ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Χρήση της ελληνικής γλώσσας

Δημ. Αλεξανδρόπουλος

ΖΑΧΑΡΩ ΗΛΕΙΑΣ

Θαυμάζω πράγματι την «εκτίμηση και σεβασμό» προς την ελληνική γλώσσα κάποιων Ελλήνων! Για του λόγου το αληθές το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου λέγεται Σούπερ Λίγκα. Τουλάχιστον να το έλεγαν σωστά οι παρουσιαστές αθλητικών κυρίως ειδήσεων. Ενας λέει της Σούπερ Λιγκ, άλλος της Σούπερ Λίγκα και άλλος της Σούπερ Λίγκας.

Πώς άραγε ονομάζεται το αντίστοιχο πρωτάθλημα στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία κ.α. Η Β’ Εθνική κατηγορία ονομάστηκε Football ένα! Πρέπει όμως να νιώθουμε υπερήφανοι επειδή μας έμεινε η Γ’ Εθνική κατηγορία με ελληνική ονομασία.

Η Δημόσια Τηλεόραση προβάλλει καθημερινά σε επανάληψη την εκπομπή «Μένουμε Ελλάδα» και κάτω από αυτόν τον τίτλο κοπανάει το ελληνικότατο Best of. Ας μην ξεχνάμε βέβαια και τα «πρες ρουμ», «έξιτ πολ», «ντιμπέιτ» κ.ά. ή την αναγραφή στο ταμπλό της τηλεόρασης του Live για τις ζωντανές εκπομπές.

Και τελειωμό δεν έχει, επειδή κάποιοι θεωρούν περιττό βάρος την αστείρευτη γλωσσική μας κληρονομιά. Διερωτώμαι μήπως η γλώσσα μας είναι ένα «πανί» που μπορεί ο καθένας να το καίει καθημερινά μέχρι να την αφανίσουμε.

Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε τι είπε ο Καζαντζάκης «… είναι η αληθινή πατρίδα μας και αν η γλώσσα μας χαθεί, χάνεται και ο λαός της…» καθώς και ο Γ. Σεφέρης «ο Θεός μάς χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρωστη, πεισματάρα, χαριτωμένη, που αντέχει μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά να τη φάνε».

Απειλή κατά δημοκρατίας

Τάκης Σουβαλιώτης

ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑ ΠΑΤΡΩΝ

Υπάρχει απειλή κατά του δημοκρατικού μας πολιτεύματος; Ναι, υπάρχει. Είναι υπαρκτή αυτή η απειλή. Το πολίτευμά μας όντως κινδυνεύει, αλλά από ποιους; Πολλοί θα είναι αυτοί που θα μου απαντήσουν ότι από τους χρυσαυγίτες παίζεται η τύχη του. Κάποιοι άλλοι θα παρατηρήσουν ότι οι συριζαίοι και μόνο το υπονομεύουν. Εξυπακούεται ως ύποπτοι και επικίνδυνοι θα στοχοποιηθούν και οι κουκουέδες, από μια άλλη μερίδα της κοινής μας γνώμης. Αλλά ούτε και οι νεοδημοκράτες με τους συγκυβερνήτες τους, τους πασόκους, θα μείνουν στο απυρόβλητο.

Κάπως έτσι θα τοποθετηθούμε εμείς οι πολίτες στο παραπάνω ερώτημα. Εν τέλει από ποιους πρέπει να φοβάται περισσότερο ή λιγότερο η δημοκρατία μας; Από όλους μας πρέπει να φοβάται. Και πρέπει να μας φοβάται (η δημοκρατία μας) γιατί αυτούς τους κανόνες που συγκροτούν την όλη φιλοσοφία της δεν τους σεβόμαστε. Ή τους σέβονται ελάχιστοι. Η δημοκρατία για να στεριώσει καλά σε μια κοινωνία και να έχει μέλλον δεν της αρκούν μόνο τα χειροκροτήματα και τα κούφια λόγια. Ούτε και οι διάφορες πολιτικές φιέστες που οργανώνονται για χάρη της. Η δημοκρατία χρειάζεται και κάποια άλλα σοβαρότερα δείγματα πίστης.

Φθορές σε γλυπτά

Ευάγγελος Σπανδάγος

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Κατά καιρούς διαπιστώνουμε ή διαβάζουμε για τις φθορές των γλυπτών της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας. Φθορές που προέρχονται ως επί το πλείστον από το χρώμα των σπρέι, το οποίο, ειδικά για τα αγάλματα, καθαρίζεται πολύ δύσκολα.

Προτείνω λοιπόν να εφαρμοσθεί και στη χώρα μας το έξυπνο και απλό μέτρο που πήρε ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Τζουλιάνι για να προστατεύσει την πόλη του από τη μάστιγα των σπρέι. Φρόντισε ώστε να τριπλασιαστεί η τιμή τους. Με την οικονομική κρίση που περνά η Ελλάδα, η τιμή των 30 ευρώ για κάθε κυλινδρικό δοχείο των 300 χιλιοστόλιτρων θα είναι πράγματι αποτρεπτική για την αγορά του.

