[Εμπιστευτικά] Πολεμιστές!

2 λεπτά
Πληροφορήθηκα κι εγώ από συνέντευξη του Νίκου Βούτση, γραμματέα της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ότι «βρισκόμαστε σε πόλεμο».
Οτι «είναι πόλεμος, είναι σύγκρουση στρατοπέδων».
Οτι «είναι πόλεμος κι εκεί καθένας το στρατόπεδό του».
Οτι «είναι πόλεμος και θα πρέπει με μεγάλη προσοχή, αποφασιστικότητα, καθαρό μυαλό και με τις αξίες μας να συμμετέχουμε σε αυτόν τον πόλεμο».
Υπάρχει άραγε στέλεχος άλλου κοινοβουλευτικού κόμματος σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή δημοκρατία που να λέει τέτοια πράγματα;
Είμαι βέβαιος πως όχι. Αλλά ο Βούτσης πήρε το όπλο του και ως εκ τούτου καλούνται κι οι υπόλοιποι να ξεσκονίσουν τα δικά τους.
Δεν πρόλαβε άλλωστε ο Βούτσης να αφήσει το μικρόφωνο και οι «Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις» συμφώνησαν μαζί του.
Εχουμε «ταξικό εμφύλιο πόλεμο» δήλωσαν στην προκήρυξη με την οποία, μεταξύ άλλων, προκρίνουν την ευγενή μέθοδο «να τους ανοίγεις το κεφάλι με σφυρί, να τους κόβεις το χέρι με δρεπάνι».
Θα μου πείτε ότι ο Βούτσης δεν εννοεί αυτόν τον πόλεμο.
Μπα; Τότε ποιον ακριβώς εννοεί; Τον πόλεμο που δεν θα τρέχει αίμα; Που δεν θα υπάρχουν θύματα; Που δεν θα κόβουν χέρια και κεφάλια;
Λυπάμαι, σύντροφοι, αλλά τέτοιος πόλεμος δεν υπάρχει. Διότι καμία σύγκρουση δεν έχει προδιαγεγραμμένα τα όριά της.
Η Ιστορία έχει διδάξει ότι όποιος παίζει με τον πόλεμο, πάντα στο τέλος καταλήγει σε πόλεμο. Σε έναν πόλεμο χωρίς υποσημειώσεις και διευκρινίσεις.
Γι’ αυτό οι κουμπουροφόροι των «Μαχόμενων κ.λπ.» εξηγούν στον Βούτση ότι «ο ανταρτοπόλεμος είναι ο πόλεμος του λαού» και ότι «ως επαναστατικό προλεταριάτο που λαμβάνει θέση μάχης στην ταξική αντεπίθεση, οφείλουμε να ριζοσπαστικοποιήσουμε κάθε ενδιάμεσο αγώνα».
Προσωπικά δεν ξέρω αν ο Βούτσης εννοεί κάτι τέτοιο. Αλλά στην κοινή τους λογική, τη λογική της «ταξικής αντεπίθεσης», πολύ πιο συνεπείς εμφανίζονται οι άλλοι.
Διότι δεν γίνεται να είσαι σε πόλεμο με τα «μιντιακά συμφέροντα», να καταγγέλλεις «τα κανάλια της διαπλοκής», να θεωρείς παράνομη τη λειτουργία τους και χαριστικές τις άδειες, αλλά την ίδια στιγμή να ξημεροβραδιάζεσαι στο Mega, στον Antenna, στον Σκάι, στον Alpha και στο Star.
Ούτως Ή άλλως, όλοι οι σταθμοί με τους ίδιους κανόνες λειτουργούν και με τις ίδιες άδειες εκπέμπουν.
Με άλλα λόγια, και για να δανειστώ τον πολεμοχαρή παραλληλισμό του Βούτση, δεν γίνεται και να βρίσκεσαι σε πόλεμο και να πηγαινοέρχεσαι για καφέ στο επιτελείο του εχθρού.
Διότι τότε ο κάθε λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να τους ρωτήσει.
Ωραία η ιστορία με τον πόλεμο αλλά τότε εσείς τι είστε;
Πολεμιστές; Ή πανελίστες;













