[Ανάλυση] Οι «ζαβλακωμένοι» αρνητές της συναίνεσης

Αρχίζει σιγά σιγά να αποσαφηνίζεται το πολιτικό τοπίο μετά την προφυλάκιση Μιχαλολιάκου και άλλων στελεχών της Χρυσής Αυγής. Μια πρώτη γεύση δόθηκε στη χθεσινή Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και φαίνεται ότι μας προϊδεάζει επαρκώς για όσα έχουμε να δούμε τους μήνες που έρχονται.

Η Χρυσή Αυγή επιβεβαιώνει ότι το ξύλο του περίφημου δημοκρατικού τόξου είναι σπασμένο στη μέση. ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Ελληνες δεν συμφώνησαν σε τίποτε με τις προτάσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για την κατάργηση της αποζημίωσης βουλευτών που είναι πίσω από τα σίδερα και άλλα αντίστοιχα θέματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που Τσίπρας και Καμμένος συμπορεύονται. Πολιτικές συγκλίσεις – ευκαιριακές ή άλλες – έχουμε δει αρκετές ώς τώρα. Είναι όμως η πρώτη φορά που συμπίπτουν στα θεσμικά και αυτό έχει ασφαλώς τη σημασία του.

Πρόσωπο που ήταν στη Διάσκεψη δεν βλέπει μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, λέγοντας ότι οι εκπρόσωποί τους προσήλθαν «ζαβλακωμένοι» από τον καταιγισμό γεγονότων των τελευταίων ημερών. Ωστόσο, ήταν σαφές ότι υπήρχε εκατέρωθεν διάθεση για μετωπική αντιπολίτευση – δηλαδή όχι σε όλα – στις κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Είναι προφανές ότι η Κουμουνδούρου δεν θέλει σε τίποτε να συμφωνήσει, θεωρώντας ότι αυτό δίνει πολιτικά οφέλη σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Είναι μια έκφραση της νέας πόλωσης που έχει εγκαθιδρυθεί και αφορά ακόμη και την περιχαράκωση του νεοφασιστικού φαινομένου που έχει αναπτυχθεί στη χώρα μας.

Πειράζει αυτό την κυβέρνηση; Οχι αναγκαστικά. Κινήσεις προς την κατεύθυνση της συναίνεσης θα γίνουν. Αλλά η συναίνεση αποτελεί φιλοσοφία και όχι καταναγκασμό. Επίσης δεν είναι κάτι που απαιτείται για να αλλάξει ο Κανονισμός της Βουλής. Απλή πλειοψηφία αρκεί. Εχει όμως σημασία η μεθοδολογία. Αν ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουν να συναινέσουν σε τίποτε, η συμπολίτευση, από την πλευρά της, θέλει να δείξει ότι εξαντλεί τις δυνατότητες για μια δημοκρατική συνεννόηση.

Αν η υπόθεση της Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνει το ρήγμα στο μέσον του πολιτικού σκηνικού, φαίνεται να αποτελεί παράλληλα και ένα είδος προγεφυρώματος για μια σύγκλιση ανάμεσα στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜΑΡ. Το τελευταίο 24ωρο έχουμε πολλαπλά σήματα από την πλευρά της Αγίου Κωνσταντίνου ότι υπάρχει περιθώριο συμπαράταξης στο αντιρατσιστικό και το ευρύτερο αντιφασιστικό μέτωπο. Αφενός η ΔΗΜΑΡ θέλει με κάποιον τρόπο να κατοχυρώσει ότι εκείνη πήρε πρώτη την πρωτοβουλία με το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη την περασμένη άνοιξη. Αφετέρου το κόμμα του Κουβέλη βγήκε μεν από τον κυβερνητικό συνασπισμό αλλά δεν βρήκε κάτι απέξω. Και σίγουρα δεν βρέθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αρα οι συγκλίσεις α λα καρτ με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν αποκλείονται. Αυτό δεν περιορίζεται, βέβαια, στο αντιρατσιστικό. Μπορεί εξίσου να επεκταθεί και σε άλλα ζητήματα, όπως και να αποτελεί προοίμιο για συνεργασίες στις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές.

Με απλά λόγια, η ΧΑ άλλους χώρισε και άλλους οδηγεί σε επαναπροσέγγιση.