Διαβάλλει εντέχνως τη γραφή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Τώρα που γράφω μου φαίνεται ότι περιγράφω κάποιο κόμικς και ότι ο Οστερ με ξεγέλασε. Κίνητρα, αίτια και αποτελέσματα έχουν καταργηθεί πλήρως, πλοκή δεν υφίσταται, οι παρένθετες ιστορίες δεν συνδέονται με τα υπόλοιπα.
Ο κόσμος μοιάζει αποσπασματικός, ο ορθός λόγος έχει προδοθεί, η ανθρώπινη ιστορία κείται στο έδαφος κομμάτια και θρύψαλα. Αλλά προφανώς δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Ο Οστερ διαβάλλει εντέχνως τη γραφή, υπονομεύει την ικανότητά μας να πλάθουμε αληθοφανείς ιστορίες, αφηγείται γεγονότα άσχετα και ασύνδετα, αλλάζει αφηγητή και οπτική γωνία και όλα αυτά με μια υπνωτική, παλιομοδίτικη γραφή, που διεκδικεί ταυτόχρονα συγχρονία και διαχρονικότητα.
Η διάχυτη πολιτική ορθότητα και ένα αίτημα ρομαντικής αποκατάστασης της ηθικής τάξης μάς κάνουν να ψυλλιαστούμε ότι ο συγγραφέας δεν είναι τόσο απελπισμένος όπως θέλει να πιστέψουμε και ότι κάποια τάξη πρέπει να βασιλεύει κάπου σ’ αυτό τον κόσμο. Αλλωστε, οι διάσπαρτες φιλολογικές παρεκβάσεις πείθουν εξαρχής ότι οι προθέσεις του Οστερ παραμένουν σοβαρές. Σίγουρα έτσι πρέπει να είναι αν θέλεις να είσαι κάτι σαν σύγχρονος Μπόρχες.
Για τον προβηγκιανό ποιητή μη με ρωτήσετε ούτε για τον Λυκόφρονα. Αστειάκια ήταν. Αν τους είχε αναφέρει έλληνας συγγραφέας θα τον κατηγορούσαμε πάντως για επιδειξιομανία και αναίτια παρεμπόδιση της απρόσκοπτης ανάγνωσης.
Google news
