[Προβολείς] Ο λαός δεν ξεχνά, ξανά και ξανά

Τι να τους κάνεις τους προβοκάτορες; Τι να τους κάνεις όταν δημοσίως ο ίδιος συνηγορείς υπέρ «γαλατικών χωριών», «οικιακών» μολότοφ και «πολιτικών κρατουμένων»; 
Τι να τους κάνεις τους φρουρούς της νομιμότητας; Τι να τους κάνεις όταν προεξοφλούν αδημοσίευτες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για να επιβάλουν ντε φάκτο τη δική τους ιδέα περί ιθαγένειας; Oταν θολώνουν τη Διαύγεια; Oταν νομοθετούν με έκτακτες πράξεις, όποτε δεν τους βολεύει η επίπονη διαδικασία της τακτικής νομοθέτησης;
Τι θα τους έκανες τους παλαιοαριστερούς αν δεν υπήρχαν οι παλαιοδεξιοί; Αν δεν προσέρχονταν κι οι δυο αμιλλώμενοι σε αυτή την εμφυλιακή παράσταση; 
Από τη μια, η Δεξιά του ενωμοτάρχη, που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς της αντιπάλους σαν ποινικά μιάσματα. Κι από την άλλη, η Αριστερά των γουναράδικων, που είναι πάντα έτοιμη να αθωώσει σαν αγωνιστική πράξη κάθε αντικοινωνική βαρβαρότητα· που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να σκιαμαχεί με προβοκάτορες, παρακράτη και συνωμότες.
Η κακοπαιγμένη αναβίωση αυτών των αρχαϊκών κλισέ είναι επικίνδυνη, όχι γιατί οξύνει τάχα τα πνεύματα. Αλλά γιατί διαδραματίζεται πάνω στο σάπιο σανίδι μιας χώρας που δεν έχει πια τίποτε να χάσει. 
Την ώρα που η χώρα δεν ξέρει πώς να διεκδικήσει το μέλλον της, ο θίασος βουλιάζει ουρλιάζοντας στο μελανότερο παρελθόν της. Η χώρα όντως δεν θα είχε τίποτε να χάσει, αν δεν κινδύνευε ο ιστορικός προσανατολισμός της.