ΑΥΤΟΣ φεύγει - ή μάλλον έφυγε ταξίδι στη Μαλαισία αφού τον διέγραψαν. Αυτοί έρχονται - ή μάλλον θεωρούν ότι οδηγούνται αναπόφευκτα στην εξουσία. Ωστόσο τα προβλήματα είναι ίδια. Από τη μία είναι η αβάσταχτη ελαφρότητα του Μιχάλη Λιάπη. Από την άλλη είναι κάτι πόθεν έσχες διαφόρων συριζαίων που βγάζουν μάτι και στα οποία ο Νίκος Βούτσης θέλει να επιβάλει χαράτσι.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν στην ελληνική πολιτική - ή μάλλον δεν τα αλλάζει ούτε η κρίση. Κι ένα από αυτά είναι η αυτoαναφορικότητα του συστήματος. Καθένας έχει ως μέτρο τον εαυτό του - ή μάλλον το βόλεμά του. Αδιαφορώντας αν τον βλέπουν. Αν είναι πειστική η δικαιολογία ότι φορτίζει τη μπαταρία του αυτοκινήτου ή αν το να έχεις ξένα ομόλογα δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να αποφύγεις το πέρασμα της χώρας στη δραχμή. Aλλωστε, δεν έχεις παρά να αλλάξεις θεματοφυλακή. Φυσικά, με σπάνιες εξαιρέσεις, κανείς δεν είπε ότι οι πολιτικοί δεν είναι πλούσιοι. Ας μην πούμε: δεν γίνονται πλούσιοι. Ισχύει παντού. Ζάπλουτοι ήταν και οι γάλλοι πολιτικοί όταν, στην αρχή της χρονιάς, ο Φρανσουά Ολάντ τούς υποχρέωσε να δημοσιοποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Αντίστοιχα, δεν λέγεται, αλλά ευρέως διαδεδομένη είναι η άποψη ότι οι πολιτικοί είναι υπεράνω του νόμου - ή μάλλον ότι αντιμετωπίζονται με ανοχή από τα όργανα της τάξης. Είναι η παγίδα μέσα στην οποία έπεσε ο Μιχάλης Λιάπης. Δεν θα είναι ο τελευταίος.
Κάπως έτσι η ΝΔ δεν μπορεί να αποφύγει το παρελθόν της. Και ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει τις παθολογίες της εξουσίας πριν καν την προσεγγίσει. Το ερώτημα είναι πώς θα επηρεάσουν όλα αυτά τους ψηφοφόρους αφού κάλπες - για Ευρωκοινοβούλιο κι Αυτοδιοίκηση - θα έχουμε σίγουρα το 2014. Μπορεί κανείς να υποθέσει από τώρα το είδος των πολιτικών σποτ που ως εκ θαύματος θα βρεθούν να παίζουν στο YouTube. Ούτως ή άλλως το 2012 πέρασε. Δηλαδή δεν είναι σίγουρο ότι οι εκλογές που έρχονται θα είναι εκλογές οργής. Μεγαλώνοντας ο ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε προβλήματα μεγάλου κόμματος. Και απέκτησε το μέγεθος που επιτρέπει σε περισσότερους ψηφοφόρους να προσέξουν πολύ περισσότερα πράγματα.
Εξίσωση δεν υπάρχει. Ούτε ισοπέδωση. Αλλο να εναλλάσσεσαι στην εξουσία με το ΠαΣοΚ επί τριάντα πέντε χρόνια. Κι άλλο να τη διεκδικείς εδώ και δεκαοκτώ μήνες. Αλλά η ταχύτητα της πολιτικής φθοράς και η απογύμνωση των προσώπων κάτω από το φως των ελεγκτικών Αρχών είναι, ομολογουμένως, εντυπωσιακές. Ξαφνικά, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, η ελληνική πολιτική μετατρέπεται σε παιχνίδι αντοχής. Και πολύ λιγότερο σε άσκηση υπεροχής. Οποιος, από τους κήνσορες και τους θεράποντες, το καταλάβει πρώτος έχει τις καλύτερες πιθανότητες να επικρατήσει.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από