Οι αγορές των Brics ξεπεράστηκαν, τα Civets ξέφτισαν, ζήτω τώρα τα Mints!

Την αρχή την έκανε το 2001 ο Τζιμ Ο’ Νιλ, οικονομολόγος τότε της αδιαμφισβήτητης (τότε) Goldman Sachs με τα Brics (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα). Στη συνέχεια, όταν φάνηκε ότι η Βραζιλία αντιμετώπιζε μείζονα προβλήματα με το νόμισμά της, ότι η Ρωσία είναι απολύτως εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ότι η Ινδία παρέμεινε το τηλεφωνικό κέντρο του πλανήτη (μόνο η Κίνα εκτινάχθηκε στα ύψη), ήλθε το 2009 ο Ρόμπερτ Γουάρντ του «Economist» για να αντιπροτείνει τα Civets. Ηταν άλλη μια ομάδα αναδυόμενων και πολλά υποσχόμενων οικονομιών (Κολομβία, Ινδονησία, Βιετνάμ, Αίγυπτος και Τουρκία).

Ηλθε, όμως, το 2011 η Αραβική Ανοιξη για να τινάξει στον αέρα μαζί με το καθεστώς Μουμπάρακ και το «e» των Civets και να χαλάσει έτσι το ακρωνύμιο που δημιουργείται από τα αρχικά των πέντε προαναφερθέντων κρατών και σημαίνει «μοσχογαλή» – bric ως γνωστόν σημαίνει «τούβλο». Ο Τζιμ Ο’ Νιλ δεν το έβαλε όμως κάτω. Επιστρέφει δριμύτερος και εν έτει 2014 ρίχνει την ιδέα των Mints! Μιλάμε για χώρες με ανάλογα χαρακτηριστικά με εκείνα των Civets και Brics (ραγδαία αναπτυσσόμενοι πληθυσμοί, υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, φθηνά εργατικά χέρια, μεγάλες αγορές) και επιπλέον είναι πλούσιες σε πρώτες ύλες και έχουν ανταγωνιστικά νομίσματα – γι’ αυτό και το mint δεν έχει να κάνει με τη «μέντα» αλλά με το «νομισματοκοπείο» και το κόψιμο μετάλλων εν γένει.

Οι νέες, λοιπόν, χώρες που προβάλλονται ως έχουσες ένα λαμπρό μέλλον μπροστά τους – άρα και ως άκρως ελκυστικές για τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια – είναι (κατά σειρά για να βγει το ακρωνύμιο) το Μεξικό, η Ινδονησία, η Νιγηρία και η Τουρκία. Παρατηρεί κανείς ότι δύο εξ αυτών, η Ινδονησία και η Τουρκία, ανήκουν και στα ήδη ξεπερασμένα Civets και επιπλέον ότι στην Τουρκία έχει ξεσπάσει μια βαθιά πολιτική κρίση που όχι μόνο απειλεί την οικονομία (το ΔΝΤ συνέστησε πρόσφατα στην Αγκυρα αύξηση των επιτοκίων κατά 2,5% για να αντιμετωπιστεί ο πληθωρισμός που εκτινάχθηκε στο 8%) αλλά και την εξουσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Εν πάση περιπτώσει, ο Ο’ Νιλ θεωρεί ότι οι χώρες των Mints έχουν λαμπρό μέλλον συν τοις άλλοις και για γεωγραφικούς λόγους: επειδή συνορεύουν με οικονομικές υπερδυνάμεις. Διότι το Μεξικό συνορεύει με τις ΗΠΑ, η Τουρκία βρίσκεται στις παρυφές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ η Ινδονησία γειτνιάζει με την Κίνα.

Η Νιγηρία είναι βεβαίως απομονωμένη από τις οικονομικές υπερδυνάμεις, αλλά ο αναλυτής θεωρεί ότι μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί σε κινητήριο δύναμη της οικονομίας ολόκληρης της Αφρικής. Οντως, πρόκειται για μια χώρα με τεράστια πετρελαϊκά κοιτάσματα. Ωστόσο, αν και μετέχει εδώ και δεκαετίες στον OPEC, είναι λόγω του απολύτως διεφθαρμένου καθεστώτος που την κυβερνά μια από τις πλέον ανασφαλείς χώρες του πλανήτη με τον φτωχότερο μάλιστα πληθυσμό. Στην κατάταξη των χωρών σε ό, τι αφορά την προσέλκυση επενδύσεων η Παγκόσμια Τράπεζα κατατάσσει τη Νιγηρία στην 147η θέση.

Η Ινδονησία κατατάσσεται στην 120ή θέση, ενώ η Τουρκία και το Μεξικό καταλαμβάνουν τις θέσεις 69 και 53 αντιστοίχως. Ισως η επόμενη ομάδα φερέλπιδων χωρών που θα επινοήσει κάποιος διάσημος αναλυτής να αποτελείται από τις Βανουάτου, Λάος, Ανγκόλα, Καμπότζη, Ισημερινό, Ιορδανία και Αφγανιστάν.