Σε κλοιό πιέσεων για λιγότερη λιτότητα η Μέρκελ

Η αύξηση της εσωτερικής ζήτησης στη Γερμανία η οποία μπορεί να επιτευχθεί κυρίως με αυξήσεις μισθών και η μείωση της εξάρτησης που έχει η χώρα από τις εξαγωγές προϊόντων, είναι τα πιο σημαντικά μέτρα που έχουν ζητήσει από το Βερολίνο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κορυφαίοι παράγοντες της Ευρώπης και οικονομολόγοι.

Οι πιέσεις προς την Ανγκελα Μέρκελ να υιοθετήσει ανάλογα μέτρα τώρα αυξάνονται ακόμη περισσότερο – και μάλιστα όχι μόνο από τη διεθνή κοινότητα αλλά και από τους ίδιους τους γερμανούς πολίτες και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD).

Οι αυξήσεις μισθών στη Γερμανία θα μπορούσε να έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της κατανάλωσης προϊόντων που εισάγονται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα αυτές του ευρωπαϊκού Νότου που αντιμετωπίζουν σήμερα τα περισσότερα προβλήματα. Η μικρότερη εξάρτηση της Γερμανίας από τις εξαγωγές θα μπορούσε να συμβάλει στο κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ της ισχυρότερης οικονομίας της ΕΕ που έχει τεράστια πλεονάσματα και των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών, που παλεύουν να ξεφύγουν από τη χρόνια ύφεση ή, στην καλύτερη περίπτωση, βλέπουν την ανάπτυξη της οικονομίας τους να ασθμαίνει χωρίς να μπορεί να ανταγωνιστεί τη γερμανική ατμομηχανή.

ΠΙΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. «Από τότε που η Μέρκελ βρέθηκε στην κεφαλή των συντηρητικών Χριστιανοδημοκρατών τη δεκαετία του ’90, έχει μετακινήσει το κόμμα της αρκετά προς τα αριστερά. Η αλλαγή αυτή τη βοήθησε να εδραιώσει τη νίκη της στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, όταν τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γερμανοί ψηφοφόροι ζητούσαν κεντροαριστερές πολιτικές, αλλά αυτές να εφαρμοστούν από την Καγκελάριο που θεωρείται συντηρητική», ανέφεραν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» σε ανταπόκριση από το Βερολίνο.

Η υιοθέτηση ακριβώς αυτών των πιο αριστερών πολιτικών που θα αυξήσουν σημαντικά τις κρατικές δαπάνες βρίσκεται στο μυαλό της Ανγκελα Μέρκελ, η οποία – υπό τις διεθνείς πιέσεις αλλά και υπό τις πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας της – εμφανίζεται γενικότερα να μαλακώνει τη στάση της στο εσωτερικό της Γερμανίας, έγραψε επίσης η αμερικανική εφημερίδα.

Προς αυτή την κατεύθυνση η Μέρκελ πιέζεται να υιοθετήσει πολιτικές που «θα γίνονταν δεκτές με ικανοποίηση από το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, πολλούς εξέχοντες ευρωπαίους αξιωματούχους» (αλλά και από το ΔΝΤ), αναφέρεται στην ίδια ανταπόκριση. Υπενθυμίζεται ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ σε έκθεσή του χρησιμοποίησε ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα, καλώντας το Βερολίνο να ισορροπήσει την ανάπτυξη στην ευρωζώνη και να τονώσει την εσωτερική ζήτηση μειώνοντας την εξάρτηση της Γερμανίας από τις εξαγωγές. Μετά τις αντιδράσεις γερμανών αξιωματούχων, στο θέμα επανήλθε την ίδια ημέρα το ΔΝΤ ζητώντας ξανά, και αυτό, από την Καγκελάριο την υιοθέτηση ακριβώς αυτών των πολιτικών.

ΑΡΝΗΣΗ. Μέχρι σήμερα η Μέρκελ δεν έχει αλλάξει σημαντικά τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική της. Ενώ η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, ακόμη και η Γαλλία βλέπουν να χάνεται το «κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας» – οι κοινωνικές παροχές – λόγω των περικοπών, η ίδια και ο αυστηρός υπουργός Οικονομικών της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αρνούνταν οποιαδήποτε αναδιανομή πλούτου στη ζώνη του ευρώ, σημειώνουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Η σιδηρά Καγκελάριος έχει υποσχεθεί να βοηθήσει τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης και των κονδυλίων για εκπαίδευση και έρευνα. Το SPD όμως της ζητά να προχωρήσει ακόμη παραπέρα, καλώντας την να παράσχει περισσότερη βοήθεια στις φτωχότερες χώρες της ευρωζώνης και παράλληλα να δώσει περισσότερα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό στους ίδιους τους γερμανούς.

Η «διπλή» αξία του ευρώ
«Το ευρώ είναι σήμερα υποτιμημένο σε σχέση με την ισχύ που έχει η γερμανική οικονομία, η οποία εξάγει προϊόντα με μεγάλη επιτυχία, και υπερτιμημένο σε σχέση με τις φτωχότερες οικονομίες του ευρωπαϊκού Νότου όπως είναι η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία», αναφέρουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».