[Εμπιστευτικά] Πολλές συμπτώσεις

2 λεπτά
Καμιά φορά οι συμπτώσεις μπορούν να σε τρελάνουν.
Στις 8 Δεκεμβρίου, η «Εφημερίδα των Συντακτών» διαφημίζει και δημοσιεύει ολοσέλιδη συνέντευξη του Δημήτρη Κουφοντίνα.
Εκεί, ένας σίριαλ κίλερ της 17 Νοέμβρη αναπτύσσει απόψεις γύρω από την πολιτική κατάσταση, το επαναστατικό κίνημα και τη «νέα γερμανική κατοχή».
Κάτι σαν πολιτική πλατφόρμα, ας πούμε.
Κατά σύμπτωση, στις 29 Σεπτεμβρίου είχε προηγηθεί επιστολή του Χριστόδουλου Ξηρού όπου έλεγε περίπου τα ίδια πράγματα.
Να υπενθυμίσω ότι οι βαρυποινίτες Μαζιώτης και Ρούπα την είχαν ήδη κοπανήσει από τον Ιούλιο του 2012 επειδή η Δικαιοσύνη αποδείχθηκε ανίκανη να τους δικάσει μέσα σε 18 μήνες.
Λίγες ημέρες μετά τη συνέντευξη του Κουφοντίνα δημοσιεύεται, κατά σύμπτωση, τόσο στην «Αυγή» όσο και στην «Εφημερίδα των Συντακτών» μια ανακοίνωση που υπογράφεται «Φίλοι και Σύντροφοι του Δημήτρη Κουφοντίνα».
Οι συγκεκριμένοι «φίλοι και σύντροφοι» διαμαρτύρονται εντόνως επειδή (προσέξτε το αυτό!..) ο Κουφοντίνας και ο Γιωτόπουλος πέφτουν θύματα εκδίκησης και δεν παίρνουν άδειες εξόδου από τη φυλακή.
Σαν αυτές δηλαδή που (εντελώς κατά σύμπτωση) έπαιρνε ήδη και αφειδώς ο Χριστόδουλος Ξηρός.
Πάλι κατά σύμπτωση, την ίδια ακριβώς περίοδο τίθεται ζήτημα αποφυλάκισης του Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας.
Ενα αίτημα το οποίο υποστηρίζει (κατά σύμπτωση, υποθέτω) με ανακοίνωσή του και το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.
Είκοσι πέντε ημέρες αργότερα γίνεται γνωστό ότι ο Χριστόδουλος Ξηρός που βρισκόταν στην έβδομη άδειά του μέσα σε δεκαέξι μήνες κούνησε μαντίλι στη φυλακή.
Εκμεταλλεύθηκε δηλαδή την άδεια που «κακώς» (κατά τους «φίλους και συντρόφους») δεν πήραν ο Κουφοντίνας και ο Γιωτόπουλος.
Και την κοπάνησε για λόγους «πολιτικής ευθύνης» απέναντι «στην επαναστατική του δράση» – όπως διευκρίνισε αρμοδίως ο δικηγόρος του…
Προς το παρόν (και εκ των υστέρων…) διερευνάται αν ο Ξηρός είχε στη φυλακή πάρε-δώσε και με τους τρομοκράτες των Πυρήνων της Φωτιάς. Εκαναν, λέει, μαζί ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς!..
Πολλές συμπτώσεις, θα μου πείτε. Σωστό.
Διότι η άλλη εξήγηση είναι ότι δεν πρόκειται για συμπτώσεις αλλά ότι κάτι συμβαίνει στον χώρο της εγχώριας τρομοκρατίας.
Μόνο που για να συμβεί τελικά εκείνο που ετοιμάζουν δεν αρκούν αποφασισμένοι και αιματοβαμμένοι εγκληματίες, όπως ο Ξηρός ή ο Μαζιώτης.
Χρειάζονται και πολλοί «χρήσιμοι ηλίθιοι» που θα τους ανοίξουν τις πόρτες της φυλακής, που θα τους επιτρέψουν να αποκτήσουν φωνή στην κοινωνία, που θα τους βοηθήσουν να κατασκευάσουν πολιτικά άλλοθι, που θα τους διευκολύνουν να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα ως προσχήματα.
Τόσο πολλοί «χρήσιμοι ηλίθιοι» που τελικά αναρωτιέμαι μήπως είναι πιο κολακευτικό για την κοινωνία μας να πιστέψουμε στις πολλές συμπτώσεις.













