Ωτοβλεψίες

Το ευχηθήκαμε πριν από λίγους μήνες και να που γίνεται πραγματικότητα. O ειδικευμένος στα κόμικς ελληνικός εκδοτικός οικός Polaris ήρθε σε συμφωνία με τον γαλλικό Futuropolis (παράρτημα του  Gallimard) κι έτσι σε λίγες ημέρες θα έχουμε στα χέρια μας την ελληνική εκδοση του γκράφικ νόβελ «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς»  που εδώ και έξι μήνες κάνει θριαμβευτική πορεία στη Γαλλία. Οι έλληνες εκδότες δηλώνουν περήφανοι για την αισθητική του 200 σελίδων σκληρόδετου τόμου και επισημαίνουν ότι οι ελάχιστες επεμβάσεις στα πραγματολογικά κρίθηκαν αναγκαίες για την πιστότερη απεικόνιση της εποχής. Το προξενιό με τους Γάλλους ανέλαβε πριν από μερικά χρόνια η Μυρτώ Ράις, επιμελήτρια και στενή φίλη του Χρόνη Μίσιου. Ο συγγραφέας συνεργάστηκε με τους Γάλλους για τις ατάκες μέχρι την τελευταια στιγμή της ζωής του, δυστυχώς όμως δεν αξιώθηκε να πάρει στα χέρια του ούτε τη μία ούτε την άλλη έκδοση.

Οι ελληνικές ημέρες στην Ευρώπη άρχισαν με τη βράβευση του Τίτου Πατρίκιου. Το βραβείο ποίησης LericiPea είναι από τα σημαντικότερα βραβεία της Ιταλίας, ο ποιητής άλλωστε είναι γνωστός στους Ιταλούς και φίλος του Προέδρου Ναπολιτάνο, τα τελευταία 40 χρόνια. Από εβδομάδα ξεκινάει και η ελληνική επέλαση στο Λονδίνο με την Ιωάννα Καρυστιάνη, τον Αλέξη Σταμάτη, τον Διονύση Καψάλη και την κολλητή μας Βικτόρια Χίσλοπ η οποία, σύμφωνα με τον «Ιντιπέντεντ», ντύνεται αποκλειστικά με δημιουργίες της Mary Katrantzos. Εξω πάμε πολύ καλά!

Αν μας είχε αφήσει καθόλου μυαλό η σύλληψη των χρυσαυγιτών θα πανηγυρίζαμε σήμερα και για μια πρωτοφανή διαδικτυακή ομοβροντία. Εξι sites ανέβασαν ταυτόχρονα το νέο ηλεκτρονικό βιβλίο του λογοτέχνη, και δημοσιογράφου, και αρχειομανή, και αθηνολάτρη Δημήτρη Φύσσα (φωτογραφία). Στη νέα εποποιία του με το όνομα «Τα σινεμά της Αθήνας 1896-2013. Ιστορίες του αστικού τοπίου» θα βρείτε 960 σελίδες word, 3.500 υποσημειώσεις και μια βαθιά αγάπη για ό,τι χάνεται χωρίς ποτέ να χαθεί. Για την καταγραφή και την τεκμηρίωση όλων των σινεμά που λειτούργησαν στον Δήμο της Αθήνας ο Δημήτρης Φύσσας ξεσκόνιζε επί δέκα χρόνια εφημερίδες, βιβλιοθήκες, μνήμες και ζωές που μαραίνονται χωρίς να διεκδικήσουν μερτικό από την κοινή μας Ιστορία. «Ρώτησα γέρους σε καφενεία και γριές σε κομμωτήρια», μας λέει. «Βρήκα ιδιοκτήτες κινηματογράφων εν ζωή, παλιές ταξιθέτριες, εργαζόμενες σε ταμεία, παιδιά ιδιοκτητών και γειτόνους που μπορούσαν να μου πιστοποιήσουν ότι στη θέση ενός σημερινού σχολείου ή σουπερμάρκετ ή πάρκινγκ λειτουργούσε κάποτε σινεμά». Γι’ αυτό τον αγαπάμε τον Δημήτρη Φύσσα. Και για άλλα πολλά που θα τα πούμε εν καιρώ.

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς, η πιο καλοπληρωμένη «βασανίστρια» του κόσμου παρά το συγκλονιστικό της PR βρήκε τον μάστορά της. Ουκ ολίγοι έπεσαν από τα σύννεφα όταν η χορογράφος Σάρα Γούκεϊ κελάηδησε για την παντελή έλλειψη μέτρων προστασίας. Η ίδια παραιτήθηκε από το προνόμιο να παίξει τη γυμνή γλάστρα στο περίφημο Nude with Skeleton αφού η αγαπημένη μας Μαρίνα αδιαφόρησε βροντερά στις επισημάνσεις της Γουκέι για τους κινδύνους που διατρέχει η αξιοπρέπεια των περφόρμερ από τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις του πάσα ένα φιλότεχνου. Για την αδιαφορία της Αμπράμοβιτς απέναντι στον πόνο ενός γυμνού (ζωντανού) ανθρώπινου σώματος που τυγχάνει συνεργάτης της, δεν έχω λόγια. Τα κάνουν κι άλλοι αλλά τα κάνουν σπίτι τους.