[Αγιογραφίες] Ποτάμια

ΚΑΝΕΙ σωστά που κατεβαίνει. Οπως όμως λέει κι ο Ηράκλειτος, δεν μπαίνεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι. Αυτή, σε δύο προτάσεις, είναι η ουσία της ανανέωσης της υποψηφιότητας του Γιώργου Καμίνη για τον Δήμο Αθηναίων.

ΑΠΟΛΥΤΟ αουτσάιντερ το 2010, ο Καμίνης έσπασε ένα πολιτικό ταμπού. Το ταμπού ότι η Αθήνα είναι απόρθητο κάστρο της ΝΔ. Αυτό κράτησε ούτε λίγο ούτε πολύ μία εικοσιπενταετία, δηλαδή από το 1986, όταν ο Μιλτιάδης Εβερτ τον κατέλαβε ως μπουλντόζας και οικοδόμησε έναν από τους πιο ανθεκτικούς μύθους της Δεξιάς – ότι η Αθήνα βγάζει τον επόμενο αρχηγό της ΝΔ. Το πίστεψαν και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και η Ντόρα Μπακογιάννη. Δεν το κατάφερε όμως κανένας από τους δύο. Με τον Νικήτα Κακλαμάνη η Αθήνα πέρασε τη φάση του γαλάζιου πριγκιπάτου της Αττικής. Κανείς δεν κατάλαβε ότι αυτό ήταν συνώνυμο πολιτικής παρακμής. Κανείς εκτός από τους δεξιούς βουλευτές της Α’ και της Β’ Αθηνών, που ήταν οι πρώτοι και επί καιρό οι μόνοι που αντελήφθησαν – η αλήθεια είναι πως δεν χώνευαν και τον Νικήτα – ότι ο Καμίνης μπορεί να κερδίσει. Αυτά όταν δεν το πίστευε ούτε ο ίδιος.

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ δείκτης των πολιτικών εξελίξεων, η Αθήνα δεν υπέδειξε μόνο την αποστροφή των ψηφοφόρων για το κλασικό πολιτικό προσωπικό και την έλξη προς φωτεινές προσωπικότητες της κοινωνίας πολιτών. Εδειξε επίσης την άνοδο των άκρων, αφού η είσοδος του Νίκου Μιχαλολιάκου στην πολιτική σκηνή έγινε μέσα από το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας. Τέσσερα χρόνια μετά η Χρυσή Αυγή έχει μπει στη Βουλή κι έχει βγει από αυτήν για να μπει στη φυλακή. Το ερώτημα είναι τι σημαίνουν οι εξελίξεις στο μέτωπο της Δικαιοσύνης για τη δυναμική μιας ακροδεξιάς υποψηφιότητας στην πρωτεύουσα.

Ο Καμίνης ξανακατεβαίνει για να υπερασπιστεί τη δημαρχία του. Και γιατί στην πολιτική είναι πάντα καλύτερα να μάχεσαι. Το 2010 τον στήριξαν η ΔΗΜΑΡ, οι Πράσινοι και το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Αν και τον εξέλεξε η αστική Αθήνα, απηυδισμένη με τον Νικήτα. Ενόψει 2014 το τοπίο είναι θολό. Η ΝΔ ψάχνεται. Θα αντέξει η εγγαστρίμυθος Ολγα Κεφαλογιάννη στο προσκήνιο μιας σκληρής προεκλογικής περιόδου; Ή θα αποδειχθεί στακοβούτυρο στον φούρνο; Ο Νίκος Δένδιας φανερώνεται όλο και πιο απαραίτητος στην Κατεχάκη, και παρότι είναι ευγενής ως Κερκυραίος και δεν το λέει, δεν ενδιαφέρεται για τον δήμο. Χλιαρός και ο Μάκης Βορίδης, ένας πολιτικός για τον οποίο μια αθηναϊκή υποψηφιότητα θα ολοκλήρωνε τη μετάβαση σε ένα άλλου τύπου δεξιό προφίλ. Αποσαφηνισμένες δεν είναι προς το παρόν ούτε οι προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Καμίνης λοιπόν κινείται πρώτος. Είναι όρθιος παρά τον βρώμικο πόλεμο που έχει κατά καιρούς υποστεί. Είναι επίσης ο απερχόμενος δήμαρχος και όχι ένας υποψήφιος που εκφράζει στοιχείο ανατροπής. Πλην Αβραμόπουλου ουδείς επανεξελέγη στον δήμο. Ο Νικήτας που το ήθελε δεν το πέτυχε. Ο Καμίνης που επιχειρεί να το δοκιμάσει εκκαθάρισε πρόσωπα και καταστάσεις στον δήμο – χωρίς όμως να αγγίξει τα σκληρά στρώματα αλλεπάλληλων δεξιών συστημάτων από τον Εβερτ και μετά. Ωστόσο δεν έχει ταυτισθεί με κάτι ως δήμαρχος – δεν έχει σημαία. Ούτε δημιουργεί ένα μιντιακό γεγονός το λεπτό, όπως ο πολιτικά νάρκισσος Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη. Το συμπέρασμα είναι ότι πολιτικό μέλλον ο Καμίνης έχει – όχι όμως αναγκαστικά στον Δήμο Αθηναίων.