[Ιστορίες] Αλλοι μιλούν, άλλοι πράττουν

Κατά κανόνα, οι κάτοικοι της Καλαβρίας είναι επιφυλακτικοί με τους ξένους. Αιώνες επιθέσεων από πειρατές τους ενέπνευσαν έναν ενστικτώδη φόβο. Γι’ αυτό και πολλά χωριά είναι χτισμένα σε ύψωμα, μακριά από τις επίφοβες ακτές. Ενα τέτοιο χωριό είναι το Ριάτσε. Αλλά εδώ, τις πόρτες στους ξένους τις κρατούν ανοιχτές.

Ο δήμαρχος του Ριάτσε, Ντομένικο Λουκάνο, είχε δυο στόχους. Αφενός να κάνει κάτι για να βοηθήσει όσους παράτυπους μετανάστες ήταν αρκετά τυχεροί ώστε να βγουν ζωντανοί στις ακτές της Ιταλίας, αφετέρου να γλιτώσει το χωριό του από τον θάνατο. Διότι οι κάτοικοί του το εγκατέλειπαν αναζητώντας εργασία στη Βόρεια Ιταλία. Το 1998, λοιπόν, όταν αποβιβάστηκαν σε κοντινή παραλία 200 κούρδοι πρόσφυγες, ο Λουκάνο επέλεξε να μη μείνει απαθής να παρακολουθεί τη μεταφορά τους σε κάποιο ζοφερό «κέντρο υποδοχής».

Το παλάτσο όπου εδρεύει το δημαρχείο έχει πια μετατραπεί σε ένα ιδανικό κέντρο υποδοχής μεταναστών. Κάποιοι από τους πρώτους που έφτασαν εκεί βοηθάνε τους καινούργιους να εγκατασταθούν. «Αυτό το σπίτι το έχει πάρει μια αιγυπτιακή οικογένεια, εκείνο μια οικογένεια από την Ερυθραία», δείχνει υπερήφανος ο Λουκάνο. Συνολικά 180 πρόσφυγες μένουν σήμερα στο Ριάτσε. Στο νηπιαγωγείο φοιτούν παιδιά από οκτώ διαφορετικές εθνικότητες. Στο τοπικό κεραμοποιείο, στο υαλουργείο, στο εργαστήρι παραδοσιακών κεντημάτων, μετανάστες από το Αφγανιστάν, τη Νιγηρία, μαθαίνουν τέχνες που έσβηναν – όπως θα είχε σβήσει και το τοπικό σχολείο χωρίς την άφιξή τους. Πέρα από τον μισθό, λαμβάνουν και κουπόνια που ανταλλάσσονται με φαγητό στα τοπικά καταστήματα. Κάποιοι κάτοικοι του Ριάτσε που ήταν έτοιμοι να φύγουν έμειναν αφού ξαφνικά οι δουλειές αυξήθηκαν.

Παραμυθένια η κατάσταση δεν είναι. Οι ντόπιοι ομολογούν ότι ρόλο στη στάση τους παίζει και η κρατική χρηματοδότηση που φέρνουν οι μετανάστες – 25 με 30 ευρώ ανά άτομο την ημέρα. Καμιά φορά η χρηματοδότηση καθυστερεί και δημιουργούνται προβλήματα. Απαξ και εξασφαλίσουν άσυλο, πολλοί πρόσφυγες επιλέγουν να εγκαταλείψουν το Ριάτσε αναζητώντας περισσότερες ευκαιρίες. Και η Ντράνγκετα δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι την αυξανόμενη επιρροή του δημάρχου. Αλλά το μόνο που απασχολεί αυτήν τη στιγμή τον Λουκάνο, είναι να φιλοξενήσει μερικούς από τους δύσμοιρους που διασώθηκαν την περασμένη εβδομάδα ανοιχτά της Λαμπεντούζα και της Μάλτας. Κι αυτό τα λέει όλα.