[Εμπιστευτικά] Ευκολάκια

2 λεπτά
Ομολογώ ότι τρεις σκασίλες έχω, η μία είναι το θρήσκευμα του Τσίπρα. Αν είναι ορθόδοξος, άθεος ή βουδιστής.
Ασε που θα το διασκέδαζα πολύ αν ο (κατά προσωπική του εκτίμηση…) κοτζάμ κυβερνήτης «εν αναμονή» άρχιζε ξαφνικά τα «Χάρε Κρίσνα»!
Η δεύτερη σκασίλα μου είναι το άλλο κορυφαίο εθνικό ζήτημα των ημερών: ο πρώτος γύρος των δημοτικών εκλογών θα γίνει στις 18 ή στις 25 Μαΐου;
Και μη μου πείτε ότι έχουμε σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε, διότι κάτι τέτοια διλήμματα και νεκρούς ανασταίνουν – αν δεν απατώμαι, πήρε θέση ο Ραγκούσης!..
Αφού λοιπόν ρυθμίσαμε τα σοβαρά, πάμε στα ευκολάκια.
Πρώτον, η Μόνικα Μπελούτσι δηλώνει μόνη κι εμείς ασχολούμαστε με τον Τσίπρα και τις εκλογές.
Δεύτερον, το ΣτΕ κήρυξε αντισυνταγματικές τις περικοπές στους μισθούς των ενστόλων ενώ άλλο δικαστήριο είχε προηγουμένως κηρύξει αντισυνταγματικές τις περικοπές στους μισθούς των δικαστών.
Καμία αντίρρηση και για να το λέει η Δικαιοσύνη έτσι θα είναι.
Και μη ρωτήσετε πού θα βρεθούν τα λεφτά για να επανέλθουν οι μισθοί στα προηγούμενα επίπεδά τους συν αναδρομικά συν τόκοι, διότι δεν είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να βρίσκει λεφτά.
Τα λεφτά θα τα βρουν τα συνήθη κορόιδα, οι φορολογούμενοι.
Εξ όσων γνωρίζω, κανένα δικαστήριο δεν έχει κρίνει έως τώρα αντισυνταγματική την κοροϊδία.
Μου αρέσει όμως η μέθοδος. Διότι αν γίνεται να αλλάζει τόσο απλά ό,τι δεν μας γουστάρει, τότε ανοίγεται μπροστά μας πεδίον δόξης λαμπρόν.
Μπορούν, πρώτον, να αποφασίσουν ότι η ανεργία είναι αντισυνταγματική. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι οι άνεργοι θα βρουν δουλειά αλλά τουλάχιστον θα ξέρουν ότι αντισυνταγματικά δεν έχουν.
Μπορούν, δεύτερον, να αποφασίσουν ότι και το δημόσιο χρέος είναι αντισυνταγματικό. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι θα μειωθεί το χρέος αλλά τουλάχιστον θα ξέρουμε ότι αντισυνταγματικά το ξεπληρώνουμε.
Μπορούν, τρίτον, να αποφασίσουν ότι και η υπερφορολόγηση είναι αντισυνταγματική. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι θα μειωθούν οι φόροι, διότι (όπως λέει και ο Στουρνάρας) στην Ελλάδα δεν υπάρχει υπερφορολόγηση.
Μπορούν, τέταρτον, να κάνουν κάτι και για την Μπελούτσι αλλά το αφήνω στα προαιρετικά.
Αντιθέτως παρατήρησα ότι το ίδιο δικαστήριο έχει κρίνει έως τώρα συνταγματικές όλες τις εργασιακές αλλαγές που επέβαλε η τρόικα.
Και αναρωτιέμαι: πώς είναι δυνατόν να κρίνεται αντισυνταγματική μόνο η περικοπή των μισθών και μόνο των ενστόλων ή των δικαστών αλλά να κρίνεται συνταγματική η αλλαγή των εργασιακών όρων στον ιδιωτικό τομέα είτε αφορούν απολύσεις είτε μισθούς είτε συλλογικές συμβάσεις;
Ομολογώ ότι έχω ένα μικρό πρόβλημα κατανόησης – αλλά μάλλον φταίει ότι δεν είμαι δικαστής!













