Η υποψηφιότητα της ελληνικής ταινίας «Miss Violence» στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2013 «έσκασε» εντυπωσιακά στον χώρο των ελλήνων κινηματογραφιστών. Ο λόγος; Η προηγούμενη ταινία του σκηνοθέτη - η πρώτη του -, ονόματι «Without», είχε αποτελέσει το 2008 αφορμή μιας θεαματικής διάσπασης στον χώρο τους. Γιατί όταν το φιλμ σάρωσε στα κρατικά βραβεία μαζί με μια άλλη ταινία του ίδιου παραγωγού (του Νίκου Σέκερη) ονόματι «Σκλάβοι στα δεσμά τους», όλοι μίλησαν για πουλημένες ψήφους και για σκάρτους θεσμούς. Αυτομάτως, ο Αβρανάς έγινε υπόλογος ενός ολόκληρου συστήματος. Απειροελάχιστοι δε θεατές είχαν ευκαιρία να δουν το φιλμ, που δεν συνάντησε ποτέ το κοινό του ούτε στις αίθουσες ούτε στο DVD (μόνο στην ΕΡΤ παίχτηκε για ένα βράδυ). Στο μεταξύ, το κίνημα της «Ομίχλης» έχει εμφανιστεί και εξαφανιστεί γρηγορότερα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς, αφήνοντας πίσω του άλλο ένα νέο (και παντελώς άχρηστο καθότι αχρησιμοποίητο…) νομοσχέδιο.
Κι όμως, ο σκηνοθέτης αποφασίζει να γυρίσει την επόμενη ταινία του στην Ελλάδα, με προϋπολογισμό μάλλον χαμηλό και μέσω μιας μάλλον επώδυνης διαδικασίας γυρισμάτων, αν δηλαδή πάρουμε στα σοβαρά το δέκα τοις εκατό των ιστοριών που κυκλοφορούν στον χώρο. Πάντως, η ουσία είναι μία: με χαμηλό προϋπολογισμό, το γενναίο συνεργείο του Αβρανά ολοκλήρωσε μια άρτια κατασκευή η οποία δίχασε θεαματικά το κοινό της Βενετίας. Λογικό για μια ιστορία αιμομιξίας και παιδεραστίας με τη γνωστή «απόμακρη» ματιά που χαρακτηρίζει το λεγόμενο «Greek weird wave», το ρεύμα δηλαδή που πήρε μπρος από τον «Κυνόδοντα» και μετά. Λίγες ημέρες μετά, η ταινία φεύγει με τέσσερα βραβεία - εκ των οποίων, τα δύο είναι τα πιο σημαντικά που έχει λάβει ελληνική ταινία εδώ και πολλά χρόνια στη συγκεκριμένη διοργάνωση: αυτά της σκηνοθεσίας (ο Αργυρός Λέων δηλαδή) και της ερμηνείας (για τον υπέροχο Θέμη Πάνου).
Την επόμενη ημέρα πετυχαίνω τον σκηνοθέτη στο τηλέφωνο και τον ρωτώ: «Πώς θα αντιδρούσες αν μετά το καταστροφικό εκείνο 2008 κάποιος σου έλεγε πως ένας Αργυρός Λέων σε περιμένει;». Μου απαντάει: «Θα του έλεγα "καλά θα κάνει να φανεί!"»! Στον ξένο Τύπο οι εκθειαστικές κριτικές δίνουν και παίρνουν, μέχρι που έρχεται η ώρα της προβολής στη Θεσσαλονίκη - η ώρα του ελληνικού κοινού. Και εκεί συμβαίνει κάτι πολύ παράξενο: ο Αλέξανδρος Αβρανάς δείχνει εξίσου επιφυλακτικός με το κοινό όσο κι εκείνο με την ταινία του. Οι απαντήσεις του στα Q & A που ακολουθούν των προβολών του, απαντήσεις ανθρώπου βαθιά ενοχλημένου (δίχως οι ερωτήσεις να αγγίζουν κάποια προσβλητικά όρια), γίνονται μεμιάς θέμα συζήτησης στους κόλπους των βόρειων σινεφίλ. Κι εκεί που πας να τον χαρακτηρίσεις σνομπ, δυο ημέρες μετά, εμφανίζεται στο πρωινό του Mega όπου, ερωτώμενος από τον Πέτρο Κωστόπουλο, απαντά πως δεν θα είχε πρόβλημα να γυρίσει και μια κωμωδία!
Μιλάμε δηλαδή για έναν άνθρωπο που δεν μπορείς να περιγράψεις με λίγα λόγια. Και που δεν μπορείς να «απομονώσεις» από το έργο του. Τώρα που ετοιμάζει το επόμενό του βήμα - και μάλιστα στο θέατρο - πολλοί περιμένουν να δουν τι έχει καμωμένο. Ε, δεν το λες και για πολλούς έλληνες κινηματογραφιστές αυτό.                
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από