[Ενστάσεις] Η πίστη δεν σώζει πάντα

Η χθεσινή ημέρα ήταν ηλιόλουστη, αλλά ο πρόεδρος του Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Ευάγγελος Χίνης από νωρίς πρέπει να ήταν συννεφιασμένος. Η δέηση στον Ιερό Ναό της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου υπέρ των διοικητικών υπαλλήλων δεν είχε φέρει αποτέλεσμα, δεν άλλαξε η διάθεση της κυβέρνησης. Ο μακαριστός Χριστόδουλος, στον οποίο επί τη ευκαιρία έγινε κι ένα μνημόσυνο, παρέμεινε σιωπηλός και άπραγος. Και επιπλέον έπρεπε να απαντά στους συναδέλφους του που τον ρωτούσαν αν στα σοβαρά πίστευε ότι η βαθιά του πίστη μπορεί να αλλάξει μια ειλημμένη πολιτική απόφαση σαν αυτή της μετακίνησης των υπεράριθμων υπαλλήλων των ΑΕΙ.

Ο κύριος καθηγητής κλείστηκε για λίγο στο γραφείο του. Ανοιξε τον υπολογιστή και συνέταξε, αυτή τη φορά όχι ένα ενημερωτικό δελτίο για να το διανείμει ηλεκτρονικώς στα μέλη ΔΕΠ της σχολής του, αλλά μια δήλωση ιδεολογικής ταυτότητας. Από τη στιγμή που ένα τέτοιο έγγραφο διανέμεται, ωστόσο, προφανώς, αν έχει ενδιαφέρον, θα φτάσει και σε κάποιους άλλους, πέραν την αρχικής λίστας των παραληπτών – μη διαμαρτύρεστε, δημόσιο έγγραφο είναι.

Στο νέο αυτό κείμενό του, που εμμέσως απαντά στο χθεσινό δημοσίευμα της στήλης, ο κύριος καθηγητής του Πολυτεχνείου έγραψε και τα εξής:

«α) Σε τι ενοχλεί αν κάποιοι πιστεύουν στον Θεό να τον επικαλούνται για την επίλυση των προβλημάτων τους;

β) Τα Μέλη του Ορθολογικού Ιδρύματος που λέγεται ΕΜΠ είναι εξ ορισμού Αθεοι;

γ) Ο Πρόεδρος του ΣΔΕΠ-ΕΜΠ ως απλό μέλος ΔΕΠ δεν δικαιούται να συμμετέχει σε μια Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. του ΕΜΠ;

δ) Σε τι ενοχλεί η Επιμνημόσυνη Δέηση προς έναν εκλιπόντα φωτισμένο Ιεράρχη; Φοβίζει κάποιους; Ακόμη και νεκρός; […]

Επίσης: [..] Θα συνεχίσω να εκκλησιάζομαι όποτε το κρίνω σκόπιμο ότι θα βοηθήσει την ψυχή μου, την ψυχή των συναδέλφων μου Μελών της Πολυτεχνειακής Κοινότητας και τη χώρα μου – προφανώς χωρίς να ζητώ την άδεια οποιουδήποτε».

Οι απαντήσεις είναι προφανείς: α + β + γ) Δεν ενοχλεί η πίστη στον Θεό, αλλά η επίκληση του Θεού ως ρυθμιστή συνδικαλιστικών διαφορών είναι λίγο Μόντι Πάιθονς (δεν είναι;). δ) Το επιπλέον μνημόσυνο του Χριστόδουλου δεν προκαλεί φόβο – οι ορθολογιστές δεν φοβούνται τα φαντάσματα, χαίρονται μάλιστα και διασκεδάζουν όταν κάποιοι τα επικαλούνται.

Τέλος, ουδείς αμφισβήτησε το δικαίωμα οποιουδήποτε να εκκλησιάζεται, να πηγαίνει σε παγόδα ή να ταξιδεύει στη Μέκκα. Αλλά δεν μπορώ να συμμεριστώ κανενός την πίστη, ούτε καν ενός καθηγητή στο ΕΜΠ, ότι ο τακτικός εκκλησιασμός του μπορεί να σώσει τη χώρα.

Κύριε Χίνη μου, από την πλευρά μου τελείωσα.