Μιλφέιγ και βαλς

Τι δουλειά έχει ένας πιανίστας σε κατάστημα που πουλάει γλυκά; Αυτό αναρωτιούνται όσοι περνούν την πόρτα των καταστημάτων αλυσίδας ζαχαροπλαστείων που με μια πρωτότυπη ιδέα φιλοδοξεί να ικανοποιήσει και τις πέντε αισθήσεις των πελατών της

Τα μιλφέιγ είναι πασπαλισμένα με νότες από βαλς του Σοπέν. Για τα προφιτερόλ προτείνεται γέμιση έργων για πιάνο του Μπαχ, ενώ τα βραβευμένα παγωτά της αλυσίδας ζαχαροπλαστείων Κωνσταντινίδη σερβίρονται συνοδευόμενα από ρεπερτόριο ελλήνων συνθετών.

Την πρωτότυπη μείξη γεύσεων και πολύ ευχάριστων ακουσμάτων με ζωντανή μουσική απολαμβάνουν οι πελάτες της εταιρείας, καθώς σε οκτώ καταστήματα της αλυσίδας στην ομάδα του προσωπικού από ζαχαροπλάστες και πωλητές προστέθηκαν και πιανίστες. Οι καλλιτέχνες παίζουν πιάνο τρεις φορές την εβδομάδα εν μέσω γλυκών προκλήσεων και εκπληρώνουν το δόγμα της επιχείρησης που προβλέπει πως πρέπει να ικανοποιούνται όλες οι αισθήσεις των επισκεπτών.

Τα γλυκά κάλυπταν τις τέσσερις αισθήσεις. Οι μίνι συναυλίες με πιάνο ήρθαν να ικανοποιήσουν και την ακοή. «Βάσει της φιλοσοφίας μας, ο επισκέπτης των καταστημάτων έπρεπε να ακούει κάτι και δεν ήταν αρκετό να ακούει μουσική από CD. Οπως θα έχετε παρατηρήσει, οι ζαχαροπλάστες εργάζονται σε κοινή θέα, με τους καταναλωτές να παρακολουθούν την παρασκευή των προϊόντων. Θέλαμε λοιπόν να ακούν μουσική και παράλληλα να βλέπουν τον μουσικό», εξηγεί ο Λάζαρος Κωνσταντινίδης μιλώντας στα «ΝΕΑ».

Την ιδέα είχε ο μουσικόφιλος πατέρας του Κωστής Κωνσταντινίδης. Γεύση του μουσικού πειράματος πήραν πρώτοι οι πελάτες του καταστήματος της Αγίας Παρασκευής στην Αθήνα. «Αρεσε πάρα πολύ. Μας ρωτούσαν “πώς το σκεφτήκατε;”. Αλλοι έλεγαν “είναι κάτι ξεχωριστό”», προσθέτει.

Η εξεύρεση του πρώτου πιάνου της εταιρείας ζαχαροπλαστικής ήταν εύκολη υπόθεση. «Εδωσα το δικό μου εφεδρικό πιάνο που είχαμε στο εξοχικό μας στον Πλαταμώνα», θυμάται η Ιωάννα Κωνσταντινίδη για την πρωτοβουλία που υλοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2009. «Είχε κάνει φοβερή εντύπωση. Νομίζω ότι πρόκειται για καινοτομία που μας διαχωρίζει απόλυτα. Οπως λένε οι πελάτες μας, με την είσοδό τους στα καταστήματά μας αισθάνονται ότι μπαίνουν σε σαλόνι σπιτιού ή σε αρχοντικό», προσθέτει.

Την ατμόσφαιρα διαμορφώνει και το ρεπερτόριο. Ως δασκάλα πιάνου την ευθύνη έχει η ίδια. «Εχουμε διαφορετικό πρόγραμμα, ανάλογα με την εποχή, με έργα Χατζιδάκι, Χατζηνάσιου, Σπανού ή κλασικών συνθετών, όπως Σοπέν, Μπαχ και άλλων. Γενικά αφήνουμε ελευθερία επιλογών στους πιανίστες», προσθέτει η κυρία Κωνσταντινίδη.

Μέλος της ομάδας μουσικών των ζαχαροπλαστείων είναι η Παγώνα Γκουνταρά. Αντιμετώπισε το πρόβλημα της ανεργίας και στράφηκε στις μικρές αγγελίες. «Η αγγελία έγραφε: “Ζητείται μουσικός από ζαχαροπλαστείο”. Αρχικά μου φάνηκε λίγο περίεργο και θεώρησα πως αφορούσε παιδικά πάρτι ή κάτι τέτοιο. Κατάλαβα περί τίνος επρόκειτο όταν είδα το πιάνο μέσα στο ζαχαροπλαστείο», θυμάται η 29χρονη φιλόλογος και πτυχιούχος σχολής Αρμονίας για την πρώτη επαφή της με τα μουσικά ζαχαροπλαστεία. Πέρασε επιτυχώς τα τεστ κι έκτοτε συνοδεύει μουσικά τις αγορές γλυκών και παγωτών.

