[Ενστάσεις] Ο Παστίτσιος και οι ελευθερίες

Πριν από μερικούς μήνες, ο έγκλειστος στον Κορυδαλλό σήμερα κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς, κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή για τη σατιρική σελίδα του Φίλιππου Λοΐζου στο facebook «Πατέρας Παστίτσιος» – μια σελίδα που σάρκαζε, κυρίως, τις προλήψεις, την ευπιστία, την πνευματική καθυστέρηση και τη συνωμοσιολογία, το υπόστρωμα δηλαδή του πολίτη που προσφέρεται στους μηχανισμούς χειραγώγησης. Η ερώτηση εκείνη οδήγησε τον διαχειριστή της σελίδας στο Αυτόφωρο και, κατόπιν, στην τακτική Δικαιοσύνη. Χθες, μετά τη δίκη του σε πρώτο βαθμό, εισέπραξε καταδίκη 10 μηνών με αναστολή, παραβάτης του άρθρου 199 του Ποινικού Κώδικος για καθύβριση θρησκεύματος. Στην ευρωπαϊκή Ελλάδα, ένας πολίτης καταδικάζεται για αδίκημα ελευθερίας του λόγου!

Ο αδιανόητος για ευρωπαϊκή χώρα νομικός αναχρονισμός που επιτρέπει τη δίωξη της δημόσιας έκφρασης (ούτε καν για μισαλλόδοξο λόγο, για τον οποίο λόγω του Ολοκαυτώματος διχάζονται οι ευρωπαϊκές νομοθεσίες) άποψης δεν θα είχε εφαρμογή αν οι ψηφισμένοι νόμοι δεν επέτρεπαν την υποταγή των ατόμων σε απρόσωπες αφαιρέσεις (όπως, π.χ., το «θρησκευτικό αίσθημα»), η «προστασία» των οποίων κατοχυρώνεται με την εγγύηση της κρατικής βίας. Το ίδιο το ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει την κατάσχεση, π.χ., «άσεμνων δημοσιευμάτων».

Ο νομικός αναχρονισμός, κατά συνέπεια, μπορεί να εγκλωβίσει τις αποφάσεις. Αν, μάλιστα, θεωρηθεί ότι, όντως, ο Παΐσιος είναι, περίπου, ο τελευταίος προφήτης του θεού της Ελλάδος επί της Γης (γιατί, μην ξεχνάμε, υπάρχουν πολλοί θεοί, αλλά ο αληθινός είναι ο θεός της Ελλάδος), απαγορεύεται ρητώς και διά ροπάλου η σάτιρά του – και μάλιστα στο Ιντερνετ, όπου άμα τη στήσει ένας εισαγγελέας δεν θα προλαβαίνει να στέλνει στο Αυτόφωρο αδικήματα λόγου.

Στις 27/9/2012, από αυτήν εδώ τη στήλη, εξηγούσα γιατί ο Παΐσιος δεν έχει καμία, μα καμία σχέση ούτε με τη θρησκεία ούτε με την Ελλάδα. Πώς μπορεί να συγκαταλέγεται στις μεγάλες πνευματικές μορφές, αναρωτιόμουν, ένα πρόσωπο το οποίο ισχυριζόταν ότι «στην εποχή μας, που έχουν αυξηθεί οι γνώσεις, δυστυχώς η λογική κλόνισε την πίστη των ανθρώπων από τα θεμέλια και γέμισε τις ψυχές από ερωτηματικά και αμφιβολίες». Δεν ξέρω αν στην ακροαματική διαδικασία συζητήθηκαν αυτές οι πτυχές της άκυρης σκέψης του «αγίου» της συνωμοσιολογίας και του σκοταδισμού.

Μετά την έκδοση της απόφασης, αντέδρασε ιδιαίτερα έντονα (και σωστά) η Αριστερά. Ελπίζω να κατανοούν τα στελέχη και τα μέλη των κομμάτων της ότι τα επιχειρήματα τέτοιου τύπου διώξεων βρίσκονται χύμα στον αντισυστημικό χυλό, στον οποίο ψαρεύουν κι αυτοί άνευ όρων οπαδούς και ψηφοφόρους. Κι ας αναλογιστούν τις συνέπειες.