[Εμπιστευτικά] Απλή αλήθεια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Κανείς στοιχειωδώς ενήμερος άνθρωπος δεν περίμενε το βιβλίο του Θαπατέρο για να μάθει ή να καταλάβει τι συνέβη τον Νοέμβριο 2011 στις Κάννες. Ούτως ή άλλως, τα γεγονότα ήταν γνωστά από τότε.
Δεν θα σταθώ στο ανοίκειο και προσβλητικό ύφος του Σαρκοζί. Το βέβαιο είναι ότι το υβρεολόγιο που χρησιμοποίησε δεν απευθυνόταν «στους λαούς της Ευρώπης».
Απευθυνόταν στον παρόντα έλληνα πρωθυπουργό. Ο οποίος ενδεχομένως επέλεξε να μην απαντήσει στο ίδιο ύφος – δεν θα διαφωνήσω μαζί του.
Θα σταθώ όμως σε κάτι που, κατά τη γνώμη μου, είναι σοβαρότερο.
Δύο χρόνια αργότερα, ο Γ. Παπανδρέου δείχνει να μη συμμερίζεται τη γενική παραδοχή που έχει διαμορφωθεί για τη συνάντηση στις Κάννες, για όσα προηγήθηκαν και όσα ακολούθησαν.
Δείχνει δηλαδή να μην παραδέχεται ότι ήταν η δική του πρωτοβουλία να εξαγγείλει δημοψήφισμα που τον οδήγησε σε μια ταπεινωτική πρόσκληση από τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί για «παροχή εξηγήσεων», σε μια άτακτη υποχώρηση και στον άδοξο τερματισμό της πρωθυπουργικής θητείας του.
Αντιθέτως φαίνεται να επιμένει ότι η απόφασή του ήταν ορθή – αλλά τότε γιατί υποχώρησε;
Και ότι ο τερματισμός της πρωθυπουργίας του δεν ήταν η κατάληξη μιας άτυχης ή καταστροφικής επιλογής, την οποία δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί, αλλά προϊόν κάποιων άλλων μεθοδεύσεων που οδήγησαν στην «ανατροπή» του.
Με άλλα λόγια, ο Παπανδρέου δεν δέχεται ότι έπεσε επειδή πυροβόλησε το πόδι του. Προτιμά να πιστεύει ότι έπεσε επειδή τον έριξαν.
Τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν και ερευνώντας για το βιβλίο που έγραψα και αφορούσε εκείνη ακριβώς την περίοδο, δεν άκουσα ούτε ένα επιχείρημα, δεν βρήκα ούτε ένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει την εκδοχή της «ανατροπής».
Αντιθέτως διαμόρφωσα την πεποίθηση ότι η πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν το μοιραίο αποτέλεσμα αποφάσεων ή ενεργειών που ο ίδιος ο πρόεδρός της έλαβε ελεύθερα και των οποίων όφειλε να γνωρίζει ή έστω να υπολογίζει τις συνέπειες.
Αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ πιο ευχάριστο για έναν πολιτικό να θεωρεί ότι ανετράπη μαχόμενος υπέρ των λαών της Ευρώπης, παρά ότι πλήρωσε τα λάθη του.
Μόνο που η δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να μεταμφιέζουν το άδοξο σε ηρωικό. Ούτε να φτιασιδώνουν την υστεροφημία του ενός ή του άλλου.
Δουλειά τους είναι να παρουσιάζουν την απλή αλήθεια όπως προκύπτει μέσα από συγκεκριμένα στοιχεία και αποδείξεις.
Και όποιος διαθέτει στοιχεία ή αποδείξεις που πιστοποιούν το αντίθετο δεν έχει παρά να τα καταθέσει ευθέως στον δημόσιο διάλογο – αντί να εκδίδει ανόητες και ακατανόητες ανακοινώσεις…
Google news
