«Η Ελλάδα θα βρίσκεται υπό συνεχή εποπτεία» λέει ο Ολι Ρεν

Ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Ολι Ρεν, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, δήλωσε ότι η επιτήρηση της Ελλάδας θα συνεχιστεί έως ότου το χρέος της μειωθεί στο 75% του ΑΕΠ και υπενθύμισε ότι το θέμα της εποπτείας «αποτελεί κανονισμό που έχει συμφωνηθεί από τα κράτη μέλη».

Συγκεκριμένα, απαντώντας στην ερώτηση του ευρωβουλευτή σχετικά με την εφαρμογή του Κανονισμού 472/201 για την «ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας στη Ζώνη του Ευρώ», ο Ολι Ρεν απάντησε τονίζοντας ότι ο εν λόγω κανονισμός «στοχεύει στον ομαλό και αποτελεσματικό συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, καθώς και στην καλύτερη διασύνδεση μεταξύ των διακυβερνητικών μέσων για τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής και του πλαισίου της ΕΕ».

Η ερώτηση του Νίκου Χουντή προς τον ευρωπαίο επίτροπο θυμίζει αντίστοιχη ερώτηση προς τον ίδιο αξιωματούχο της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, Νάντιας Βαλαβάνη που έγινε πριν από περίπου δέκα ημέρες με ανάλογη απάντηση από τις Βρυξέλλες.

Στην απάντησή του στον Νίκο Χουντή, ο Ολι Ρεν υπογραμμίζει πως μόνο η αναγκαία η χρηστή διαχείριση των δημόσιων οικονομικών θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.

Σχολιάζοντας την απάντηση του Όλι Ρεν, ο Νίκος Χουντής είπε πως «η μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ υπέγραψε και δέσμευσε την Ελλάδα να βρίσκεται υπό συνεχή και αυστηρή εποπτεία για πολλές δεκαετίες, ακόμα και μετά τη λήξη των Μνημονίων».

Μάλιστα, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είπε πως στην απάντησή του ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Όλι Ρέν, «”ένιψε τας χείρας του” και έδειξε την τότε κυβέρνηση, δηλώνοντας ότι “οι προαναφερθέντες κανονισμοί έχουν συμφωνηθεί από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Συμβουλίου”, άρα και την ελληνική κυβέρνηση».

Όπως κατήγγειλε ο Νίκος Χουντής, οι εν λόγω κανονισμοί κατατείνουν «στον περιορισμό των κυριαρχικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των κρατών μελών και στη θεσμοποίηση πρωτοφανών παρεμβάσεων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, αλλά και των ισχυρών κρατών μελών, στην άσκηση κυρίαρχης οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής και στη μονιμοποίηση ενός καθεστώτος αυστηρής λιτότητας σε βάρος των λαών της Ευρώπης».