ μεριά, η συζητούμενη αποκατάσταση των σχέσεων Λοβέρδου – ΠαΣοΚ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε σχέση με αυτά που λέει για τον Βενιζέλο. Τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ τον έχουν ελαφρώς πρήξει δικοί και μη δικοί του στη Χαριλάου Τρικούπη και στη Βουλή. Αλλοι γκρινιάζουν, άλλοι βυσσοδομούν κι άλλοι ξυρίζονται κάθε πρωί βλέποντας στον καθρέφτη τους τον επόμενο αρχηγό ενός κόμματος που δεν σταματούν να κριτικάρουν ή να υποσκάπτουν. Μια επαναφορά Λοβέρδου – έστω κι αν ακολουθείται μόνο από τον πιστό Αηδόνη – αλλάζει κάπως τις ισορροπίες και προσθέτει υλικά σε μια ψαρόσουπα όπου άλλοι προσπαθούν να αποφύγουν τις πατάτες και άλλοι τα ψαροκόκαλα. Η αλήθεια είναι ότι δεν φταίει ο Βενιζέλος. Το καλοκαίρι του 2012 είχε προτείνει σχεδόν τα πάντα στον Λοβέρδο που όμως, ελλείψει θέσης στην κυβέρνηση, δεν ήθελε τίποτε.

Η κυβερνητική πτυχή θα κρίνει και τη σχέση. Εκλογές δεν γίνονται, ο κυβερνών συνασπισμός δεν αλλάζει, είναι όμως βέβαιο ότι μετά τις ευρω-αυτοδιοικητικές ανασχηματισμός θα γίνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Λοβέρδος – ασχέτως τι λέει – θα θέλει να μπει στην κυβέρνηση και το πού και πώς θα έχει ενδιαφέρον. Οχι γιατί περνάει από τον Σαμαρά – Αντώνης και Ανδρέας τα ‘χουν καλά από παλιά σε προσωπικό επίπεδο – αλλά γιατί μια επάνοδος του ασώτου στην κυβέρνηση θα επηρεάσει συσχετισμούς.

ΟΛΑ αυτά ενώ η ιστορία του Ανδρέα είναι μια υποτείνουσα της πλοκής της Κεντροαριστεράς που περιλαμβάνει τους 58, την ευρωλίστα και τα χίλια μύρια όσα.