Ο οδοντίατρος με τη ρακέτα

Ο θείος του Γκιώνη ήταν πρόεδρος στον σύλλογο Κορωνίδα Γαλατσίου. Εκεί ο εξαιρετικός προπονητής, Γιώργος Κύρου, διέγνωσε αμέσως το ταλέντο του Παναγιώτη και τον έβαλε πλάι στον γιο του Κλαούντιο, με τον οποίο έγιναν πολύ καλοί φίλοι και συναθλητές.

Το εξαιρετικό σερβίς του, το οποίο βελτίωνε ημέρα με την ημέρα και η αποτελεσματική επίθεση ακόμη και μακριά από το τραπέζι ήταν τα στοιχεία που έδωσαν ώθηση στον Γκιώνη, και η μεταγραφή σε μια από τις πιο ιστορικές ομάδες, τον ΑΣ Πέραν, ήταν η λογική εξέλιξη.

Φυσικά, βλέποντας ότι ήταν αδύνατον να ασχοληθεί επαγγελματικά στην Ελλάδα με τη μεγάλη του αγάπη, την επιτραπέζια αντισφαίριση, αποφάσισε να ξενιτευτεί. Η ευκαιρία δόθηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2001 όταν έφθασε ένα e-mail στην ελληνική ομοσπονδία από τη γερμανική Ραμστάιν που ζητούσε δύο έλληνες παίκτες για να αγωνιστούν εκεί.

Το είδε ο καλός του φίλος (και εκ των συμπαικτών του στην Εθνική και στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα) Κώστας Παπαγεωργίου και του το πρότεινε, με αποτέλεσμα να βρεθούν και να παίξουν μαζί για δύο χρόνια στη Ραμστάιν. Αυτή ήταν η αρχή του ταξιδιού για τον Παναγιώτη Γκιώνη. Από τότε δεν ξαναγύρισε (αγωνιστικά) στην Ελλάδα παρά μόνο για την εθνική ομάδα. Ο Γκιώνης συμπλήρωσε ήδη 12 χρόνια στα ξένα και μάλιστα τα τελευταία χρόνια καθιερώθηκε σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, το γαλλικό, όπου τώρα παίζει στην Ανζέ Βαγιάντ, ενώ παλαιότερα είχε περάσει και από τη Μετς και την Ποντουάζ Σερζί.

Το 2012 έφθασε με την Ανζέ στον τελικό του Κυπέλλου Ευρωπαϊκής Ενωσης Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ETTU Cup), της δεύτερης τη τάξει ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης και έγινε ο πρώτος έλληνας αθλητής που καταφέρνει κάτι τέτοιο.

Την ίδια χρονιά, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου έζησε το απόλυτο θρίλερ σε έναν από τους πιο συναρπαστικούς αγώνες στην ιστορία του ελληνικού πινγκ πονγκ. Γύρισε σετ, από 3-8 με σερί 8-0 (!), και ισοφάρισε σε 3-3 τον Ιάπωνα (Νο 22) Κισικάβα, προηγήθηκε 10-9, αλλά η μπάλα δεν του έκανε το χατίρι για χιλιοστά και ο Ιάπωνας πέρασε στους «16».

Αυτό δεν τον λύγισε, αντίθετα τον έκανε ακόμη πιο δυνατό και φέτος ήρθε η μεγαλύτερη διάκρισή του με τους συμπαίκτες του στη εθνική ομάδα. Εχει αναδειχθεί και Μεσογειονίκης στο απλό (2009), και έχει πολλά μετάλλια στα τουρνουά του pro tour.

Στον ελεύθερο χρόνο του παίζει pro στο playstasion (είναι αρκετά καλός) καθώς δεν έχει βρει ακόμη παιχνίδι πινγκ πονγκ στα ηλεκτρονικά. Ετσι και αλλιώς, δεν ήθελε να παίζει και στο σπίτι το παιχνίδι με το οποίο ασχολείται όλη την ημέρα!

Η θεία του είναι οδοντίατρος και του έχει παραχωρήσει στο ιατρείο της ένα δωμάτιο όπου κάνει την πρακτική του κυρίως σε συμπαίκτες του (!) και μάλιστα με επιτυχία. Είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα ασχοληθεί με την οδοντιατρική αλλά προς το παρόν τον ενδιαφέρει το πινγκ πονγκ με το οποίο έχει κολλήσει.

Αν και έχει πάρει πολλά μετάλλια κυρίως σε τουρνουά pro tour του έλειπε μια τόσο σημαντική διάκριση, γι’ αυτό και χάρηκε ιδιαίτερα το ασημένιο μετάλλιο (τελικά ήταν μια… ρακέτα καθώς δεν δόθηκαν μετάλλια στους αθλητές!) στο Ευρωπαϊκό.

«ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΤΥΛ». «Ποιος το περίμενε ότι η Ελλάδα θα παίξει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2013; Το έκαναν όμως, και το έκαναν με υπέροχο στυλ», γράφει στην ιστοσελίδα της η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. «Εβαλαν την έξι φορές πρωταθλήτρια Γερμανία κάτω από σοβαρή πίεση και συνέβαλαν σ’ έναν από τους πιο εντυπωσιακούς τελικούς. Τελικά, έπρεπε να συμβιβαστούν με το ασημένιο μετάλλιο, αφού έφθασαν στο πόντιουμ των νικητών για πρώτη φορά στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος», ανέφερε μεταξύ άλλων το σάιτ και αυτό είναι ένα ακόμη παράσημο για τον Γκιώνη και τους συμπαίκτες του.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ
Υμνοι από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης αφιέρωσε ένα μεγάλο άρθρο στο σάιτ της για την επιτυχία της εθνικής μας με τίτλο «H Ελλάδα έβαλε φωτιά στο Σβέσατ», κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους Γκιώνη και Κρεάνγκα.