Στη συντριπτική τους πλειονότητα, πέραν των ηλεκτρικών λεβήτων, τα συστήματα με ηλεκτρικές αντιστάσεις δεν αποτελούν παρά συμπληρωματικούς τρόπους θέρμανσης ενός σπιτιού.
Είναι φθηνότερα στην αγορά έναντι όλων των προηγούμενων λύσεων, αλλά ακριβότερα κατά τη χρήση τους, όπως αποδεικνύεται και από την έρευνα του Πολυτεχνείου. Πρόκειται για αερόθερμα και ηλεκτρικούς λέβητες, μέχρι θερμοπομπούς, ηλεκτρικές σόμπες, καλοριφέρ λαδιού και σόμπες αλογόνου.
Αν το νοικοκυριό του παραδείγματός μας επιλέξει να ζεσταθεί φέτος, για παράδειγμα, με έναν ηλεκτρικό λέβητα, θα πληρώσει για την αγορά του 1.500 ευρώ, αλλά για τη χρήση του θα καταβάλει 2.536 ευρώ, δηλαδή 46% περισσότερο απ’ ό,τι αν συνέχιζε να έχει πετρέλαιο.
Με άλλα λόγια, είναι τέτοιο το κόστος κατανάλωσης που καθιστά την επένδυση μη αποδοτική, εφόσον το νοικοκυριό επιλέξει το συγκεκριμένο σύστημα για να καλύψει όλες τις ανάγκες που είχε σε θέρμανση (με τον λέβητα πετρελαίου).Γιατί όμως; Η απάντηση σχετίζεται με τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας. Διότι εφόσον ο καταναλωτής επιλέξει να καλύψει με ρεύμα τις ανάγκες που ικανοποιούσε πέρυσι με το πετρέλαιο, τότε θα αυξήσει κατακόρυφα την κατανάλωσή του και επομένως θα περάσει σε άλλη κατηγορία χρέωσης της ΔΕΗ (τιμή μονάδας). Το πρόβλημα είναι ότι θα τιμολογηθεί με την υψηλότερη τιμή μονάδας, όχι μόνο για τις υπερβάλλουσες κιλοβατώρες, αλλά για όλες τις κιλοβατώρες που κατανάλωσε κατά τη χειμερινή περίοδο (για φωτισμό, θερμοσίφωνα κ.λπ.).
Εστω, για παράδειγμα, όπως επισημαίνει η μελέτη, ότι το συγκεκριμένο νοικοκυριό ανήκει στη χαμηλότερη από πλευράς κατανάλωσης κατηγορία, των 800 κιλοβατωρών το τετράμηνο, και επομένως τιμολογείται με 15 λεπτά την κιλοβατώρα.
Αν αποφασίσει να καλύψει τις ανάγκες του σε θέρμανση με ηλεκτρικό λέβητα, για την αντίστοιχη παραγωγή ωφέλιμης θερμότητας χρειάζονται 2.000 κιλοβατώρες. Ετσι, θα περάσει στην κατηγορία συνολικής κατανάλωσης 2.000-3.000 κιλοβατωρών και θα χρεωθεί με 20,9 λεπτά η κιλοβατώρα.