[Εμπιστευτικά] Στρατηγική εξόδου

2 λεπτά
Πέρασα όλη ημέρα χθες να ακούω σχόλια και παρατηρήσεις για τη συνέντευξη του Σαμαρά. Γιατί είπε το ένα ή το άλλο. Τι εννοούσε με αυτό ή με εκείνο.
Ολα καλοδεχούμενα. Πολύ φοβάμαι όμως ότι έτσι χάνουμε την είδηση.
Διότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η πραγματική είδηση της συνέντευξης ήταν ότι ο Σαμαράς περιέγραψε για πρώτη φορά τόσο καθαρά μια στρατηγική εξόδου από την κρίση.
Μια στρατηγική με την οποία μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί, αλλά δεν μπορεί πλέον να αρνηθεί ότι υπάρχει.
Τι είπε ο Σαμαράς γι’ αυτό;
Πρώτον, σταθερότητα που θα του δώσει χρόνο. Ισως όχι έως το 2016, αλλά πάντως μετά το 2014.
Δεύτερον, χρόνο που θα τον βοηθήσει να φέρει αποτελέσματα. Ο ίδιος έδειξε να πιστεύει ότι η πολιτική του ήδη αποδίδει.
Τρίτον, αποτελέσματα που (όταν τα έχει «στο μαντίλι», όπως είπε…) θα του επιτρέψουν να διαπραγματευτεί με τους δανειστές μια ελάφρυνση του προγράμματος και του χρέους, άρα πόρους για την ανάπτυξη.
Ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει σήμερα ότι η στρατηγική αυτή θα ευοδωθεί. Οπως ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι η στρατηγική αυτή υπάρχει.
Ως προς την υλοποίησή της υπάρχουν δύο μεγάλα ερωτηματικά.
Πρώτα οι αντοχές της κοινωνίας. Ο ίδιος είπε ότι το 2013 ήταν η χειρότερη χρονιά κι ότι πιστεύει πως του χρόνου τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Μένει να αποδειχτεί.
Υστερα η διατήρηση της σταθερότητας που είναι συνυφασμένη με τις αντοχές της κοινωνίας, αλλά δεν εξαρτάται μόνο από αυτές. Εξαρτάται και από το παραμικρό ατύχημα.
Εως τώρα, οι συγκυρίες αλλά και η εξαλλοσύνη της αντιπολίτευσης έχουν λειτουργήσει σταθεροποιητικά. Ουδείς όμως μπορεί να είναι βέβαιος ότι αυτό θα συμβαίνει στο διηνεκές.
Αλλά υπάρχει κι ένας τρίτος παράγοντας: η ψυχολογία.
Αν αρχίσουν να φαίνονται φώτα στο βάθος του τούνελ, η ψυχολογία του κόσμου θα αλλάξει. Εχει ήδη μεταβληθεί το τελευταίο δωδεκάμηνο μόνο με την αίσθηση ότι ανακόπηκε η ελεύθερη πτώση.
Αν όμως τα φώτα παραμείνουν σβηστά, τότε πολύ γρήγορα η ψυχολογία θα επιστρέψει στο ναδίρ.
Και στην περίπτωση αυτή ουδείς μπορεί να αποκλείσει την αποσταθεροποίηση ή το απλό ατύχημα. Οι ισορροπίες είναι ακόμη εξαιρετικά εύθραυστες και επισφαλείς.
Το μόνο βέβαιο είναι πως (αν κατάλαβα καλά από τις πρώτες αντιδράσεις στη συνέντευξη…) η αντιπολίτευση θα συνεχίσει να κάνει ό,τι μπορεί για να αναδεικνύει την κυβέρνηση ως μοναδικό πόλο σταθερότητας και ομαλότητας.
Δεν νομίζω ότι ένας Πρωθυπουργός θα μπορούσε να τους ζητήσει κάτι περισσότερο.













