[Διαστάσεις] Να αγοράσουμε λίγο χρόνο

Η συζήτηση αυτή είχε για περίπου έναν χρόνο παγώσει. Αλλά τώρα επανέρχεται στο προσκήνιο. Στο άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής», ο Κώστας Σημίτης αναφέρεται ξανά στο «σενάριο της Ιφιγένειας», στον κίνδυνο δηλαδή να θυσιάσει η ευρωζώνη την Ελλάδα προκειμένου να επιβιώσει το κοινό νόμισμα. Αλλά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σε συνέντευξή του στη «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ», τονίζει πως «η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει απειλή για τον γερμανό φορολογούμενο», σπεύδοντας πάντως να χαρακτηρίσει αυτήν τη συζήτηση «άσχετη». Μα αν είναι άσχετη, γιατί την ξαναθυμηθήκαμε;

Ισως ο στόχος είναι να τρομάξει η σιωπηρή πλειοψηφία με το ενδεχόμενο να γυρίσουμε στη δραχμή και να συσπειρωθεί γύρω από τις συστημικές δυνάμεις. Αν είναι έτσι, όμως, θα πρέπει να εξηγήσουμε για μία ακόμη φορά όλοι – πολιτικοί, δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, επιχειρηματίες – γιατί η αποχώρηση από την ευρωζώνη είναι ολέθρια, γιατί θα πολλαπλασιάσει τα προβλήματά μας αντί να τα λύσει και τι πρέπει να κάνουμε για να αποτρέψουμε αυτό το ενδεχόμενο. Το να απειλούμε τους Γερμανούς ότι θα χάσουν και αυτοί μαζί μας είναι μια ξεπερασμένη τακτική. Τη δοκιμάσαμε μια φορά, και έπιασε. Δεν θα ξαναπιάσει.

Οι ανισότητες πνίγουν την ευρωζώνη. Η φτώχεια φτάνει σε ύψη-ρεκόρ στην Ιταλία. Η ανεργία γονατίζει την ελληνική νεολαία. Οι αντιευρωπαϊκές ή γενικότερα «αντισυστημικές» δυνάμεις καλπάζουν, ορισμένοι αναλυτές προβλέπουν ότι στις ευρωεκλογές του Μαΐου θα κερδίσουν την πρώτη θέση το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία, το UKIP στη Βρετανία, το Κόμμα της Ελευθερίας στην Ολλανδία και ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα.
Για τον τελευταίο, ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, πάλι στο «Βήμα», κάνει την κρίσιμη διάκριση: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί την Ευρώπη νεοφιλελεύθερο κατασκεύασμα και θέλει τη συντριβή της. Εγώ πιστεύω ότι η Ευρώπη κάνει μια κατακριτέα πολιτική, αλλά ότι η αντίδραση σε αυτό θα πρέπει να είναι η δημιουργία μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης, όχι η συντριβή της». Την ίδια ώρα, η αμερικανική οικονομία βγαίνει από την κρίση χάρις στην πολιτική του Ομπάμα και του Μπερνάνκι και εμφανίζει σημάδια δυναμικής ανάκαμψης. Και ο Μπρους Σπρίνγκστιν δίνει στον νέο του δίσκο, που θα κυκλοφορήσει σε μία εβδομάδα, τον τίτλο ενός τραγουδιού που ηχογράφησε για πρώτη φορά το 1995: «High hopes – Μεγάλες ελπίδες». Από το τραγούδι αυτό είναι οι παραπάνω στίχοι. Οπως πάντα, ο Boss είναι συγκλονιστικός.