«Κατενάτσιο» στο ντέρμπι με τους δανειστές

Το ματς Βενιζέλος εναντίον Πλειστηριασμών θυμίζει τα μεγάλα ματς του Champions League. Παίζεται εντός αλλά και εκτός έδρας στα μεγαλύτερα γήπεδα της Ευρώπης. Και γεμίζει κερκίδα!

Εντάξει – ένα αστείο κάναμε. Η αλήθεια όμως είναι ότι η πίεση των τροϊκανών να αρχίσουν οι πλειστηριασμοί είναι από τα πλέον ακανθώδη θέματα στη διαπραγμάτευση με την Αθήνα. Το έβαλε ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι, ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στα τελευταία Eurogroup ασκώντας πίεση στον Γιάννη Στουρνάρα. Ο φόβος της ΕΚΤ είναι ότι θα αρχίσει να εμφανίζεται η περιβόητη κατηγορία των «strategic defaulters». Δηλαδή αυτοί που δεν πληρώνουν το δάνειό τους όχι από ανάγκη, γιατί δεν έχουν. Αλλά από στρατηγική, διότι έχουν χρήματα, αλλά προτιμούν να μην τα δώσουν εφόσον μπορούν να εκμεταλλευθούν το κλίμα και να μπουν σε ένα γενικό πακέτο ρύθμισης υπέρ εκείνων που δεν αποπληρώνουν τα δάνειά τους. Κάτι τέτοιο θα μεγάλωνε την τρύπα στα χαρτοφυλάκια δανείων των τραπεζών και θα άλλαζε τα δεδομένα της ανακεφαλαιοποίησης. Μην ξεχνάμε ότι, στα πλαίσια του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Εποπτικού Μηχανισμού Τραπεζών είναι υπό την αιγίδα της ΕΚΤ – και της κυρίας Ντανιέλ Νουί – που θα γίνει το φθινόπωρο ο πρώτος έλεγχος των 130 περίπου συστημικών τραπεζών της Γηραιάς Ηπείρου. Σε αυτές, ειρήσθω εν παρόδω, συμπεριλαμβάνονται και οι τέσσερις μεγάλες ελληνικές.

Κορυφαία κυβερνητική πηγή επιμένει ότι η τρόικα είναι πιο σκληρή από τους εγχώριους τραπεζίτες που ανησυχούν λιγότερο για την κατάσταση και περισσότερο για την απαξίωση της αγοράς ακινήτων. Την ίδια ώρα είναι προφανές ότι το υπάρχον κοινωνικό κλίμα δεν προσφέρεται για ακόμη χειρότερες αγριότητες. Εκεί κάπου μπαίνει φουνταριστός ο Βενιζέλος. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠαΣοΚ έχει τραβήξει την κόκκινη γραμμή στο θέμα των πλειστηριασμών. Πέρα από τους ουσιαστικούς, υπάρχουν και πολιτικοί λόγοι. Ιδού δυο από αυτούς:

Λόγος πρώτος: το ΠαΣοΚ έχει πλέον τον ρόλο που είχε η ΔΗΜΑΡ στην προηγούμενη κυβέρνηση. Δηλαδή μπορεί, ως αριστερή συνείδηση, να ελέγχει και, ενδεχομένως, να μπλοκάρει κάποια πράγματα. Αυτό ακριβώς κάνει ο Βενιζέλος με τους πλειστηριασμούς. Και σωστά κάνει. Χωρίς το ΠαΣοΚ δεν υπάρχει κυβέρνηση. Ο Βενιζέλος εξυπηρετεί και τον Στουρνάρα και, βεβαίως, τον Σαμαρά, παίρνοντας σκληρή γραμμή, όπως, βεβαίως, υπηρετεί και τη χώρα.

Λόγος δεύτερος: έπειτα από μια μαύρη πενταετία που άρχισε το 2009 το ΠαΣοΚ έχει επείγουσα ανάγκη να μπορεί να πιστωθεί κάτι που να έχει θετικό κοινωνικό πρόσημο. Δηλαδή να μπορεί να ισχυριστεί ότι έσωσε κάτι, βοήθησε κάπου σε μια κρίσιμη στιγμή. Οχι μόνο βοήθησε τη χώρα επωμιζόμενο σκληρά αλλά αναγκαία μέτρα. Αλλά και ότι έπαιξε έναν ρόλο στο να αναστραφεί η κατάσταση και να σταματήσουν να μας ζητούν όλο και πιο δυσάρεστα πράγματα. Για να μπορέσει το ΠαΣοΚ να γκελάρει και να πάρει λίγο επάνω του – κάτι που θα βοηθήσει και την εσωκομματική ατμόσφαιρα – χρειάζεται επειγόντως μια τέτοια επιτυχία. Και σωστά ο Βενιζέλος τη διεκδικεί.

Από εκεί και πέρα όλα είναι θέμα χρόνου. Προσέξτε: έξι μήνες πάγωμα των πλειστηριασμών δέχονται οι τροϊκανοί. Κάτι που συμπίπτει με το τέλος της ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ καθώς και το ξεσκαρτάρισμα των ευρωπαϊκών τραπεζών από την ΕΚΤ. Τρία χρόνια ζητάμε εμείς – που σημαίνει ότι θα έχει εξαντληθεί ώς τότε η θητεία της τρέχουσας κυβέρνησης. Αρα στις εκλογές το ΠαΣοΚ θα μπορεί να λέει ότι «έσωσε» τους πλειστηριασμούς. Σε τρία χρόνια δεν αποκλείεται επίσης να έχει ξαναπάρει κάπως τα πάνω της η οικονομία – άρα η κατάσταση με τα δάνεια να μην είναι και τόσο δραματική. Στο ματς Βενιζέλου – Τρόικας έχουμε κυκλοφορία της μπάλας στο κέντρο!