[Εναλλακτικά] Υπάρχει «Plan B» για το ΠΑΣΟΚ…

ΑΣ είμαστε ρεαλιστές. Δεν πολυβρίσκει ανταπόκριση εκεί που πρέπει το διάβημα των πενήντα οκτώ για την Κεντροαριστερά. Υπάρχει «Plan B»; Οχι. Η ιδέα στη Χαριλάου Τρικούπη – γνωστή από καιρό – είναι η κοινή κάθοδος ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ στις Ευρωεκλογές με ομπρέλα κάτι σε στυλ Ελιάς – παρότι το δικό μας λάδι είναι πολύ ανώτερο του ιταλικού – και υποψηφίους από την κοινωνία των πολιτών – συγγνώμη από τους πενήντα οκτώ. Αμυντική λογική για καιρούς δύσκολους. Κατανοητό.

Παρ’ όλα αυτά, το ΠΑΣΟΚ δεν είναι το μόνο κόμμα που περνάει την έρημο. Ιδέες υπάρχουν. Παράδειγμα: το 1999 έχει Ευρωεκλογές και η γαλλική Δεξιά είναι στον πάτο. Ο Ζακ Σιράκ έχει κερδίσει την προεδρική εκλογή του 1995. Ενώ όμως έχει εκλεγεί με σύνθημα τη θεραπεία της «κοινωνικής ρωγμής», την έχει αμέσως μετά την εγκατάστασή του στο Μέγαρο των Ηλυσίων μετατρέψει σε κάταγμα. Κι αυτό γιατί στον Σιράκ έχει εξηγηθεί ότι για να πιάσει η Γαλλία τα κριτήρια της ευρωζώνης χρειάζεται σκληρή λιτότητα. Δυο χρόνια αργότερα ο «Σισί» συμπληρώνει την αναστροφή πορείας με ένα κλασικό τακτικό λάθος. Διαλύει τη Βουλή και προκαλεί πρόωρες εκλογές για να φρεσκάρει την εντολή της Δεξιάς και να την εναρμονίσει με τη νέα οικονομική πολιτική. Πατατράκ και νίκη των Σοσιαλιστών με τον Λιονέλ Ζοσπέν να παίρνει την Πρωθυπουργία και να συγκατοικεί με τον Σιράκ. Η ήττα φέρνει γκρίνια και επαναφέρει τον διχασμό του 1995 όταν κόντρα στον Σιράκ είχε κατέβει ως δεύτερος υποψήφιος της Δεξιάς ο υποτίθεται κολλητός του Μπαλαντίρ με παραστάτη τον «προδότη Σαρκοζί». Αλλά το 1999 ο Σιράκ ξέρει ότι η Δεξιά πρέπει να δώσει τη χαμένη εκ των προτέρων μάχη των Ευρωεκλογών βγάζοντας μπροστά τα καλύτερα στελέχη της και ξεπερνώντας τους διχασμούς της. Για λόγους συνοχής και για να εμψυχωθεί ο κόσμος της. Ο Σαρκοζί ηγείται της ευρωλίστας, σπάει τα μούτρα του, αλλά η ήττα δεν είναι διάλυση.

Στην ίδια λογική, ο Βενιζέλος θα μπορούσε να ξεχάσει τους καθηγητές και τους διανοούμενους των 58, αλλά και να αποστρέψει το βλέμμα από τον Κουβέλη. Θα μπορούσε επίσης να επιστρατεύσει τα επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ – όλους αυτούς και αυτές, εκσυγχρονιστές, παπανδρεϊκούς και άλλους που δεν βγήκαν στις εκλογές μαζί με κάποιους που βγήκαν και δεν είναι στην κυβέρνηση. Και – παρότι, δικαίως, δεν τους/τις αντέχει – να βάλει έναν/μια επικεφαλής της ευρωλίστας και τους άλλους υποψήφιους σε περιφέρειες ή δήμους όπου η επιλογή υποψηφίου δεν είναι αυτονόητη. Ο στόχος είναι προφανής. Να παραμείνει το ΠΑΣΟΚ αξιόμαχο αλλά και να φανεί το ανθρώπινο δυναμικό του. Να περιχαρακωθεί ο χώρος του τόσο απέναντι στη ΝΔ που θέλει να το απορροφήσει στον δεύτερο γύρο όσο και απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να ξεριζώσει το ΠΑΣΟΚ. Τέλος, και όχι λιγότερο σημαντικό, να ξαναβρεθούν οι πασόκοι μεταξύ τους!