[Στίγμα] Κάνει και χιουμοράκι η Κριστίν

Κάνει και χιουμοράκι η Κριστίν

Εχει ένα μικρό, ελληνικό φυσικά, παρασκήνιο η δημόσια παραδοχή της Κριστίν Λαγκάρντ (μεγάλη φωτογραφία) ότι το φάρμακο λιτότητας που μας χορήγησαν είχε μεν επιπτώσεις διότι ήταν λανθασμένη η δοσολογία, αλλά επειδή το χορήγησαν και σε άλλες χώρες αργότερα έχασαν την μπάλα και δεν είχαν το κουράγιο να αλλάξουν τη δόση!

Η αγαπητή Κριστίν, με το αεράτο περπάτημα και το πολύ κομψό ντύσιμο, μιλούσε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (κάτι σαν τη δική μας ΟΚΕ, στην οποία μετέχουν επίσης εκπρόσωποι των εργοδοτών, των εργαζομένων και κοινωνικών φορέων), όταν ζήτησε να της υποβάλουν ερωτήσεις. Τότε πήρε τον λόγο πατριώτης, ονόματι Γιώργος Ντάσης, ο οποίος της υπέβαλε το καίριο, όπως αποδείχθηκε, ερώτημα. Ο πατριώτης μετέχει στην ευρωπαϊκή ΟΚΕ ως εκπρόσωπος των εργαζομένων (έχει αναδειχθεί από τα συνδικάτα του Βελγίου) για τον λάθος πολλαπλασιαστή.

Η Κριστίν άρχισε να απαντάει σε άψογα αγγλικά, κάποιος διαμαρτυρήθηκε από κάτω και η κυρία ρώτησε τον δικό μας: Σας πειράζει που απαντώ στα αγγλικά;

 – Εμένα όχι, εγώ Ελληνας είμαι, είπε ο Γιώργος.

Η Κριστίν έκανε χιουμοράκι για να σπάσει τον πάγο: Γαλλικά ίσως; Γιατί από ελληνικά γνωρίζω μόνο αρχαία και δεν θα συνεννοηθούμε…

Και τα είπε στα γαλλικά. Αλλά μπορώ να τη διαβεβαιώσω ότι και που τα είπε το ίδιο μας κάνει, από τη στιγμή που δεν εξήγγειλε το πώς θα επανορθωθεί το λάθος…

Τι θα ακούσει ο Ολι Ρεν

Θα παραμείνω στην ξενιτιά, στον ούτως ή άλλως ομιχλώδη άξονα Βρυξελλών – Στρασβούργου, όπου παρεπιδημεί ο πρόεδρος Αλέξης, ο οποίος βρίσκεται σε μια εργώδη προσπάθεια να «προσαρμοστεί» στο κοστουμάκι του ευρωπαϊστή. Ο πρόεδρος συναντάται – επιτέλους θα έλεγα… – με τον επίτροπο για την Οικονομία Ολι Ρεν προκειμένου να ενημερωθεί από πρώτο χέρι πού πάει το πράγμα, και εμείς μαζί του. Χαιρετίζω, αν και δεν υπάρχει λόγος, τη συνάντηση (τι με κόφτει εμένα εδώ που τα λέμε) ευελπιστώντας ότι ο ηρωικός Αλέξης θα πει στον Ρεν όσα, πρώτον, λέει στη Βουλή, όσα, δεύτερον, καταλογίζει στους αντιπάλους του κυβερνητικούς ότι δεν λένε εκείνοι όταν συναντούν τον επίτροπο και όσα, τρίτον, θέλει να ακούσει ο φίλος Παναγιώτης (Λαφαζάνης).

Εννοείται ότι πλάκα κάνω. Αν και – σοβαρά τώρα – δεν θεωρώ καθόλου κακό το γεγονός. Αντίθετα…

Σιγά μη μάθουμε…

Εκεί που φαίνεται να είναι κάπως μπερδεμένα τα πράγματα είναι με αυτό το θέμα της λεγόμενης Εξεταστικής για το Μνημόνιο, που υποτίθεται ότι συγκρότησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αναφέρω «υποτίθεται» γιατί, όπως και στο παρελθόν έχω γράψει, Εξεταστική με την έννοια της επιτροπής που γνωρίζουμε δεν υπάρχει. Τι υπάρχει; Δημόσιες ακροάσεις της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωκοινοβουλίου, τις οποίες με τη σειρά τους δύο ευρωβουλευτές, ο δεξιός (πιο δεξιός πεθαίνεις) Αυστριακός Οτμαρ Κάρας (καμία σχέση με τον Μπιλ Κάρας, τον φίλο μου) και ο σοσιαλιστής Γαλλοβιετναμέζος Λιέμ Χόανγκ Νγκόκ, θα προσπαθήσουν να διαμορφώσουν σε πόρισμα.