Κοινωνία των αξιών

Γιώργος Χατζηαθανασίου

ΙΑΤΡΟΣ

Οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι υπάρχουν δύο πολιτικά άκρα που συχνά καταφεύγουν σε βίαιες ενέργειες, συμμετέχοντας σε έναν άτυπο πόλεμο. Πολεμούν όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και εναντίον της λογικής, της νομιμότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Η βία, οι ακραίες θέσεις, η διχόνοια, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, η επανάσταση αλλά και τα όμορφα συνθήματα μάλλον δεν οδηγούν πουθενά.

Μετά τις «επαναστάσεις», συνήθως «κάθεται στον σβέρκο του λαού» (δηλαδή κυβερνάει) κάποιος πρώην επαναστάτης. Πρώην «επαναστάτης», αλλά μετέπειτα ηγέτης ενός ανελεύθερου καθεστώτος της άκρας Δεξιάς ή της άκρας Αριστεράς. Αυτό χρειαζόμαστε; 
Ισως έχουμε ανάγκη από μια νέα πολιτική δύναμη, με πίστη στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, με προσήλωση στη δικαιοσύνη και τη νομιμότητα. Μία πολιτική κίνηση που δεν θα επιδιώκει την εθνική απομόνωση, αλλά την πλήρη και δυναμική συμμετοχή της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη, με καλύτερους όρους. Μία νέα πολιτική δύναμη με εφικτές προτάσεις, που να προωθεί την ενότητα, το συμφέρον της πατρίδας και τη σταδιακή οικονομική ανάκαμψη. Μία πολιτική κίνηση, με ρεαλιστικό σχέδιο ανάπτυξης, χωρίς ψεύτικες υποσχέσεις.

Και κυρίως, μία πολιτική δύναμη που να μην αποτελείται από διάφορες μετριότητες που «σαπροφυτούν» στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Να μη στηρίζεται σε άτομα που ουδέποτε έχουν εργασθεί και οφείλουν τα πάντα στην κομματική τους δράση. Να μην περιλαμβάνει πολιτικούς που ήδη δοκιμάσθηκαν και απέτυχαν. Εκείνους που με σπάταλη διαχείριση και ανοχή στη διαφθορά υπερχρέωσαν τη χώρα και ευθύνονται για τη σημερινή μας κατάντια.
Να μην αποτελείται από ανεύθυνους, που λένε όμορφα λόγια, χωρίς να εξηγούν πού θα βρουν τα χρήματα για να υλοποιήσουν το πρόγραμμά τους (ή… το παραμύθι τους). Πολλοί από τους σημερινούς πολιτικούς, είτε έχουν δοκιμασθεί και απέτυχαν είτε ταΐζουν τον λαό με ψεύτικα συνθήματα: Πεινάτε; «Φάτε» υποσχέσεις!

Πότε θα αναδειχθούν άνθρωποι, που έχουν λογικές και εφικτές προτάσεις; Πότε θα αρχίσουμε να βλέπουμε στη Βουλή πολιτικό διάλογο με λογικά επιχειρήματα; Μήπως η κοινωνία των μετριοτήτων, των «ακραίων» και των ανέντιμων πρέπει να αναμορφωθεί σε κάτι καινούργιο; Να τολμήσω να πω, σε μια Κοινωνία Αξιών;

Εξοικονομήσεις
πόρων και φόροι

Π. Πετρόπουλος

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Τις μικρές επικουρικές συντάξεις του πρώην ΤΕΑΥΕΚ τις κόψανε ήδη περίπου 50%. Κι άλλο θα τις κόψουν; Ελεος! Οι τρύπες του Ασφαλιστικού κλείνουν μόνο με μέτρα όπως καμιά σύνταξη άνω των 2.000 ευρώ, κανένας άνω των δύο συντάξεων, κανένας σε σύνταξη πριν από τα 65. Κι αν δεν μειωθούν οι εξωπραγματικές αντικειμενικές αξίες, κι αν δεν μπει αφορολόγητο όριο, ο Ενιαίος Φόρος Ακινήτων θα είναι διπλάσιος από τα έκτακτα ΦΑΠ και τα χαράτσια, αλλά και μόνιμος. 
Εναλλακτική πρόταση με το ίδιο δημοσιονομικό αποτέλεσμα; Οι διαρθρωτικές αλλαγές και οι οικονομίες στον δημόσιο τομέα που έπρεπε να είχαν γίνει από ετών και χωρίς την τρόικα, αλλά κωλυσιεργούμε. Ή η πρόταση για αυξημένα δημοτικά τέλη προς τους χρήστες ακινήτων, αντί του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων, για να εξοικονομήσει το Δημόσιο τις επιχορηγήσεις προς τους δήμους. Αλλά πώς θα επιβάλουν οι Δήμοι την είσπραξη πλην μέσω ΔΕΗ έστω και με διακοπή ρεύματος;