[Αγιογραφίες] Μπερέδες

ΦΟΡΑΝΕ οι έλληνες βουλευτές κόκκινους μπερέδες; Οχι, οι φωτογραφίες με μια λαοθάλασσα από κόκκινα μπερεδάκια έρχονται από τη Γαλλία. Η Βρετάνη και είκοσι τρεις άλλες περιφέρειες έχουν εξεγερθεί κατά του ecotaxe, ενός «πράσινου» φόρου που είχε εισαγάγει η γαλλική κυβέρνηση επί Σαρκοζί αλλά εφαρμόζεται τώρα. Τα κόκκινα μπερέ είναι η εμπροσθοφυλακή ενός κινήματος κοινωνικής αμφισβήτησης που τείνει να μαζικοποιηθεί σε μια Γαλλία όπου ο σοσιαλιστής Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ σπάει αρνητικό ρεκόρ δημοτικότητας έχοντας πέσει στο 20%. Στην πραγματικότητα, η φορολογία πάει να γίνει κόκκινη γραμμή σε μια Γαλλία που μοιάζει έτοιμη να εκραγεί.

ΚΟΚΚΙΝΟ μπερεδάκι δεν φοράει ούτε ο Τζαμτζής ούτε ο Σηφουνάκης. Αλλά ο Γιάννης Στουρνάρας βρίσκεται στο κέντρο μιας πολυμερούς διαπραγμάτευσης που αποκρυσταλλώνει το πρόβλημα της οικονομικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια. Εφόσον δεν θέλουμε να ψαλιδιστούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις. Εφόσον δεν συζητάμε το να κοπούν τα επικουρικά. Εφόσον δεν θέλαμε – γιατί δεν είναι βέβαιο ότι τις έχουμε αποφύγει – στοχευμένες παρεμβάσεις τύπου ΕΡΤ, δηλαδή εξαφάνιση μεμονωμένων δημοσίων οργανισμών με όρους «9/11». Εφόσον, τέλος, δεν θέλουμε να γίνουν αγριότητες στον τομέα Υγείας. Εφόσον λοιπόν ισχύουν όλα αυτά τα «εφόσον», δεν υπάρχει άλλη λύση από τη μετεξέλιξη του φόρου ακινήτων που πληρώνεται ως «χαράτσι» στη ΔΕΗ. Η συσσώρευση αρνητικής νομολογίας αλλά και το γεγονός ότι υπήρχε ανυπέρβλητο δίλημμα για το αν πρέπει να κόβεται το ρεύμα σε αυτούς που δεν το πλήρωναν, δημιούργησαν την ανάγκη ενός νέου φόρου.

Ο φόρος ακινήτων όμως – για να ξαναγυρίσουμε σε αυτά που λέγαμε – δεν είναι σαν την ΕΡΤ. Με την έννοια ότι δεν αφορά 3.000 ανθρώπους. Αφορά όλη την Ελλάδα και όλους τους βουλευτές. Αν τραβήξεις το πάπλωμα προς τη μια μεριά, κάποιος μένει έξω από την άλλη. Τις τελευταίες δέκα ημέρες τα είδαμε όλα. Ορεινούς εναντίον πεδινών, αστούς εναντίον αγροτών, πρωτευουσιάνους εναντίον οικοπεδούχων. Η ρύθμιση είναι από τη φύση της αποσταθεροποιητική. Και είμαστε ακόμη στη διαμόρφωσή της. Ενας Θεός ξέρει τι αντιδράσεις θα φέρει η εφαρμογή. Ο κίνδυνος να προκαλέσει οριστικό διαζύγιο μεταξύ συμπολίτευσης και μεσαίας τάξης είναι μεγάλος. Οχι ότι οι νοικοκυραίοι των πόλεων που υπολογίζει, έπειτα από αρκετά μπρος-πίσω, να υπερ-φορολογήσει η κυβέρνηση θα πάνε να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά, μέσα στην απογοήτευσή τους, μπορεί και να μην πάνε να ψηφίσουν καθόλου.

Η επικίνδυνη πλάνη από την οποία κινδυνεύει η συμπολίτευση είναι διπλή. Η μία όψη της πλάνης: ότι ο Γιάννης Στουρνάρας θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα νομοθέτημα που να μην προκαλέσει αντιδράσεις. Οι αντιδράσεις ήταν δεδομένες και το συμμάζεμά τους ήταν υπόθεση των ηνωμένων επιτελείων Βουλής, κόμματος και κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αργησαν να μπουν στο παιχνίδι. Η άλλη όψη της πλάνης: ότι ο Γιάννης Στουρνάρας είναι πολιτικά αναλώσιμος και άρα μπορεί κάποια στιγμή να θυσιαστεί ώστε να εκτονωθεί η ένταση. Το να αλλάξει το πρόσωπο – και μάλιστα ένα πρόσωπο με άγνοια πολιτικού κινδύνου, δηλαδή γενναιότητα – δεν θα αλλάξει τίποτε, εφόσον δεν θα αλλάξει η πολιτική.

ΑΛΛΑΓΗ πολιτικής δεν σημαίνει τις άρες-μάρες που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία. Σημαίνει αλλαγή μείγματος και ουσιαστικός μετασχηματισμός. Ταχύ ξήλωμα των δομών – σε Δημόσιο και Δικαιοσύνη – που εμποδίζουν την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη ώστε να προχωρήσουμε. Εχει κόστος και είναι κεντρική πολιτική απόφαση – αλλά κάποιος πρέπει να την πάρει. Εκτός αν στην Ελλάδα του μέλλοντος η μόνη λύση επιβίωσης θα είναι η καλλιέργεια φακής σε ένα κομμάτι γης – αφού και έσοδα φέρνει και χαμηλής φορολόγησης επιλογή είναι!