[Εμπιστευτικά] Επιτήδειοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μια από τις πιο διασκεδαστικές ασχολίες της ζωής μου είναι οι θεωρίες συνωμοσίας. Με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Κένεντι.
Σήμερα και με τη νέα σοδειά δημοσιευμάτων που έφερε η επέτειος, για ένα πράγμα είμαι βέβαιος: αν πάρω σοβαρά όσα έχουν γραφτεί, περισσότεροι ήταν τελικά εκείνοι που συμμετείχαν στη δολοφονία του Κένεντι παρά όσοι δεν είχαν σχέση.
Απαριθμώ πρόχειρα: η CIA, το FBI, το Πεντάγωνο, ο Λίντον Τζόνσον, οι Σοβιετικοί, η Μαφία, οι Κουβανοί του Κάστρο αλλά και οι Κουβανοί που ήταν εναντίον του Κάστρο – συν ο Τζο ντι Μάτζιο που έπαθε καθυστερημένο παροξυσμό ζήλειας επειδή ο πρόεδρος κουτούπωνε τη Μέριλιν.
Πάλι καλά, δηλαδή, που το 1963 δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη οι ψεκασμοί. Σίγουρα ο Κένεντι θα ήταν θύμα κάποιου ψεκασμού ή κάποιου ψεκασμένου.
Είναι αλήθεια ότι η συνωμοτική ερμηνεία των πραγμάτων ή, αν προτιμάτε, η άποψη ότι «τα πράγματα δεν συμβαίνουν όπως φαίνονται ούτε όπως μας τα λένε» αποτελεί συνηθισμένη πνευματική δραστηριότητα.
Να υπενθυμίσω ότι στη σημερινή Αμερική συγκρούονται στο Διαδίκτυο (προνομιακός χώρος έκφρασης των πάσης φύσεως διαταραγμένων…) οι οπαδοί δύο θεωριών συνωμοσίας:
Οι αριστερόστροφοι «truthers» που πιστεύουν ότι κάποιοι κρύβουν την αλήθεια για την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους.
Και οι δεξιόστροφοι «birthers» που ισχυρίζονται ότι το πιστοποιητικό γεννήσεως του Ομπάμα είναι πλαστό και ότι δεν είναι αμερικανός πολίτης.
Ισως με ρωτήσετε. Μα καλά, τι σε έπιασε τώρα και ασχολείσαι με τους βλαμμένους;
Δεν είναι τόσο απλό. Διότι η καταφυγή σε τέτοιες θεωρίες δεν περιορίζεται μόνο σε όσους είναι εμφανώς για δέσιμο.
Εχω βαρεθεί να ακούω ακόμη και από σοβαρούς (υποτίθεται) ανθρώπους ανάλογες παλαβομάρες για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, την Γκόλντμαν Σακς, το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συμβούλιο ή (στα δικά μας) για τα «μίντια» και τους «καναλάρχες».
Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία το ανθρώπινο μυαλό αναζητεί ερμηνείες, πέρα από το λογικό και το προφανές.
Στην πραγματικότητα, είναι ένας ανορθολογισμός που στηρίζεται σε μια λογική: αποδεικνύεται εύκολα ότι υπάρχει το υπαρκτό, ενώ αντιθέτως είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει το ανύπαρκτο.
Σύμφωνα με το κλασικό παράδειγμα του Gerald Bronner, υπάρχουν άλογα και τα βλέπουμε.
Αλλά πώς θα αποδείξουμε ότι δεν υπάρχουν μονόκεροι; Ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ότι υπήρξαν κάποτε ή ότι υπάρχουν κάπου και απλώς δεν τους έχουμε δει.
Διότι τελικά πίσω από κάθε «συνωμοσία» δεν υπάρχει μόνο μια ανισόρροπη λογική ούτε απλώς μερικοί βλαμμένοι.
Υπάρχει και κάποιος επιτήδειος που δουλεύει για πάρτη του.
Και αν δεν πιάσατε το υπονοούμενο έχουμε κι ονόματα.
Google news
