e-mail

Επεσε το πούσι αποβραδίς

Αγαπητή μου Φοίβη,

Tέρμα, τα ‘φτυσα. Σαράντα χρόνια στους ωκεανούς με τυφώνες και τσουνάμια, με τις σκούνες των κερατάδων δεν κώλωσα. Απεναντίας με εμψύχωναν και πάντα έλεγα, «κι αυτό θα περάσει»… Αλλά τώρα στα 70 μου, απόμαχος της θάλασσας πλέον, με αυτό το οικονομικό τσουνάμι νιώθω να βουλιάζω, δεν μπορώ να το παλέψω και κάθε ημέρα νιώθω πιο αδύναμος. Με περιόρισαν στο μπαλκόνι να καθαρίζω φακές, εγώ ο comandante της Λάτιν Αμέρικα, μη δυνάμενος να πάρω ούτε μια γκοφρέτα στα εγγόνια μου. Και δεν μπορώ πλέον να πάω στο σπίτι μου στο χωριό που με τόσες βάρδιες το έφτιαξα, λόγω εξόδων, και το βλέπω μόνο στη φωτογραφία λυπημένο να με περιμένει. Μένω στον τρίτο όροφο ακούγοντας τις περισσότερες ώρες της ημέρας ξένες γλώσσες και κοιτάω κάτω τον βρώμικο δρόμο που τον βλέπω σαν πέλαγος, όλο και πιο οικείο μου φαίνεται. Λες να πέσω να γλιτώσω; Το ‘στειλα και του Πετράν του φίλου μου μήνυμα και μου λέει, «Ρε μ…α, εγώ είμαι σε χειρότερη κατάσταση με μια γκόμενα, τη ΔΕΗ, που μου στέλνει συνέχεια ραβασάκια, αλλά βρες κάτι καλύτερο. Θα χτυπήσουμε από τον τρίτο και μετά ποιος θα μας κοιτάξει, εκτός και έχεις τον Αδωνη κολλητό και μας βρει κάνα ράντζο».

Ελα ρε, πείτε μου πώς να την κάνω ρε γαμώτο μου. Δεν γουστάρω να ζω έτσι.

Καπτάν Νικόλας Κιοσπές,
Νίκαια, Πλατεία Απόρων

Καπτάν Νικόλα,

Τι είναι αυτά; Δεν θέλω ηττοπάθειες από θαλασσόλυκους! Βρε θα σε ρίξει κάτω ένα Μνημόνιο, εσένα που τα έχεις βάλει με ωκεανούς; Ψηλά ρε το κεφάλι! Δεν είναι ο καπτάν Νικόλας που μιλάει σε αυτό το γράμμα. Ξέρεις ποιος είναι; Σου τα έχει πει ο φίλος σου ο Νίκος Καββαδίας: «Κάματος είναι που μιλά στενάχωρα και κάψα / πεισματική και πέταξες χαρτί, φτερό, κλαδί / όμως δεν είμαστε παιδιά να πιάσουμε την κλάψα / τι θα ‘δινα – πάψε Σεβάχ! – για να ‘μουνα παιδί». Εσύ Νικόλα μου είσαι θαλασσινός, πάει να πει ευλογημένος, αλλά και συγχρόνως καταδικασμένος να μην καλοπερνάς στη στεριά κι ας γκρινιάζεις στα μπάρκα. Η θάλασσα σου λείπει όχι τα λεφτά! Πώς το έχει πει το άλλο ο Καββαδίας; «…Σιχαίνομαι τον ναυτικό που εμάζεψε λεφτά / εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει».

Το μαλλί και το κουβάρι

Αγαπητή κυρία,

Είδα την εξαιρετική, αυτή τη φορά, εκπομπή Πρωταγωνιστές με τις δύο ομοφυλόφιλες αδελφές που δεν δίστασαν να μας θυμίσουν πόσο κολλημένη κοινωνία είμαστε και πόσο πίσω είμαστε όχι μόνο στα τυπικά, όπως τα σύμφωνα συμβίωσης, αλλά στην αποδοχή του διαφορετικού ως ίσου και κυρίως του δικαιώματος του άλλου.

Αναρωτήθηκα όμως, αν δεν ήταν δύο γυναίκες ομοφυλόφιλες και αδελφές και ήταν δύο ομοφυλόφιλοι άνδρες αδέλφια θα είχαν την ίδια υποδοχή από το τηλεοπτικό κοινό; Γιατί την ομοφυλόφιλη γυναίκα η ανδροκρατούμενη και ψευτο-παρανοϊκο-φαλλοκρατική κοινωνία μας πιστεύει ότι μπορεί να τη φέρει στον «σωστό» δρόμο όταν θα τη ρίξει στο κρεβάτι – και το φαντασιώνεται αυτό. Γι’ αυτό και έχει γίνει θέμα δίχως καμία ενοχή η ταινία της Αντέλ Εξαρχοπούλου από τη Γαλλία – κι ας είναι χάλια η ταινία: επειδή είναι δύο γυναίκες και δεν προκαλούν ενοχές. Ενώ στην «άλλη πλευρά», των ομοφυλόφιλων ανδρών, έχουμε συνηθίσει στο κρύψιμο και στον πόλεμο από τους κρυφοομοφυλόφιλους που φθονούν τους άλλους και τους δαχτυλοδείχνουν στην παρανοϊκή ελληνική κοινωνία.

Ας μη μιλάμε λοιπόν για δήθεν απελευθερώσεις. Μόνο για αποδεκτές και μη αποδεκτές, από τους πολλούς, φαντασιώσεις. Και ας μη μιλάμε για ισότητα, ούτε μεταξύ ομοφυλοφίλων, στην Ελλάδα.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων αν δημοσιεύσετε την επιστολή μου.

Αλέξης Κ.
(παρακαλώ, μη δημοσιεύσετε το επώνυμό μου για τους λόγους που παραπάνω εκθέτω)

Φίλε Αλέξη,

Εχω να σου πω ότι την ίδια ώρα που το Mega προέβαλλε τους Πρωταγωνιστές, στην εκπομπή Τα Καρντάσιανς του Αnt1 μιλούσε η τραβεστί Τάνια από το κλαμπ Κούκλες, προφανώς για να μοιραστεί η πίτα τηλεθέασης της διαφορετικότητας. Αλλού όμως είναι το θέμα! Εχεις δει τι γίνεται στα πρωινάδικα και στα μεσημεριανάδικα; Εχεις ακούσει που μιλάνε άνδρες και γυναίκες σαν τραβεστί; Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του μικροαστισμού! Να λοιδορεί αυτό που υιοθετεί γιατί παραμυθιάζεται πως πρόκειται για κάτι άλλο. Να απομονώνει τα – κατά τη γνώμη του – αναγνωριστικά χαρακτηριστικά από την ουσία και την αλήθεια τους. Μέσα σε αυτή την υποκρισία, το ποιος είναι πιο δακτυλοδεικτούμενος θα μετρήσουμε; Τώρα που κοπελιές και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια;