«Εφυγε» ο συνθέτης που άκουσε την Ελλάδα να του μιλάει

«Η πρώτη εικόνα που είχα από την Ελλάδα ήταν ένα βουνό. Μου το έδειξε η πρώτη μου γυναίκα, η Βίκυ Μαραγκοπούλου (σ.σ.: διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας), επιμένοντας πως αν το παρατηρούσα θα μου… μιλούσε».

Μπορεί εκείνο το βουνό να μην του μίλησε, όμως η Ελλάδα και η κατάνυξη της ελληνορθόδοξης πίστης μίλησαν στον σημαντικότερο ίσως σύγχρονο βρετανό συνθέτη, τον Τζον Τάβενερ, που άφησε χτες την τελευταία του πνοή (αιτία, το καρδιακό Σύνδρομο Μάρφαν, το οποίο του διαγνώστηκε το 2007), στα 69 του.

Οι συνομιλίες με την ορθόδοξη Μητέρα Θέκλα τού ενέπνευσαν το πιο γνωστό ίσως διεθνώς – είχε ουρές και στην Ελλάδα, στο νεόκοπο τότε Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – έργο του «The Protecting Veil», για το Θαύμα της Αγίας Σκέπης (γράφτηκε το 1987 στην Εύβοια). Το δε «Τραγούδι για την Αθηνά» άκουσαν εκατομμύρια στη νεκρώσιμο ακολουθία για την πριγκίπισσα Νταϊάνα, το 1997.

Εκείνη τη συνομιλία με την Ελλάδα, σταθερό σημείο αναφοράς του, κάτι σαν πατρίδα και μουσικά, όπου αγαπούσε «τα μισοερειπωμένα κτίρια και το αστικό τοπίο», όπως έλεγε, δεν την ξέχασε. Το 1995 έγραψε, μετά το ορατόριό του «Αποκάλυψη» (εμπνευσμένο από το πρώτο του ελληνικό ταξίδι, στην Πάτμο), το «Αγραφον» σε ποίηση Αγγελου Σικελιανού,
παραγγελία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και με τον βιολοντσελίστα Στίβεν Ισέρλις προσέφερε στο Ναύπλιο, τέσσερα χρόνια αργότερα, το «Eternal Memory».

Ο λονδρέζος γιος οργανίστα πρεσβυτεριανής εκκλησίας που ηχογραφούσε για τη δισκογραφική των Μπιτλς κελτικά ρέκβιεμ και σύγχρονες όπερες με πρόσκληση του σερ Πίτερ Χολ, δεν θα διαβάσει τα κείμενα που θα του αφιερώσουν από σήμερα, ως κατευόδιο, οι Βρετανοί και ο διεθνής μουσικός κόσμος. Θα βρίσκεται κάπου ψηλά. Εκεί που μπορεί πια να ακούσει τα ελληνικά βουνά να του μιλούν…