[Αγιογραφίες] Λουκάνικα

ΠΡΙΝ από δεκαπέντε χρόνια μας έλεγαν ότι «κι αν δεν υπήρχε η ΟΝΕ, εμείς θα έπρεπε να την εφεύρουμε». Ο υπαινιγμός ήταν ότι η Ελλάδα χρειαζόταν ένα άλλοθι για να μαζέψει τα δημοσιονομικά της. Είναι γνωστό πόσο ξινά μας βγήκε η «εφεύρεση» αυτή. Τώρα όμως θα μπορούσε να αντικατασταθεί με μια άλλη εφεύρεση: «Αν δεν υπήρχε η παράνομη μετανάστευση, θα έπρεπε να την εφεύρουμε.

ΕΙΝΑΙ η σχολιαστική λεζάντα που θα μπορούσε κανείς να αποδώσει σε συνδυασμένες γερμανικές κινήσεις των τελευταίων ημερών. Είναι η – περισσότερο γνωστή – παρέμβαση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Νταβός. Εκεί, πέραν των ευσήμων στον ελληνικό λαό για τη σκληρή λιτότητα – που υποτίθεται ότι δεν θα άντεχαν οι συνηθισμένοι σε μαύρο ψωμί και ξερό λουκάνικο γερμανοί -, ακούσαμε και για τους κινδύνους της πλημμύρας μεταναστών που κατακλύζει τη χώρα μας. Λιγότερο δημοσιοποιημένη αλλά εξίσου σημαντική, η τοποθέτηση του εκ των εμπίστων της καγκελαρίας και νυν υπουργού Εσωτερικών και Δικαιοσύνης Τόμας ντε Μεζιέρ στο Συμβούλιο υπουργών που έγινε μεσοβδόμαδα στην Αθήνα. Και αυτή εξέφραζε κατανόηση για την πίεση που υφίσταται η ελληνική πολιτεία από τους ερχόμενους – από την Ασία και, πλέον, τη Μέση Ανατολή – μετανάστες.

ΤΟ ότι η Ελλάδα είναι «front line state» – κράτος πρώτης γραμμής, σύμφωνα με την ψυχροπολεμική ορολογία – στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας ήταν μία από τις επισημάνσεις Σαμαρά προς Ομπάμα στην αυγουστιάτικη συνάντηση στον Λευκό Οίκο. Η μεγάλη μεταναστευτική πίεση, είχε ειπωθεί, σημαίνει ότι «ο επόμενος Τσερνάεφ» – το επώνυμο των τσετσένων βομβιστών του Μαραθωνίου της Βοστώνης – θα μπορούσε να είναι ένας από τους παράνομους μετανάστες που έρχονται κατά δεκάδες από την Ευρασία και παλεύουν με τα κύματα του Αιγαίου. Η αιμορραγία της Συρίας, όπου κανείς δεν βλέπει σύντομη κατάληξη, και η γενικευμένη αναστάτωση στη Μέση Ανατολή επιτείνουν αυτή την κατάσταση.

Η διάλυση του ελληνικού κράτους και η χρεοκοπία της καταστολής είναι κοινός τόπος στις κουβέντες πολλών ξένων διπλωματών εν Ελλάδι. Ιδίως αυτών που ξέρουν τη χώρα μας, έχοντας ξανακάνει πόστο στην Αθήνα σε παλαιότερη φάση της καριέρας τους. Η «εκδρομή» Ξηρού, οι σφαίρες στη γερμανική πρεσβεία και οι σκοτωμοί μελών της Χρυσής Αυγής μετά τη δολοφονία Φύσσα εικονογραφούν με σκοτεινά χρώματα αυτή την εικόνα. Εικόνα που πλέον έχει γίνει αντιληπτή και στο Βερολίνο. Ερώτημα: θα μπορούσε η παράνομη μετανάστευση να είναι το άλλοθι για να εισρεύσουν ξένα κονδύλια στην Ελλάδα; Κονδύλια που να σταθεροποιήσουν κρίσιμους τομείς ενός κράτους που παραπαίει. Ποιοι είναι αυτοί οι τομείς; Η Δικαιοσύνη – όπου οι δικαστές είναι στα κάγκελα για τις μισθολογικές τους περικοπές, κάτι που δεν είναι άσχετο με την απόφαση του ΣτΕ για τις περικοπές των ενστόλων. Ολο το φάσμα των δυνάμεων ασφαλείας. Η Εφορία και τα τελωνεία. Και, τελικά, το Δημόσιο.

ΤΟ να δίνονται λεφτά στην Ελλάδα για να ελεγχθεί η παράνομη μετανάστευση είναι κάτι που «πουλάει» στην ξενόφοβη Ευρώπη που δεν θέλει να ακούσει για άλλες κρυπτοενισχύσεις στους Νοτίους. Θα μπορούσε, δηλαδή, να είναι μια φόρμουλα βοήθειας. Για να δούμε αν όσα ακούσαμε σε Νταβός και Αθήνα θα έχουν συνέχεια – ή αν θα ενθαρρύνουν μια κυβέρνηση πολιορκημένη να διεκδικήσει χρήματα που θα της επιτρέψουν να σταθεροποιήσει το κράτος.