[Αγιογραφίες] Λεμονάδες

ΟΛΟΥΣ τους άλλους τους ρήμαξε. Αλλά η κρίση αποδείχθηκε πραγματικό τζακπότ για τους τριαντάρηδες των κομμάτων. Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος είναι ο τρίτος κατά σειράν thirtysomething που εκλέγεται γραμματέας – αυτήν τη φορά στη ΔΗΜΑΡ. Εχουν προηγηθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης στο ΠαΣοΚ και ο Ανδρέας Παπαμίκος στη ΝΔ. Με τρέχουσα ορολογία, είναι τρία «τυπάκια» με μούσι που αντί να τα πετύχει κανείς βράδυ σε ένα μπαρ από αυτά που ξεφυτρώνουν στο τρίγωνο του ιστορικού κέντρου, τα βρίσκει να κάνουν πολιτική μέρα σε άλλες διευθύνσεις. Τη Συγγρού, τη Χαριλάου Τρικούπη ή, στην περίπτωση Θεοχαρόπουλου, στην Αγίου Κωνσταντίνου.

Η – με την άδεια του Κώστα Λαλιώτη – νέα φουρνιά θείων βρεφών της ελληνικής πολιτικής έρχεται να επιβεβαιώσει ότι, όπως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, έτσι και τα γένια δεν κάνουν τον γραμματέα. Παπαμιμίκος και Ανδρουλάκης είναι συμπαθείς και ενδεχομένως ικανοί, η παρουσία τους όμως δεν βαρύνει ιδιαίτερα στα κόμματά τους. Ο πρώτος δεν θεωρείται ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα με το κρίσιμο για τη ΝΔ παζλ των αυτοδιοικητικών. Ο δεύτερος – παρότι έχει μια ψιλο-αυτονομία έναντι του Βενιζέλου και διατηρεί ειδική σχέση με τον Σκανδαλίδη – δεν είναι ακριβώς επίκεντρο των εξελίξεων στο ΠαΣοΚ όπου τρέχουν στο παρασκήνιο πράματα και θάματα. Στην πραγματικότητα, η κλήση των τριαντάρηδων στα όπλα εκφράζει τον αυξανόμενα αρχηγικό χαρακτήρα των κομμάτων που είναι πλέον μονοπολικά.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό ακριβώς έχει συμβεί και στη ΔΗΜΑΡ. Οπως λένε όσοι γνωρίζουν, ο Φώτης Κουβέλης πήγε στο Συνέδριο με την τριανδρία Χατζησωκράτη, Μαργαρίτη και Παπαθανασίου που είχαν και την εμπειρία να το «τρέξουν». Καθένας νόμιζε – άσχετα τι έλεγε – ότι θα γίνει αυτός γραμματέας, αλλά μέχρι να στεγνώσει η άχνη ζάχαρη στους κουραμπιέδες ο Κουβέλης επιβεβαίωσε πως κάτι ξέρει από κομματικούς χειρισμούς. Πρώτα εγκαθίδρυσε ασυμβίβαστο μεταξύ βουλευτικής ιδιότητας και συμμετοχής στα κορυφαία κομματικά όργανα. Μετά έσπρωξε μπροστά τον Θεοχαρόπουλο. Ηταν μια διπλή κίνηση που τον απάλλαξε από τη μειοψηφία – αφού Λυκούδης και σύντροφοι θα μπορούν να εκφράζονται πλέον για τα κομματικά θέματα μόνο στα ραδιόφωνα. Τον απελευθέρωσε όμως και από την κηδεμονία των δικών του.

ΟΛΑ αυτά δεν είναι άσχετα με την «καλπάζουσα λευχαιμία» στην ψηφοφορία ανάδειξης Θεοχαρόπουλου. Πολιτική δεν κάνεις αν δεν ξέρεις από νούμερα και οι γνωρίζοντες την άλγεβρα των συσχετισμών εντός ΔΗΜΑΡ είδαν τα λευκά να υπερβαίνουν κατά πολύ την καταγεγραμμένη αριθμητική ισχύ της μειοψηφίας. Κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει δυσαρέσκεια και στο κουβελικό στρατόπεδο. Είναι όμως προφανές ότι ο μειλίχιος Φώτης αντιμετωπίζει και τους δικούς του με πνεύμα «αν έχετε λεμόνια, κάντε λεμονάδα».

ΛΕΜΟΝΑΔΑ, φυσική και ξινή, και όχι γλυκερή γκαζόζα είναι λοιπόν η νέα δομή της ΔΗΜΑΡ που προκύπτει μετά το Συνέδριο. Κανονικά το στύψιμο εξασφαλίζει φρεσκάδα, όπως και η ηλικία του νέου γραμματέα. Αλλά οι συνθήκες από τις οποίες προέκυψε η εκλογή Θεοχαρόπουλου δεν δείχνουν ότι ο Κουβέλης έψαχνε βιταμίνες για το κόμμα του.