[Ανάλυση] Η πτώση της Χρυσής Αυγής ανοίγει ορέξεις

Μία πέτρα που πέφτει μέσα σε μια λίμνη προκαλεί κυματισμούς 360 μοιρών. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί κανείς να αντιληφθεί την ύπαρξη ενός πολιτικού γεγονότος. Οπως η εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής. Αυτή έχει συνέπειες προς πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις.

Παραδείγματος χάριν, στο Ισραήλ ο Αντώνης Σαμαράς έγραψε «ποτέ ξανά» στο βιβλίο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Η χειρόγραφη αναφορά έχει πολύ διαφορετική σημασία αν έχεις κλείσει στης φυλακής τα σίδερα τον αρχηγό, τον υπαρχηγό και μερικούς βουλευτές του νεοναζιστικού κόμματος στη χώρα σου.

Σε πολύ διαφορετικό πλαίσιο και σε πολύ χαμηλότερο ύψος, ο Γιώργος Καρατζαφέρης – πρόσωπο που δεν υπολήπτεται πολιτικά ο Πρωθυπουργός – ονειρεύεται να γίνει Κασιδιάρης στη θέση του Κασιδιάρη. Δηλαδή υποψήφιος της άκρας Δεξιάς στον Δήμο Αθηναίων, αν και ο ίδιος, ως πρώην διαφημιστής, μιλάει για «αστική απάντηση» στον Κασιδιάρη. Αν ο περίφημος Ιζνογκούντ ήθελε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, ο Καρατζαφέρης που δεν φοράει σαρίκι – και παλαιότερα είχε απειλήσει με αγωγές και μηνύσεις όποιον χαρακτήριζε τον ΛΑΟΣ ως ακροδεξιό κόμμα – είναι σαν να λέει στον ψηφοφόρο: ψηφίστε με γιατί (δεν) είμαι σαν αυτόν. Ολα αυτά, ενώ όσοι μπορούν να αποκωδικοποιήσουν την επικαιρότητα αντιλαμβάνονται ότι οι διωκτικές Αρχές θα κάνουν ό,τι μπορούν ώστε ο Κασιδιάρης να κάνει ανάποδα τη διαδρομή προς την προφυλάκιση – και χωρίς να μοιράζει φάπες.

Το ξήλωμα της ΧΑ δεν είναι άσχετο και με το ξέσπασμα του – επίσης αστού – Γιάννη Μπουτάρη. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης που θέλει να είναι ξανά υποψήφιος, χαρακτήρισε «βλάκα» τον Κώστα Γκιουλέκα – και μάλιστα σε συμφραζόμενα που μπλέκουν και τον Πρωθυπουργό.
Ο Μπουτάρης – ως γνήσιος αστός – τα μάζεψε και ζήτησε συγγνώμην. Οπως όμως έχουν εξηγήσει οι φροϊδιστές, ό,τι χρεώνεται σε «γλώττα λανθάνουσα» δηλώνει μια βαθύτερη αλήθεια. Το Μαξίμου ήθελε να κατεβάσει τον Γκιουλέκα ως ανάχωμα στη Χρυσή Αυγή. Ελλείψει Χρυσής Αυγής, θα μπορούσε όμως να στηρίξει μια χαρά τον αστό Μπουτάρη, όχι μόνο γιατί το μέλλον είναι στο κέντρο, αλλά για να μην προλάβει να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σοβαροί άνθρωποι προσπαθούν να πείσουν την Κουμουνδούρου – που έχει τις ιδεοληψίες της – ότι με στήριξη του Μπουτάρη σφραγίζει εισιτήριο για τον μεσαίο χώρο που δίνει την εξουσία. Αλλωστε, οι αυτοδιοικητικές είναι ευκαιρία για συμβολικές πράξεις.

Φυσικά, σπανίως γίνεται το σωστό στην πολιτική. Ιδίως αν είναι οφθαλμοφανές. Αλλά η απότομη εξαφάνιση – ή μάλλον η προοπτική έκλειψης – της Χρυσής Αυγής αλλάζει τα δεδομένα, αναθεωρεί ιεραρχήσεις και, κυρίως, ανοίγει ορέξεις. Μένει να φανεί αν οι συλλογισμοί είναι σωστοί. Και, κυρίως, αν το εκλογικό ακροατήριο της ΧΑ θα στραφεί αλλού ή θα απόσχει ή θα μείνει στο ακροδεξιό κομμάτι έστω και ορφανό. Σε κάθε περίπτωση, οι συνέπειες θα είναι διαφορετικές. Είναι όμως γεγονός ότι τίποτε στην ελληνική πολιτική δεν θα είναι ακριβώς το ίδιο.