Οφείλω να ενημερώσω τον Αλέξη – πάντα πρόθυμος, εγώ – ότι τη διαδικασία οι κοινοτικοί την είχαν λίγο στο «φτύσιμο»: κανείς σοβαρός δεν ανταποκρίθηκε στις προσκλήσεις της Επιτροπής Οικονομικών. Ούτε η Λαγκάρντ ούτε ο Ρεν ούτε ο Μάριο Ντράγκι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Από δε τους τροϊκανούς μόνο ο Κλάους Μαζούχ εμφανίστηκε ενώπιόν της, διότι δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς. Και αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι ο Αυστριακός με τον Γαλλοβιετναμέζο έχουν πλακωθεί άσχημα, οπότε δύσκολα θα υπάρξει κοινό πόρισμα.

Επιμύθιο δεν υπάρχει. Είναι προφανές ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, για να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη «τότε» στο… μακρινό 2010. Βρε Αλέξη, δεν αρχίζεις πρώτα από Ελλάδα;

«Ζαχαριαδισμός»

Την περασμένη Δευτέρα, τον γύρο του Διαδικτύου έκανε η σύλληψη, σε ζωντανή μετάδοση, του συντρόφου Γιανγκ Σονγκ Θάεκ (μικρή φωτογραφία), θείου και μέντορα του περίφημου Κιμ Γιονγκ Ουν, διαδόχου του ημίθεου Κιμ Ιλ Σονγκ, αείμνηστου ηγέτη της χώρας της διαρκούς επανάστασης Βόρειας Κορέας. Ο δυστυχής Γιανγκ Σονγκ Θάεκ κατηγορείται για διαφθορά, κακοδιαχείριση, εξωσυζυγικές σχέσεις, αλκοόλ, ναρκωτικά και ό,τι άλλο σκέφθηκε το τεράστιο μυαλό του ανιψιού του Κιμ Γιονγκ Ουν. Αγνοώ τι ισχύει από όλα αυτά. Ούτε και με ενδιαφέρει. Πρόκειται για ακόμη μία επιβεβαίωση της δολοφονικής βορειοκορεάτικης κομμουνιστικής δικτατορίας.

Αλλά θυμήθηκα αυτήν την «ωραία» ιστορία – όσο και εικόνα – διαβάζοντας χθες το κύριο άρθρο της «Αυγής», στο οποίο η «έγκυρη» εφημερίδα επεξηγώντας το δράμα που βιώνει αυτόν τον καιρό με τις αγωγές και μηνύσεις που της έχουν υποβληθεί (μεταξύ τους, και δική μου για σειρά από αδιανόητα συκοφαντικά δημοσιεύματα εις βάρος μου) υπογραμμίζει ότι αυτές έχουν ως στόχο «τη δυσφήμηση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος προβάλλει ως η εναλλακτική δύναμη εξουσίας. «Οταν στοχοποιείται η “Αυγή”», γράφει η εφημερίδα, «στοχοποιείται η λαϊκή αξίωση για αλλαγή». Και καταλήγει με τη φράση «ας γνωρίζουν όσοι επιχειρούν να εκφοβίσουν την “Αυγή” ότι η συμπεριφορά τους θα τους γυρίσει μπούμερανγκ»!!

Μου είναι δύσκολο να καταλάβω από πότε οι χυδαίες συκοφαντίες, τα ψέματα και η απόλυτη διαστρέβλωση της πραγματικότητας (όπως στη δική μου περίπτωση) έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά, αλλά τέλος πάντων.

Το σημαντικό είναι ότι το κύριο άρθρο της «Α», της εφημερίδας που απηχεί τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, διαπνέεται από άκρατο σταλινισμό. Ο άνθρωπος που το έγραψε όπως και αυτοί που το ενέκριναν είναι εμφανώς εθισμένοι στα «νάματα» του ζαχαριαδιασμού και γαλουχημένοι με το φασιστικής αντίληψης δόγμα «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας (πράκτορας των Αμερικάνων, των Αγγλων, του καπιταλισμού, εχθρός του λαού, της αλλαγής, πουλημένο κάθαρμα, δωσίλογος, διεφθαρμένος, πρεζάκιας, αλκοολικός, πόρνος», ό,τι και ο δύστυχος Γιανγκ Σονγκ Θάεκ δηλαδή).

Και άρα για να προχωρήσει η επανάσταση το βρωμερό σκουλήκι που υποδεικνύουν ως θεματοφύλακες της επανάστασης και της ηθικής (και ως κανονικοί «κουκουλοφόροι» θα πρόσθετα) πρέπει να εξοντωθεί ηθικά, κοινωνικά, πολιτικά, επαγγελματικά ή ακόμη ποιος ξέρει και πώς αλλιώς «όταν έρθουν εν τη βασιλεία τους».

Διαφορετικά τι άλλο μπορεί να σημαίνει η ανοιχτή, στα όρια των δραστηριοτήτων μπράβου της νύχτας, απειλή περί «μπούμερανγκ»; Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι για άλλη μια φορά χτυπούν λάθος πόρτα. Και πάντως, με αυτές τις μεθόδους, τη συκοφαντία, το ψέμα, τη δυσφήμηση, την παραπλάνηση, τις απειλές, ανοιχτές ή καλυμμένες, μόνο αντίθετα αποτελέσματα επιτυγχάνουν…