Χειμωνιάτικο θρίλερ σε ασπρόμαυρο φόντο

Μα τελικά τι γίνεται; Είναι ο γιαλός στραβός; Ή αρμενίζουμε στραβά; Ή μήπως και τα δύο;

Ποτέ, τα τελευταία πέντε χρόνια, δεν ήταν η πολιτικοοικονομική επικαιρότητα τόσο αντιφατική. Η χρονιά κλείνει με πρωτογενές πλεόνασμα αλλά τα μούτρα του Τόμσεν είναι θεόξινα. Δημοσίευμα του γραφείου Βρυξελλών των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» επαναφέρει το σενάριο της επιστροφής στη δραχμή, ενώ οι προπαρασκευαστικές δηλώσεις αξιωματούχων της Καγκελαρίας στρώνουν κόκκινο χαλί για τον Σαμαρά στο Βερολίνο. Συμφωνία με την τρόικα δεν υπάρχει – παρά μόνο στο πόσοι φεύγουν φέτος από το Δημόσιο – αλλά ο προϋπολογισμός του 2014 έχει μπει σε διαδικασία κατάθεσης και ψήφισης. Ολα αυτά, ενώ η Ελλάδα υποτίθεται ότι πήγαινε καλά, υπήρχε ένα σιωπηλό ράλι σε μετοχές και ομόλογα, ενώ τοποθετημένα ήταν και είναι funds με «βαριά χέρια» στην αγορά.

Ο Στουρνάρας είναι «κουλ». Ο Σαμαράς είναι αποφασισμένος και αισιόδοξος. Και ο Σταθάκης του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει συμπληρωματικό προϋπολογισμό και, βεβαίως, νέα μέτρα τον Απρίλιο. Ο διφυής χαρακτήρας είναι διαρκής. Και, ομολογουμένως, μπερδευτικός.

Κορυφαία κυβερνητική πηγή επιμένει ότι στη διαπραγμάτευση με την τρόικα το πρόβλημα δεν είναι τα δημοσιονομικά – αυτό το 1,3 ή το 1,5 δισ. ευρώ που μας λείπει και θα το βρούμε. Είναι τα διαρθρωτικά. Πέρα από τις ομαδικές απολύσεις, κρίσιμο είναι το θέμα των πλειστηριασμών των ενυπόθηκων ακινήτων. Η κυβέρνηση σέρνει τα πόδια γιατί ξέρει ότι πρόκειται για φλέγον κοινωνικό θέμα. Αλλά ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ πήρε τον λόγο και έθιξε το θέμα στο τελευταίο Eurogroup – όχι σε αυτό για το οποίο αναχώρησε χθες ο Γιάννης Στουρνάρας. Χωρίς την απειλή των πλειστηριασμών, οι ξένοι φοβούνται ραγδαία αύξηση των μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών δανείων και ταχεία διάβρωση των βιβλίων των τραπεζών. Δηλαδή η περίφημη ανακεφαλαιοποίηση θα αποδειχθεί τρύπιο βαρέλι. Οσο για την περιβόητη υποβόσκουσα κρίση του Ασφαλιστικού – που εμφανίζει τους τροϊκανούς να θέλουν να μπει μαχαίρι στα ευγενή ταμεία και στις επικουρικές συντάξεις -, αυτή εμφανίζεται τώρα ως αποτέλεσμα δίμηνης ολιγωρίας του ΙΚΑ.

Τόσο η ελληνική πλευρά όσο και οι ξένοι θέλουν να αποσυνδέσουν τα πολιτικά από τα τεχνικά. Τους αριθμούς υποτίθεται ότι θα τους δουλέψουν τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας και του υπουργείου Οικονομικών ως το τελικό «ριβιού» του Δεκεμβρίου. Στο πολιτικό επίπεδο όμως η προσδοκία είναι ότι το Βερολίνο – όπως διεφάνη ήδη από τις δηλώσεις των εκπροσώπων – θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Ελλάδα και την κυβέρνησή της. Ολα πάνε καλά δηλαδή – λίγο «σιδέρωμα» των αριθμών χρειάζεται.

Δόκτωρ Μέρκελ και Μίστερ Τρόικα λοιπόν; Πιθανό. Πιθανό επίσης να θέλουν οι Γερμανοί να σταματήσουν να κάνουν τον κακό και να φορτώνουν τις σχέσεις με την Αθήνα. Πιθανό να μη θέλουν να πολωθούν με τον Σαμαρά. Το 2014 είναι χρονιά συνολικών διευθετήσεων στην Ευρώπη – κάπου μέσα σε αυτές θα χωρέσει και η Ελλάδα. Και αυτοί και εμείς αγοράζουμε χρόνο. Η κυβέρνηση θέλει να μη στραβοπατήσει στη Βουλή – καθώς υπάρχουν εγγυήσεις ότι περνάει ο φόρος ακινήτων και ότι θα έχουμε επίσης αβλαβή διέλευση της συμπολίτευσης από τις Συμπληγάδες του προϋπολογισμού. Μετά βλέπουμε. Αλλωστε, δύσκολες αποφάσεις που δεν είσαι υποχρεωμένος να τις πάρεις αμέσως, τις κάνεις λίγο πίσω. Ισχύει για μας. Ισχύει και για αυτούς.