«Την πρώτη φορά πριν από περίπου έναν χρόνο είχα λίγο άγχος, σίγουρα περισσότερο από όσο χρειαζόταν», προσθέτει. Σιγά σιγά εξοικειώθηκε απόλυτα και βρήκε κοινή συχνότητα με τους επισκέπτες. «Πολλοί μου μιλάνε. Κάποιοι άλλοι φωτογραφίζονται μαζί μου. Στους τουρίστες φαίνεται πρωτότυπη πρωτοβουλία. Υπάρχουν πελάτες στους οποίους ξυπνάς μνήμες τους. Κυρίως οι πιο ηλικιωμένοι θυμούνται περιστατικά της νιότης τους. Λένε “τι μου θύμισες τώρα”. Αλλοι έρχονται και μου λένε “μπράβο, αυτό δεν υπάρχει αλλού στην Ελλάδα”. Eπίσης με ρωτάνε: “Είναι η δουλειά σου εδώ ή θα παίξεις ένα κομμάτι και θα φύγεις;”. Φυσικά έχω γνωρίσει και κόσμο που ασχολείται με τη μουσική. Tις προάλλες ένας κύριος μου είπε: “Αν θέλεις, μπορούμε να κάνουμε και κάτι μαζί”. Προέκυψαν και τέτοια πράγματα. Γνώρισα ανθρώπους της μουσικής και μέσω αυτής της δραστηριότητας προέκυψε και μια άλλη δουλειά σε ένα θέατρο, όπου έπαιζα πιάνο πριν αρχίσει η παράσταση».

Στο βιβλίο εντυπώσεων αποτυπώνονται ενθουσιώδη σχόλια. Μάλιστα, πιτσιρικάδες και ενήλικοι εμπλουτίζουν το γραπτό με σκίτσα! Πελάτης των ζαχαροπλαστείων είναι και ο Γιώργος Γκαμπράνης: «Είναι πολύ καλή πρωτοβουλία. Μου θυμίζει προσωπικές στιγμές μου σε μπρασερί της Γαλλίας και του Βελγίου».

Βέβαια, υπάρχουν και ακροατές που έχουν στραμμένη την προσοχή τους στα καθήκοντά τους. «Το πιάνο φτιάχνει και το κέφι του προσωπικού. Αν υπάρχει κενό, μπορεί να έρθουν να τραγουδήσουν και να σχολιάσουμε. Ομως, νομίζω ότι υπάρχουν στιγμές που δεν με ακούνε καν», προσθέτει η πιανίστρια του καταστήματος στη διασταύρωση των οδών Παύλου Μελά και Μητροπόλεως στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Εκεί εργάζεται εδώ κι έναν χρόνο ο σπουδαστής Ζαχαροπλαστικής Μάρκος Κωνσταντινίδης: «Οταν έχουμε φόρτο εργασίας, πρακτικά δεν ακούμε. Με λιγότερη δουλειά το πιάνο μάς φτιάχνει τη διάθεση». Συνεργάτης του είναι ο Γιάννης Πανδούλας: «Εμείς δεν γίνεται όλες τις στιγμές να ακούμε το πιάνο. Παλιότερα εγώ έχω ζητήσει να μου παίξουν “Το δίχτυ”».

Αυτή η πρωτοβουλία των ζαχαροπλαστείων είναι υψηλού κόστους κι εντάσσεται στο πρόγραμμα εξωστρέφειας και προβολής που υλοποιεί η νέα γενιά ιδιοκτητών. Στην παρούσα φάση σε οκτώ από τα είκοσι ζαχαροπλαστεία της αλυσίδας παίζουν πιανίστες τρεις φορές την εβδομάδα επί τέσσερις ώρες. Τις ημέρες των Χριστουγέννων οι συναυλίες είναι καθημερινές με ανάλογο πρόγραμμα.

Στα ζαχαροπλαστεία απασχολούνται δεκατρείς μουσικοί συνολικά. Οκτώ πιανίστες αναλογούν στα καταστήματα της Αθήνας και πέντε μουσικοί στα δύο ζαχαροπλαστεία της Θεσσαλονίκης.

Η ιδέα για σαξόφωνο σε κατάστημα μικρών διαστάσεων στην Αθήνα απορρίφθηκε, αλλά στο ζαχαροπλαστείο της οδού Σταδίου το πιάνο θα είναι εκ των «θεμελίων λίθων». «Είναι μικρό το κατάστημα, αλλά θα βρούμε οπωσδήποτε χώρο για να χωρέσει πιάνο», λέει καταλήγοντας ο Λάζαρος Κωνσταντινίδης.