Ο Στουρνάρας λείπει σε ταξίδι για δουλειές

Την παλαιότερη – επί γιουγκοσλαβικού σοσιαλισμού – ταινία του Κουστουρίτσα «Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές» θυμίζει η επικαιρότητα για τον φόρο ακινήτων. Με τον Στουρνάρα να έχει τα χέρια γεμάτα με την τρόικα ή να είναι υπ’ ατμόν για το Eurogroup, το μασάζ στους βουλευτές ανέλαβε ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης.

Ως γνωστόν, ο Χρύσανθος – αληθινός πατερούλης της Μεταπολίτευσης – τα βγάζει πέρα επί παντός. Από Τίτο μέχρι Ντόρα. Οι συζητήσεις Μπακογιάννη – Λαζαρίδη στο καφενείο της Βουλής πρέπει να θυμίζουν ντοστογιεφσκικούς διαλόγους. Η Ντόρα είναι επίμονη και ισχυρογνώμων ενώ ο Χρύσανθος αρέσκεται στο να τεντώνει στα άκρα τα λογικά επιχειρήματα. Είναι πάντως πιθανό ότι η έξαρση της Μπακογιάννη στο θέμα όχι της επιστροφής αλλά της πρόσκλησης – όπως διευκρίνισε – προς τη ΔΗΜΑΡ να επιστρέψει στον κυβερνητικό συνασπισμό, να έχει να κάνει με το ότι ο Χρύσανθος είχε αυτές τις ημέρες τα χέρια του απασχολημένα όχι με την περίφημη πίπα καπνού – που μεταφέρει σε ένα κομψό πέτσινο σακουλάκι – αλλά με τους βουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Εντάξει – ένα αστείο κάναμε. Αλλά η παρέμβαση του Μαξίμου – όπου τα θέματα της συμπολίτευσης σε επίπεδο βουλευτών παρακολουθεί και ο Δημήτρης Σταμάτης – ήρθε για να μαζέψει μια κατάσταση που είχε αρχίσει να εκτραχύνεται. Ακόμη χειρότερα: οι συναντήσεις του ίδιου του Στουρνάρα με τους βουλευτές τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ αντί να καλμάρουν την κατάσταση την είχαν οξύνει. Γιατί; Διότι ο Στουρνάρας είναι εξωκοινοβουλευτικός σε κυβέρνηση δύο κομμάτων. Διότι σε κανέναν δεν αρέσει να του λες δυσάρεστα πράγματα. Και διότι το υπουργείο Οικονομικών δεν φρόντισε να έχει ευχαριστημένους τους βουλευτές προτού φθάσει να ζητήσει την ψήφο τους σε ένα νομοσχέδιο πολιτικού πόνου. Το να τους έχει ευχαριστημένους σημαίνει να τους ακούει και να τους διευκολύνει για τα θέματα των περιφερειών τους.

Το παράδειγμα προς μίμησιν εν προκειμένω είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αν δεν ακούγονται γκρίνιες για τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι γιατί δέχεται τακτικά βουλευτές – της ΝΔ και όχι μόνο – και τους βοηθάει όπου τον χρειάζονται. Λίγο ο φόρτος του υπουργείου Οικονομικών – εντός και εκτός -, λίγο το γεγονός ότι δεν είναι – και δεν θέλει να γίνει – πολιτικός έχουν αποτέλεσμα ο Στουρνάρας να μην έχει δείξει προνοητικότητα. Και να έχει γίνει – όπως λένε στο Μαξίμου – «αερόσακος». Ο αερόσακος όμως ανοίγει όταν τρακάρει το αυτοκίνητο. Με άλλα λόγια, όταν είναι ήδη αργά.

Ολα αυτά εξηγούν την επιστράτευση των ανθρώπων του Μαξίμου. Αλλά δεν λύνουν εντελώς το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι έχει ραφτεί κοστούμι 2,9 δισ. ευρώ και με την κοπτοραπτική και την αλλαγή πατρόν που έχει επέλθει στο μεταξύ έχουμε πέσει κάπου στα 2,6 δισ. Ο κίνδυνος εδώ είναι άλλος. Να πάμε σε πολυμερή διαπραγμάτευση που αλλάζει ανάλογα με τους συνομιλητές. Το παράδειγμα προς αποφυγήν είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου που έδινε την εντύπωση ότι άλλα έλεγε με την τρόικα, άλλα με τους κυβερνητικούς και άλλα με τους βουλευτές. Με άλλα λόγια, οι αλλαγές και το πέρασμα από το 2,9 στο 2,6 δεν αρκεί να συμφωνηθούν μεταξύ Μαξίμου και βουλευτών αλλά να περάσουν και από το κανάλι του υπουργείου Οικονομικών με την τρόικα.