[Εμπιστευτικά] Υπάρχει διάθεση;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ακόμη περιμένω να εξηγήσει η τρόικα πώς προέκυψε τον Οκτώβριο ένα δημοσιονομικό κενό για το 2014 που δεν υπήρχε τον Ιούνιο. Στις παραλίες δημιουργήθηκε;
Ακόμη περιμένω να πουν αν το κενό είναι πάνω από 4,5 δισ. που λέει ο Ασμουσεν ή έως 2 δισ. που λέει ο Βίζερ. Ποιοι το μέτρησαν και πώς το μέτρησαν; Με ποιους συμφώνησαν ότι είναι το ένα νούμερο και όχι το άλλο ή κάποιο τρίτο;
Ακόμη περιμένω να εξηγήσει ο Ολι Ρεν για ποιον λόγο και εφόσον η Ελλάδα επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα, οι αποφάσεις για την ελάφρυνση του χρέους της θα ληφθούν «κάποια στιγμή το καλοκαίρι» και όχι τον Απρίλιο.
Ακόμη περιμένω να καταλάβω για ποιον λόγο οι δανειστές εμφανίζονται για άλλη μια φορά αιφνιδιασμένοι από το «ελληνικό πρόγραμμα». Για ποιο λόγο αντιδρούν ξανά με προχειρότητα, σπασμωδικότητα και ασυνεννοησία.
Οι απορίες είναι ρητορικές. Διότι απάντηση υπάρχει, είναι μία και κοινή.
Επειδή οι Ευρωπαίοι θέλουν να διατηρήσουν την Ελλάδα σε καθεστώς αυξημένης επιτήρησης, άρα δεν θέλουν να κάνουν τίποτα που θα την διευκολύνει να το αποτινάξει.
Και δεν εννοώ προφανώς την επιτήρηση που προκύπτει από τη Συνθήκη για το Ευρώ και ισχύει για όσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν υπερβολικό δημόσιο χρέος. Αυτό αποτελεί γενική πρόβλεψη.
Εννοώ την ειδική επιτήρηση που προκύπτει από το Μνημόνιο και την τρόικα – αυτά από τα οποία εντελώς φυσιολογικά θέλει η Ελλάδα να απαλλαγεί.
Και το θέλουν για δύο λόγους.
Πρώτον, επειδή θεωρούν ότι μόλις βγάλουν τα χαλινάρια, το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα πει «φτου, ξελευτερία!» και θα επιστρέψει στις φαύλες πρακτικές του παρελθόντος.
Δεύτερον, επειδή θέλουν να διασφαλιστούν στο ενδεχόμενο μιας αποσταθεροποίησης ή πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα. Διατηρώντας τη χώρα σε καθεστώς αυστηρής επιτήρησης, κανείς δεν θα μπορεί να κάνει του κεφαλιού του.
Λυπάμαι αλλά αυτή είναι η ωμή και πικρή αλήθεια: δεν μας εμπιστεύονται ακόμη. Και παίρνουν τα μέτρα τους.
Ενδεχομένως άκομψα, προφανώς χοντροκομμένα, σίγουρα προκλητικά – μόνο που, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, αυτή είναι η ουσία της στάσης τους.
Υπάρχει περιθώριο αξιοπρεπούς συμβιβασμού; Πάντα υπάρχει περιθώριο, αν υπάρχει διάθεση.
Θα μπορούσαν, ας πούμε, να μετριάσουν τις απαιτήσεις για το 2014 και να μεταθέσουν τη συζήτηση για το 2015-2016, όταν θα έχουν ληφθεί οι αποφάσεις για το χρέος.
Θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιήσουν για την επιτήρηση τον μηχανισμό και τις διαδικασίες που προβλέπονται από τη Συνθήκη για το Ευρώ και όχι την τρόικα.
Αλλά υπάρχει τέτοια διάθεση; Δεν κόβω το κεφάλι μου…
Google news
