[Εμπιστευτικά] Κοινά σημεία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν μπορώ να γνωρίζω αν θα ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Μπορώ όμως να διαβεβαιώσω τους αναγνώστες πόσo πολλά τους ενώνουν.
Και δεν εννοώ στο επίπεδο της πολιτικής, όπου υπάρχουν προφανείς διαφορές. Εννοώ στο επίπεδο των αντιλήψεων και των υποθέσεων, της κατανόησης και της ερμηνείας των πραγμάτων, της κοινωνικής θεώρησης.
Ακούω για ταύτιση ενός δεξιού κι ενός αριστερού λαϊκισμού.
Εχω την αίσθηση ότι είναι κάτι πολύ χειρότερο: η ταύτιση ενός δεξιού και ενός αριστερού ανορθολογισμού.
Φαινομενικά η σύμπλευση ταυτόσημων προσεγγίσεων ετερόκλητης προέλευσης προκύπτει μέσα από την πρόφαση του «Αντιμνημονιακού Μετώπου».
Στην πραγματικότητα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ έχουν πολύ ισχυρότερα κοινά σημεία από την αντίθεση στο Μνημόνιο.
Πρώτον, μια παρανοϊκή αντίληψη των πραγμάτων. Οσα συμβαίνουν προκύπτουν όχι από τις προφανείς αιτίες που αναζητεί πάντα ο Διαφωτισμός αλλά από υποχθόνιες δυνάμεις, ψεκασμούς, διαπλοκές, ανομολόγητες συνωμοσίες και μυστηριώδη συμφέροντα.
Και για τους δύο, η μοίρα μας κρίνεται σε κάποιο απρόσιτο παρασκήνιο με απερίγραπτες μεθόδους.
Δεύτερον, μια δαιμονική αντίληψη της αντιπαράθεσης. Θα έχετε ασφαλώς παρατηρήσει ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι ΑΝΕΛ δεν αναγνωρίζουν αντιπάλους με τους οποίους συμβαίνει να διαφωνούν. Κατασκευάζουν εχθρούς, των οποίων επιδιώκουν την εξόντωση.
Οι «άλλοι» είναι πάντα «προδότες», «δωσίλογοι», «υποταγμένοι», «παπαγαλάκια»…
Η κατασκευή αυτή εμπεριέχει ισχυρά στοιχεία ταξικού μίσους ή προσωπικής εμπάθειας.
Τρίτον, τη μετατροπή της πολιτικής σε φιγούρα. Νομίζω ότι ποτέ στο παρελθόν δεν γνώρισα κόμματα που να στηρίζονται τόσο πολύ στην επιδίωξη της εντύπωσης.
Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο σχηματισμοί λειτουργούν συχνά με λογικές τηλεκριτικού. Αντί να κάνουν πολιτική, τα βάζουν με κανάλια, δελτία ειδήσεων, δημοσιογράφους, εκπομπές, ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, εφημερίδες – ακόμη και γελοιογραφίες!..
Ούτε είναι συμπτωματικό το μένος του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον όσων κατέγραψαν απλώς την ελλειμματική επίδοση του προέδρου του στη συζήτηση για την ψήφο διαμαρτυρίας.
Η κοινή τους έμμονη ιδέα (την οποία συμμερίζεται και η Χρυσή Αυγή) είναι ότι δεν υπάρχει μια πραγματικότητα αλλά ένα «επικοινωνιακό σύστημα» που την κατασκευάζει και το οποίο τους διώκει.
Είτε επειδή είναι εξ ορισμού παθογενές, είτε επειδή φοβάται ότι θέλουν να το εξυγιάνουν.
Οτι το «επικοινωνιακό σύστημα» της χώρας δεν είναι δουλειά τους, ούτε που τους έχει περάσει από το μυαλό.
Υπό αυτήν την έννοια, η συμπαράταξη ΣΥΡΙΖΑ και Καμμένου δεν είναι μια παράταξη των «από κάτω» εναντίον των «από πάνω» όπως θέλουν να παρουσιάζονται.
Είναι η παραδοσιακή δίψα των «απέξω» να γίνουν «από μέσα».
Και απλώς η κρίση δημιούργησε σε πολύ περισσότερο κόσμο την αίσθηση ότι είναι στην «απέξω».
Google news
