[Εμπιστευτικά] Καλά κρασιά!

2 λεπτά
Η είδηση έπεσε σαν βόμβα. Κάποιος υφάρπασε την ψήφο του Σκανδαλίδη – το κατήγγειλε ο ίδιος από το βήμα της Βουλής!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στις μέρες που ζούμε μια ψήφος είναι περιζήτητη.
Ευλόγως λοιπόν ο Σκανδαλίδης ανησύχησε που την υπέκλεψαν.
Κι ευλόγως πολλοί συνάδελφοί του βουλευτές έσπευσαν να συνδράμουν στις έρευνες εντοπισμού της.
Ο Παναγούλης πρώτος ζήτησε να φτιάξουν κι άλλες φυλακές για να μπουν μέσα εκείνοι που υφάρπασαν την ψήφο του Σκανδαλίδη.
Ο Δένδιας διαβεβαίωσε ότι «θα σηκώσουμε κάθε πέτρα» για να πιάσουν τα κλεφτρόνια που την άρπαξαν.
Ο Στρατούλης πήρε μια ντουντούκα και πήγε να ψάξει την ψήφο στην Αγία Παρασκευή.
Η Ζωή φώναζε «βοήθεια, βοήθεια!» διότι η Ραχήλ είχε σκαρφαλώσει πιο ψηλά στα κάγκελα της ΕΡΤ και της έκαναν καλύτερα πλάνα.
Ο Τσίπρας διαφώνησε με τον Λαφαζάνη που προηγουμένως είχε καταγγείλει αναρίθμητες χούντες, δικτατορίες και πραξικοπήματα.
Ο Παπαδημούλης εξήγγειλε το «κύκνειο άσμα» της κυβέρνησης για πολλοστή φορά από πέρυσι – αυτός ο κύκνος μάλλον τραγουδάει πιο συχνά κι από τον Ρέμο…
Ο Βούτσης ανακοίνωσε ότι «τελείωσε το καντήλι» της κυβέρνησης, ο Καμμένος θεώρησε απλώς ότι «τελείωσε το λάδι», ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης άφησε τα φωτιστικά και περιορίστηκε να διαπιστώσει ότι «τελείωσαν τα ψέματα».
Πράγμα που μάλλον δεν υπέπεσε στην αντίληψη της κυβέρνησης, αφού συνεχίζει να κυβερνά ανυποψίαστη.
Γιατί συνέβησαν όλα αυτά; Δεν γνωρίζω. Κι ούτε κατάφερα να καταλάβω.
Το ωραίο αυτό έργο ονομάστηκε τελικά «ψήφος δυσπιστίας» – άλλη ψήφος, όχι εκείνη που έκλεψαν του Σκανδαλίδη…
Και μπορώ να πω πως όσοι οργάνωσαν την παράσταση, έδειξαν τουλάχιστον ότι το ευχαριστήθηκαν.
Ξέχασαν έτσι για ένα τριήμερο ότι η χώρα φτώχυνε 25% σε πέντε χρόνια, ότι φτάσαμε αισίως στο 1.600.000 ανέργους, ότι το ασφαλιστικό σύστημα κρέμεται από μια κλωστή κι ότι οι άνθρωποι έχουν εξαντληθεί από τους φόρους.
Ξέχασαν ότι η κοινωνία έχει αποκάμει από τις φτηνιάρικες συγκρούσεις και παρακολουθεί με απέχθεια τα θέατρα σκιών.
Ξέχασαν ότι κάπου γύρω από την Πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια τρόικα μανιακών με άγριες διαθέσεις για τις τσέπες μας και η οποία μάλλον θα αναρωτιέται μήπως εκτός από πρόγραμμα προσαρμογής χρειαζόμαστε και ψυχιατρική υποστήριξη.
Ξέχασαν ότι η Ελλάδα βιώνει τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας κι ότι οι κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ούτε με τσιρίδες, ούτε με υστερίες, ούτε με ποδοβολητά.
Ξέχασαν ότι η υπόθεση μυρίζει ανυπόφορα κομματίλα. Παλαιοκομματική κομματίλα.
«Ψυχή βαθιά» είπε ο άλλος; Καλά κρασιά, λέω εγώ.













